เลิกล้ม

Compound of เลิก (lə̂ək, “to cancel”) +‎ ล้ม (lóm, “to discontinue”).

เลิกล้ม • (lə̂ək-lóm) (abstract noun การเลิกล้ม)

1. (transitive, of a hope, dream, plan, project, etc) to give up; to quit; to discontinue
   • 1999 June 10, ศาลฎีกา, คำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๓๖๕๘/๒๕๔๒, page 17:

     จำเลยที่ ๑ จึงเลิกล้มความตั้งใจที่จะฆ่าด้วยกระแสไฟฟ้า

     jam-ləəi tîi · nʉ̀ng · jʉng lə̂ək-lóm kwaam-dtâng-jai tîi jà kâa dûai grà-sɛ̌ɛ-fai-fáa

     The 1st Accused then gave up the intention to kill [them] with electric currents.

2. (transitive, obsolete, as of an organisation) to dissolve; to disband
   • 1966 April 1, “พระราชกฤษฎีกาเลิกล้มคณะรัฐประศาสนศาสตร์ในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. ๒๕๐๙”, in ราชกิจจานุเบกษา, volume 83, number 30, page 3:

     ให้เลิกล้มคณะรัฐประศาสนศาสตร์ในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

     hâi lə̂ək-lóm ká-ná rát-tà-bprà-sǎa-sà-ná-sàat nai má-hǎa-wít-tá-yaa-lai tam-má-sàat

     The Faculty of Public Administration of Thammasat University shall be dissolved.

• ล้มเลิก (lóm-lə̂ək)