สิ้นชีพิตักษัย

Thai

Etymology

Compound of สิ้น (sîn, “to end, to die, to expire; to lose, to have no more”) +‎ ชีพิตักษัย (chii-pí-dtàk-sǎi, “death”, literally “loss of life”).

Pronunciation

Orthographicสิ้นชีพิตักษัย
s i ˆ n d͡ʑ ī b i t ạ k ʂ ạ y
Phonemic
สิ้น-ชี-พิ-ตัก-ไส
s i ˆ n – d͡ʑ ī – b i – t ạ k – ai s
RomanizationPaiboonsîn-chii-pí-dtàk-sǎi
Royal Institutesin-chi-phi-tak-sai
(standard) IPA(key)/sin˥˩.t͡ɕʰiː˧.pʰi˦˥.tak̚˨˩.saj˩˩˦/(R)

Verb

สิ้นชีพิตักษัย • (sîn-chii-pí-dtàk-sǎi) (abstract noun การสิ้นชีพิตักษัย)

  1. (royal, intransitive) to die; to be dead
    Synonym: ถึงชีพิตักษัย

Usage notes

Hypernyms

References

  1. ^ สำนักงานราชบัณฑิตยสภา (2016), “สำนักงานราชบัณฑิตยสภาตอบข้อสงสัยของประชาชน ราชาศัพท์ "สวรรคต"”, in สำนักงานราชบัณฑิตยสภา‎[1] (in Thai)
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.