வாய்நீர்

Tamil

Etymology

From வாய் (vāy, “mouth”) +‎ நீர் (nīr, “water”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ʋaːjn̪iːɾ/

Noun

வாய்நீர் • (vāynīr)

  1. saliva, spittle
    Synonyms: உமிழ்நீர் (umiḻnīr), எச்சில் (eccil), கோழை (kōḻai)

Declension

Declension of வாய்நீர் (vāynīr) (singular only)
singular plural
nominative வாய்நீர்
vāynīr 		-
vocative வாய்நீரே
vāynīrē 		-
accusative வாய்நீரை
vāynīrai 		-
dative வாய்நீருக்கு
vāynīrukku 		-
benefactive வாய்நீருக்காக
vāynīrukkāka 		-
genitive 1 வாய்நீருடைய
vāynīruṭaiya 		-
genitive 2 வாய்நீரின்
vāynīriṉ 		-
locative 1 வாய்நீரில்
vāynīril 		-
locative 2 வாய்நீரிடம்
vāynīriṭam 		-
sociative 1 வாய்நீரோடு
vāynīrōṭu 		-
sociative 2 வாய்நீருடன்
vāynīruṭaṉ 		-
instrumental வாய்நீரால்
vāynīrāl 		-
ablative வாய்நீரிலிருந்து
vāynīriliruntu 		-

References

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.