வாசனை
Tamil
Etymology
Borrowed from Sanskrit वासन (vāsana), from वास (vāsa, “perfume”). Doublet of வாசம் (vācam). Cognate with Kannada ವಾಸನೆ (vāsane).
Pronunciation
- IPA(key): /ʋaːt͡ɕɐnɐɪ̯/, [ʋaːsɐnɐɪ̯]
Noun
வாசனை • (vācaṉai)
- smell, scent, odor
- (figurative) touch or trace (of learning, education, etc.); association
- Synonyms: அடையாளம் (aṭaiyāḷam), தடயம் (taṭayam)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | வாசனை vācaṉai |
வாசனைகள் vācaṉaikaḷ |
| vocative | வாசனையே vācaṉaiyē |
வாசனைகளே vācaṉaikaḷē |
| accusative | வாசனையை vācaṉaiyai |
வாசனைகளை vācaṉaikaḷai |
| dative | வாசனைக்கு vācaṉaikku |
வாசனைகளுக்கு vācaṉaikaḷukku |
| benefactive | வாசனைக்காக vācaṉaikkāka |
வாசனைகளுக்காக vācaṉaikaḷukkāka |
| genitive 1 | வாசனையுடைய vācaṉaiyuṭaiya |
வாசனைகளுடைய vācaṉaikaḷuṭaiya |
| genitive 2 | வாசனையின் vācaṉaiyiṉ |
வாசனைகளின் vācaṉaikaḷiṉ |
| locative 1 | வாசனையில் vācaṉaiyil |
வாசனைகளில் vācaṉaikaḷil |
| locative 2 | வாசனையிடம் vācaṉaiyiṭam |
வாசனைகளிடம் vācaṉaikaḷiṭam |
| sociative 1 | வாசனையோடு vācaṉaiyōṭu |
வாசனைகளோடு vācaṉaikaḷōṭu |
| sociative 2 | வாசனையுடன் vācaṉaiyuṭaṉ |
வாசனைகளுடன் vācaṉaikaḷuṭaṉ |
| instrumental | வாசனையால் vācaṉaiyāl |
வாசனைகளால் vācaṉaikaḷāl |
| ablative | வாசனையிலிருந்து vācaṉaiyiliruntu |
வாசனைகளிலிருந்து vācaṉaikaḷiliruntu |
Derived terms
- எழுத்துவாசனை (eḻuttuvācaṉai)
References
- University of Madras (1924–1936), “வாசனை”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
- S. Ramakrishnan (1992), “வாசனை”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]
- “வாசனை”, in அகராதி: தமிழ் → ஆங்கில அகரமுதலி [Agarathi: Tamil → English Dictionary], 2023