புனிதன்

Tamil

From Sanskrit புநீத (punīta) +‎ -அன் (-aṉ, masculine nominalizer).

புனிதன் • (puṉitaṉ) m

ṉ-stem declension of புனிதன் (puṉitaṉ)
	singular	plural
nominative	புனிதன் puṉitaṉ	புனிதர்கள் puṉitarkaḷ
vocative	புனிதனே puṉitaṉē	புனிதர்களே puṉitarkaḷē
accusative	புனிதனை puṉitaṉai	புனிதர்களை puṉitarkaḷai
dative	புனிதனுக்கு puṉitaṉukku	புனிதர்களுக்கு puṉitarkaḷukku
benefactive	புனிதனுக்காக puṉitaṉukkāka	புனிதர்களுக்காக puṉitarkaḷukkāka
genitive 1	புனிதனுடைய puṉitaṉuṭaiya	புனிதர்களுடைய puṉitarkaḷuṭaiya
genitive 2	புனிதனின் puṉitaṉiṉ	புனிதர்களின் puṉitarkaḷiṉ
locative 1	புனிதனில் puṉitaṉil	புனிதர்களில் puṉitarkaḷil
locative 2	புனிதனிடம் puṉitaṉiṭam	புனிதர்களிடம் puṉitarkaḷiṭam
sociative 1	புனிதனோடு puṉitaṉōṭu	புனிதர்களோடு puṉitarkaḷōṭu
sociative 2	புனிதனுடன் puṉitaṉuṭaṉ	புனிதர்களுடன் puṉitarkaḷuṭaṉ
instrumental	புனிதனால் puṉitaṉāl	புனிதர்களால் puṉitarkaḷāl
ablative	புனிதனிலிருந்து puṉitaṉiliruntu	புனிதர்களிலிருந்து puṉitarkaḷiliruntu

புனிதன் • (puṉitaṉ) m

ṉ-stem declension of புனிதன் (puṉitaṉ) (singular only)
	singular	plural
nominative	புனிதன் puṉitaṉ	-
vocative	புனிதனே puṉitaṉē	-
accusative	புனிதனை puṉitaṉai	-
dative	புனிதனுக்கு puṉitaṉukku	-
benefactive	புனிதனுக்காக puṉitaṉukkāka	-
genitive 1	புனிதனுடைய puṉitaṉuṭaiya	-
genitive 2	புனிதனின் puṉitaṉiṉ	-
locative 1	புனிதனில் puṉitaṉil	-
locative 2	புனிதனிடம் puṉitaṉiṭam	-
sociative 1	புனிதனோடு puṉitaṉōṭu	-
sociative 2	புனிதனுடன் puṉitaṉuṭaṉ	-
instrumental	புனிதனால் puṉitaṉāl	-
ablative	புனிதனிலிருந்து puṉitaṉiliruntu	-

University of Madras (1924–1936), “புனிதன்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
N. Kathiraiver Pillai (1889), “புனிதன்”, in தமிழ் மொழி அகராதி [Tamil language dictionary] (in Tamil), Chennai: Pi. Ve. Namacivaya Mutaliyar, published 1928