சோம்பேறி
Tamil
Etymology
From சோம்பு (cōmpu, “sloth, idleness, dullness, sluggishness”) + ஏறு (ēṟu, “to go up”) + -இ (-i, “-er”).[1] Cognate with Kannada ಸೋಮಾರಿ (sōmāri), Kota (India) [script needed] (cōmbēry), Telugu సోమరి (sōmari), Tulu ಸೋಮಾರಿ (sōmāri).
Pronunciation
- IPA(key): /t͡ɕoːmbeːrɪ/, [soːmbeːri]
Audio: (file)
Noun
சோம்பேறி • (cōmpēṟi)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | சோம்பேறி cōmpēṟi |
சோம்பேறிகள் cōmpēṟikaḷ |
| vocative | சோம்பேறியே cōmpēṟiyē |
சோம்பேறிகளே cōmpēṟikaḷē |
| accusative | சோம்பேறியை cōmpēṟiyai |
சோம்பேறிகளை cōmpēṟikaḷai |
| dative | சோம்பேறிக்கு cōmpēṟikku |
சோம்பேறிகளுக்கு cōmpēṟikaḷukku |
| benefactive | சோம்பேறிக்காக cōmpēṟikkāka |
சோம்பேறிகளுக்காக cōmpēṟikaḷukkāka |
| genitive 1 | சோம்பேறியுடைய cōmpēṟiyuṭaiya |
சோம்பேறிகளுடைய cōmpēṟikaḷuṭaiya |
| genitive 2 | சோம்பேறியின் cōmpēṟiyiṉ |
சோம்பேறிகளின் cōmpēṟikaḷiṉ |
| locative 1 | சோம்பேறியில் cōmpēṟiyil |
சோம்பேறிகளில் cōmpēṟikaḷil |
| locative 2 | சோம்பேறியிடம் cōmpēṟiyiṭam |
சோம்பேறிகளிடம் cōmpēṟikaḷiṭam |
| sociative 1 | சோம்பேறியோடு cōmpēṟiyōṭu |
சோம்பேறிகளோடு cōmpēṟikaḷōṭu |
| sociative 2 | சோம்பேறியுடன் cōmpēṟiyuṭaṉ |
சோம்பேறிகளுடன் cōmpēṟikaḷuṭaṉ |
| instrumental | சோம்பேறியால் cōmpēṟiyāl |
சோம்பேறிகளால் cōmpēṟikaḷāl |
| ablative | சோம்பேறியிலிருந்து cōmpēṟiyiliruntu |
சோம்பேறிகளிலிருந்து cōmpēṟikaḷiliruntu |
Derived terms
- சோம்பேறித்தனம் (cōmpēṟittaṉam)
See also
- தூங்குமூஞ்சி (tūṅkumūñci)
References
- S. Ramakrishnan (1992), “சோம்பேறி”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]
- N. Kathiraiver Pillai (1889), “சோம்பேறி”, in தமிழ் மொழி அகராதி [Tamil language dictionary] (in Tamil), Chennai: Pi. Ve. Namacivaya Mutaliyar, published 1928
- Miron Winslow (1862), “சோம்பு”, in A comprehensive Tamil and English dictionary of high and low Tamil, Madras: P. R. Hunt