சொற்புத்தி

Tamil

Alternative forms

  • சொல்புத்தி (colputti), சொல் புத்தி (col putti)

Etymology

சொல் (col) +‎ புத்தி (putti)

Pronunciation

  • IPA(key): /t͡ɕɔrpʊt̪ːɪ/, [sɔrpʊt̪ːi]

Noun

சொற்புத்தி • (coṟputti)

  1. advice, admonition
  2. the ability to heed and follow others' advice and instructions
    Coordinate term: சுய​புத்தி (cuya​putti)
    சொல் புத்தியும் இல்லை; சுய புத்தியும் இல்லை. (proverb)
    col puttiyum illai; cuya puttiyum illai.
    (You) can't think for (your)self but neither do (you) listen to others.

Declension

i-stem declension of சொற்புத்தி (coṟputti) (singular only)
singular plural
nominative சொற்புத்தி
coṟputti 		-
vocative சொற்புத்தியே
coṟputtiyē 		-
accusative சொற்புத்தியை
coṟputtiyai 		-
dative சொற்புத்திக்கு
coṟputtikku 		-
benefactive சொற்புத்திக்காக
coṟputtikkāka 		-
genitive 1 சொற்புத்தியுடைய
coṟputtiyuṭaiya 		-
genitive 2 சொற்புத்தியின்
coṟputtiyiṉ 		-
locative 1 சொற்புத்தியில்
coṟputtiyil 		-
locative 2 சொற்புத்தியிடம்
coṟputtiyiṭam 		-
sociative 1 சொற்புத்தியோடு
coṟputtiyōṭu 		-
sociative 2 சொற்புத்தியுடன்
coṟputtiyuṭaṉ 		-
instrumental சொற்புத்தியால்
coṟputtiyāl 		-
ablative சொற்புத்தியிலிருந்து
coṟputtiyiliruntu 		-

References

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.