கேள்வி

Verbal noun formed from கேள் (kēḷ, “to listen, hear, ask, question”) +‎ -வி (-vi). Cognate with Kannada ಕೇಳಿಕೆ (kēḷike) and Malayalam കേൾവി (kēḷvi).

• IPA^(key): /keːɭʋɪ/, [keːɭʋi]

• Audio (India):

  (file)

கேள்வி • (kēḷvi) (plural கேள்விகள்)

1. hearing
2. question, query, enquiry, interrogation

   Synonym: வினா (viṉā)

   • c. 1945, Kalki, “சிவகாமி எங்கே? [Where is Sivagami?]” (chapter 30), in Sivagamiyin Sapatham, part 3:

     ஆனாலும் அவள் அடிக்கடி கேட்டு வந்த ஒரு கேள்வியானது புண்ணிலே கோலெடுத்துக் குத்துவது போல் அவருடைய இருதயத்தை நோகச் செய்து கொண்டிருந்தது.

     āṉālum avaḷ aṭikkaṭi kēṭṭu vanta oru kēḷviyāṉatu puṇṇilē kōleṭuttuk kuttuvatu pōl avaruṭaiya irutayattai nōkac ceytu koṇṭiruntatu.

     Yet, the one question she kept asking made his heart hurt like a rod jabbing at a wound.

3. condemnation (against injustice); demand
4. gossip, rumour, word, hearsay (by) word of mouth

   உன்னிடம் பணமில்லை என்று கேள்வி.

   uṉṉiṭam paṇamillai eṉṟu kēḷvi.

   Word has that you have no money.

5. learning

   Synonym: கல்வி (kalvi)

• University of Madras (1924–1936), “கேள்வி”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
• S. Ramakrishnan (1992), “கேள்வி”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]