எந்தை
Tamil
Etymology
Attested in Old Tamil (Purananuru) as 𑀏𑁆𑀦𑁆𑀢𑁃 (entai), equivalent to என் (eṉ, “my”) + தந்தை (tantai, “father”).
Pronunciation
- IPA(key): /ɛn̪d̪ɐɪ̯/
Noun
எந்தை • (entai) (literary)
- my father, our father; also used courteously in addressing an elder
- c. 2nd century, Purananuru, poem 112:
- குன்றும் கொண்டார்யாம் எந்தையும் இலமே!
- kuṉṟum koṇṭāryām entaiyum ilamē!
- We have not our hill, nor our father.
- (my/our) lord, master
- my elder brother
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | எந்தை entai |
- |
| vocative | எந்தையே entaiyē |
- |
| accusative | எந்தையை entaiyai |
- |
| dative | எந்தைக்கு entaikku |
- |
| benefactive | எந்தைக்காக entaikkāka |
- |
| genitive 1 | எந்தையுடைய entaiyuṭaiya |
- |
| genitive 2 | எந்தையின் entaiyiṉ |
- |
| locative 1 | எந்தையில் entaiyil |
- |
| locative 2 | எந்தையிடம் entaiyiṭam |
- |
| sociative 1 | எந்தையோடு entaiyōṭu |
- |
| sociative 2 | எந்தையுடன் entaiyuṭaṉ |
- |
| instrumental | எந்தையால் entaiyāl |
- |
| ablative | எந்தையிலிருந்து entaiyiliruntu |
- |
Derived terms
- எந்தைபெயரன் (entaipeyaraṉ)
Related terms
- உந்தை (untai)
- நுந்தை (nuntai)
References
- University of Madras (1924–1936), “எந்தை”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
- Johann Philipp Fabricius (1779), “எந்தை”, in A Malabar and English Dictionary, Tranquebar: Evangelical Lutheran Mission Pub. House; republished as Tamil and English Dictionary, 1972