உடையவன்
Tamil
Etymology
From உடைய (uṭaiya, “possessing”) + அவன் (avaṉ, “he”).
Pronunciation
Audio: (file)
- IPA(key): /ʊɖɐɪ̯jɐʋɐn/
Noun
உடையவன் • (uṭaiyavaṉ)
- masculine singular present verbal noun of உடை (uṭai, “to own”)
- possessor, owner
- Synonyms: உரிமையாளர் c (urimaiyāḷar), சொந்தக்காரன் m (contakkāraṉ), உரியவன் m (uriyavaṉ), ஓனர் c (ōṉar)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | உடையவன் uṭaiyavaṉ |
உடையவர்கள் uṭaiyavarkaḷ |
| vocative | உடையவனே uṭaiyavaṉē |
உடையவர்களே uṭaiyavarkaḷē |
| accusative | உடையவனை uṭaiyavaṉai |
உடையவர்களை uṭaiyavarkaḷai |
| dative | உடையவனுக்கு uṭaiyavaṉukku |
உடையவர்களுக்கு uṭaiyavarkaḷukku |
| benefactive | உடையவனுக்காக uṭaiyavaṉukkāka |
உடையவர்களுக்காக uṭaiyavarkaḷukkāka |
| genitive 1 | உடையவனுடைய uṭaiyavaṉuṭaiya |
உடையவர்களுடைய uṭaiyavarkaḷuṭaiya |
| genitive 2 | உடையவனின் uṭaiyavaṉiṉ |
உடையவர்களின் uṭaiyavarkaḷiṉ |
| locative 1 | உடையவனில் uṭaiyavaṉil |
உடையவர்களில் uṭaiyavarkaḷil |
| locative 2 | உடையவனிடம் uṭaiyavaṉiṭam |
உடையவர்களிடம் uṭaiyavarkaḷiṭam |
| sociative 1 | உடையவனோடு uṭaiyavaṉōṭu |
உடையவர்களோடு uṭaiyavarkaḷōṭu |
| sociative 2 | உடையவனுடன் uṭaiyavaṉuṭaṉ |
உடையவர்களுடன் uṭaiyavarkaḷuṭaṉ |
| instrumental | உடையவனால் uṭaiyavaṉāl |
உடையவர்களால் uṭaiyavarkaḷāl |
| ablative | உடையவனிலிருந்து uṭaiyavaṉiliruntu |
உடையவர்களிலிருந்து uṭaiyavarkaḷiliruntu |
References
- University of Madras (1924–1936), “உடையவன்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press