இறுதி

Tamil

From இறு (iṟu, “to break, snap, end, perish, grow weak”) +‎ -தி (-ti). Compare அறுதி (aṟuti).

இறுதி • (iṟuti)

i-stem declension of இறுதி (iṟuti)
	singular	plural
nominative	இறுதி iṟuti	இறுதிகள் iṟutikaḷ
vocative	இறுதியே iṟutiyē	இறுதிகளே iṟutikaḷē
accusative	இறுதியை iṟutiyai	இறுதிகளை iṟutikaḷai
dative	இறுதிக்கு iṟutikku	இறுதிகளுக்கு iṟutikaḷukku
benefactive	இறுதிக்காக iṟutikkāka	இறுதிகளுக்காக iṟutikaḷukkāka
genitive 1	இறுதியுடைய iṟutiyuṭaiya	இறுதிகளுடைய iṟutikaḷuṭaiya
genitive 2	இறுதியின் iṟutiyiṉ	இறுதிகளின் iṟutikaḷiṉ
locative 1	இறுதியில் iṟutiyil	இறுதிகளில் iṟutikaḷil
locative 2	இறுதியிடம் iṟutiyiṭam	இறுதிகளிடம் iṟutikaḷiṭam
sociative 1	இறுதியோடு iṟutiyōṭu	இறுதிகளோடு iṟutikaḷōṭu
sociative 2	இறுதியுடன் iṟutiyuṭaṉ	இறுதிகளுடன் iṟutikaḷuṭaṉ
instrumental	இறுதியால் iṟutiyāl	இறுதிகளால் iṟutikaḷāl
ablative	இறுதியிலிருந்து iṟutiyiliruntu	இறுதிகளிலிருந்து iṟutikaḷiliruntu

இறுதி • (iṟuti)

N. Kathiraiver Pillai (1889), “இறுதி”, in தமிழ் மொழி அகராதி [Tamil language dictionary] (in Tamil), Chennai: Pi. Ve. Namacivaya Mutaliyar, published 1928
“இறுதி”, in அகராதி: தமிழ் → ஆங்கில அகரமுதலி [Agarathi: Tamil → English Dictionary], 2023
S. Ramakrishnan (1992), “இறுதி”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]