இறப்பிலி

Tamil

Etymology

Compound of இறப்பு (iṟappu, “death”) +‎ இலி (ili, “one without”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ɪrɐpːɪlɪ/, [ɪrɐpːɪli]

Proper noun

இறப்பிலி • (iṟappili)

  1. (Hinduism) Shiva (as being immortal)
    Synonyms: see Thesaurus:சிவன்

Declension

i-stem declension of இறப்பிலி (iṟappili) (singular only)
singular plural
nominative இறப்பிலி
iṟappili 		-
vocative இறப்பிலியே
iṟappiliyē 		-
accusative இறப்பிலியை
iṟappiliyai 		-
dative இறப்பிலிக்கு
iṟappilikku 		-
benefactive இறப்பிலிக்காக
iṟappilikkāka 		-
genitive 1 இறப்பிலியுடைய
iṟappiliyuṭaiya 		-
genitive 2 இறப்பிலியின்
iṟappiliyiṉ 		-
locative 1 இறப்பிலியில்
iṟappiliyil 		-
locative 2 இறப்பிலியிடம்
iṟappiliyiṭam 		-
sociative 1 இறப்பிலியோடு
iṟappiliyōṭu 		-
sociative 2 இறப்பிலியுடன்
iṟappiliyuṭaṉ 		-
instrumental இறப்பிலியால்
iṟappiliyāl 		-
ablative இறப்பிலியிலிருந்து
iṟappiliyiliruntu 		-

See also

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.