स्वरति

Sanskrit

Alternative scripts

স্বৰতি (Assamese script)
ᬲ᭄ᬯᬭᬢᬶ (Balinese script)
স্বরতি (Bengali script)
𑰭𑰿𑰪𑰨𑰝𑰰 (Bhaiksuki script)
𑀲𑁆𑀯𑀭𑀢𑀺 (Brahmi script)
သွရတိ (Burmese script)
સ્વરતિ (Gujarati script)
ਸ੍ਵਰਤਿ (Gurmukhi script)
𑌸𑍍𑌵𑌰𑌤𑌿 (Grantha script)
ꦱ꧀ꦮꦫꦠꦶ (Javanese script)
𑂮𑂹𑂫𑂩𑂞𑂱 (Kaithi script)
ಸ್ವರತಿ (Kannada script)
ស្វរតិ (Khmer script)
ສ຺ວຣຕິ (Lao script)
സ്വരതി (Malayalam script)
ᠰᠣᠸᠠᡵᠠᢠᡳ (Manchu script)
𑘭𑘿𑘪𑘨𑘝𑘱 (Modi script)
ᠰᢦᠷᠠᢐᠢ (Mongolian script)
𑧍𑧠𑧊𑧈𑦽𑧒 (Nandinagari script)
𑐳𑑂𑐰𑐬𑐟𑐶 (Newa script)
ସ୍ଵରତି (Odia script)
ꢱ꣄ꢮꢬꢡꢶ (Saurashtra script)
𑆱𑇀𑆮𑆫𑆠𑆴 (Sharada script)
𑖭𑖿𑖪𑖨𑖝𑖰 (Siddham script)
ස‍්වරති (Sinhalese script)
𑪁 𑪙𑩾𑩼𑩫𑩑 (Soyombo script)
𑚨𑚶𑚦𑚤𑚙𑚮 (Takri script)
ஸ்வரதி (Tamil script)
స్వరతి (Telugu script)
สฺวรติ (Thai script)
སྭ་ར་ཏི (Tibetan script)
𑒮𑓂𑒫𑒩𑒞𑒱 (Tirhuta script)
𑨰𑩇𑨭𑨫𑨙𑨁 (Zanabazar Square script)

Etymology

From Proto-Indo-Aryan *swárati, from Proto-Indo-Iranian *swárati, from Proto-Indo-European *swer- (“to resound; ringing, whistling, to speak loudly, to swear”). Cognate with English swear, German schwören, Russian свара (svara).

Pronunciation

(Vedic) IPA^(key): /sʋɐ́.ɾɐ.ti/
(Classical Sanskrit) IPA^(key): /s̪ʋɐ.ɾɐ.t̪i/

Verb

स्वर॑ति • (svárati) third-singular indicative (class 1, type P, present, root स्वर्)

to sing
to make or utter a sound
to resound
to praise
- c. 1500 BCE – 1000 BCE, Ṛgveda 9.67.9:
  हि॒न्वन्ति॒ सूर॒मुस्र॑यः॒ पव॑मानं मधु॒श्चुत॑म्। अ॒भि गि॒रा सम॑स्वरन्॥
  hinvánti sū́ramúsrayaḥ pávamānaṃ madhuścútam. abhí girā́ sámasvaran.
  The fingers express the purified honey-dropping heroic Soma; (the worshippers) hail him with praise.

Conjugation

Present: स्वर॑ति (svárati), स्वर॑ते (svárate)
	Active			Mediopassive
	Singular	Dual	Plural	Singular	Dual	Plural
Indicative
Third	स्वर॑ति svárati	स्वर॑तः svárataḥ	स्वर॑न्ति sváranti	स्वर॑ते svárate	स्वरे॑ते svárete	स्वर॑न्ते svárante
Second	स्वर॑सि svárasi	स्वर॑थः svárathaḥ	स्वर॑थ sváratha	स्वर॑से svárase	स्वरे॑थे svárethe	स्वर॑ध्वे sváradhve
First	स्वरा॑मि svárāmi	स्वरा॑वः svárāvaḥ	स्वरा॑मः / स्वरा॑मसि¹ svárāmaḥ / svárāmasi¹	स्वरे॑ sváre	स्वरा॑वहे svárāvahe	स्वरा॑महे svárāmahe
Imperative
Third	स्वर॑तु sváratu	स्वर॑ताम् sváratām	स्वर॑न्तु svárantu	स्वर॑ताम् sváratām	स्वरे॑ताम् sváretām	स्वर॑न्ताम् svárantām
Second	स्वर॑ svára	स्वर॑तम् sváratam	स्वर॑त svárata	स्वर॑स्व svárasva	स्वरे॑थाम् svárethām	स्वर॑ध्वम् sváradhvam
First	स्वरा॑णि svárāṇi	स्वरा॑व svárāva	स्वरा॑म svárāma	स्वरै॑ svárai	स्वरा॑वहै svárāvahai	स्वरा॑महै svárāmahai
Optative/Potential
Third	स्वरे॑त् sváret	स्वरे॑ताम् sváretām	स्वरे॑युः sváreyuḥ	स्वरे॑त sváreta	स्वरे॑याताम् sváreyātām	स्वरे॑रन् sváreran
Second	स्वरेः॑ sváreḥ	स्वरे॑तम् sváretam	स्वरे॑त sváreta	स्वरे॑थाः svárethāḥ	स्वरे॑याथाम् sváreyāthām	स्वरे॑ध्वम् sváredhvam
First	स्वरे॑यम् sváreyam	स्वरे॑व sváreva	स्वरे॑म svárema	स्वरे॑य sváreya	स्वरे॑वहि svárevahi	स्वरे॑महि sváremahi
Subjunctive
Third	स्वरा॑त् / स्वरा॑ति svárāt / svárāti	स्वरा॑तः svárātaḥ	स्वरा॑न् svárān	स्वरा॑ते / स्वरा॑तै svárāte / svárātai	स्वरै॑ते sváraite	स्वर॑न्त / स्वरा॑न्तै sváranta / svárāntai
Second	स्वराः॑ / स्वरा॑सि svárāḥ / svárāsi	स्वरा॑थः svárāthaḥ	स्वरा॑थ svárātha	स्वरा॑से / स्वरा॑सै svárāse / svárāsai	स्वरै॑थे sváraithe	स्वरा॑ध्वै svárādhvai
First	स्वरा॑णि svárāṇi	स्वरा॑व svárāva	स्वरा॑म svárāma	स्वरै॑ svárai	स्वरा॑वहै svárāvahai	स्वरा॑महै svárāmahai
Participles
	स्वर॑त् svárat			स्वर॑माण sváramāṇa
Notes	The subjunctive is only used in Vedic Sanskrit. ¹Vedic

Imperfect: अस्व॑रत् (ásvarat), अस्व॑रत (ásvarata)
	Active			Mediopassive
	Singular	Dual	Plural	Singular	Dual	Plural
Indicative
Third	अस्व॑रत् ásvarat	अस्व॑रताम् ásvaratām	अस्व॑रन् ásvaran	अस्व॑रत ásvarata	अस्व॑रेताम् ásvaretām	अस्व॑रन्त ásvaranta
Second	अस्व॑रः ásvaraḥ	अस्व॑रतम् ásvaratam	अस्व॑रत ásvarata	अस्व॑रथाः ásvarathāḥ	अस्व॑रेथाम् ásvarethām	अस्व॑रध्वम् ásvaradhvam
First	अस्व॑रम् ásvaram	अस्व॑राव ásvarāva	अस्व॑राम ásvarāma	अस्व॑रे ásvare	अस्व॑रावहि ásvarāvahi	अस्व॑रामहि ásvarāmahi

References

Monier Williams (1899), “स्वृ”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 1285, column 1.