शरु

Sanskrit

Alternative scripts

Etymology

From Proto-Indo-European *ḱérus (pointed stick, arrow, sword). Cognate with Gothic 𐌷𐌰𐌹𐍂𐌿𐍃 (hairus, sword), Old Norse hjǫrr (sword), Old English heoru (sword).

Pronunciation

Noun

शरु॑ • (śáru) stemm or f

  1. arrow, dart, missile
    • c. 1500 BCE – 1000 BCE, Ṛgveda 10.125.6:
      अ॒हं रु॒द्राय॒ धनु॒रा त॑नोमि ब्रह्म॒द्विषे॒ शर॑वे॒ हन्त॒वा उ॑ ।
      aháṃ rudrā́ya dhánurā́ tanomi brahmadvíṣe śárave hántavā́ u.
      I bend the bow for Rudra that his arrow may strike and slay the hater of devotion.

Declension

Masculine u-stem declension of शरु॑
singular dual plural
nominative शरुः॑ (śáruḥ) शरू॑ (śárū) शर॑वः (śáravaḥ)
accusative शरु॑म् (śárum) शरू॑ (śárū) शरू॑न् (śárūn)
instrumental शरु॑णा (śáruṇā)
शर्वा॑¹ (śárvā¹)
शरु॑भ्याम् (śárubhyām) शरु॑भिः (śárubhiḥ)
dative शर॑वे (śárave)
शर्वे॑¹ (śárve¹)
शरु॑भ्याम् (śárubhyām) शरु॑भ्यः (śárubhyaḥ)
ablative शरोः॑ (śároḥ)
शर्वः॑¹ (śárvaḥ¹)
शरु॑भ्याम् (śárubhyām) शरु॑भ्यः (śárubhyaḥ)
genitive शरोः॑ (śároḥ)
शर्वः॑¹ (śárvaḥ¹)
शर्वोः॑ (śárvoḥ) शरू॑णाम् (śárūṇām)
locative शरौ॑ (śárau) शर्वोः॑ (śárvoḥ) शरु॑षु (śáruṣu)
vocative शरो॑ (śáro) शरू॑ (śárū) शर॑वः (śáravaḥ)
  • ¹Vedic

Descendants

  • Hindi: सर (sar, arrow)