वापयति

Sanskrit

Etymology

    Inherited from Proto-Indo-Iranian *(H)wāpáyati, possibly from Proto-Indo-European *h₂wop(h₁)éyeti, from *h₂wep(h₁)- + *-éyeti.

    Pronunciation

    Verb

    वापयति • (vāpayati) third-singular indicative (causative, root वप्)[1][2]

    1. to sow

    Conjugation

    Present: वापयति (vāpayati), वापयते (vāpayate)
    Active Mediopassive
    Singular Dual Plural Singular Dual Plural
    Indicative
    Third वापयति
    vāpayati
    वापयतः
    vāpayataḥ
    वापयन्ति
    vāpayanti
    वापयते
    vāpayate
    वापयेते
    vāpayete
    वापयन्ते
    vāpayante
    Second वापयसि
    vāpayasi
    वापयथः
    vāpayathaḥ
    वापयथ
    vāpayatha
    वापयसे
    vāpayase
    वापयेथे
    vāpayethe
    वापयध्वे
    vāpayadhve
    First वापयामि
    vāpayāmi
    वापयावः
    vāpayāvaḥ
    वापयामः / वापयामसि¹
    vāpayāmaḥ / vāpayāmasi¹
    वापये
    vāpaye
    वापयावहे
    vāpayāvahe
    वापयामहे
    vāpayāmahe
    Imperative
    Third वापयतु
    vāpayatu
    वापयताम्
    vāpayatām
    वापयन्तु
    vāpayantu
    वापयताम्
    vāpayatām
    वापयेताम्
    vāpayetām
    वापयन्ताम्
    vāpayantām
    Second वापय
    vāpaya
    वापयतम्
    vāpayatam
    वापयत
    vāpayata
    वापयस्व
    vāpayasva
    वापयेथाम्
    vāpayethām
    वापयध्वम्
    vāpayadhvam
    First वापयानि
    vāpayāni
    वापयाव
    vāpayāva
    वापयाम
    vāpayāma
    वापयै
    vāpayai
    वापयावहै
    vāpayāvahai
    वापयामहै
    vāpayāmahai
    Optative/Potential
    Third वापयेत्
    vāpayet
    वापयेताम्
    vāpayetām
    वापयेयुः
    vāpayeyuḥ
    वापयेत
    vāpayeta
    वापयेयाताम्
    vāpayeyātām
    वापयेरन्
    vāpayeran
    Second वापयेः
    vāpayeḥ
    वापयेतम्
    vāpayetam
    वापयेत
    vāpayeta
    वापयेथाः
    vāpayethāḥ
    वापयेयाथाम्
    vāpayeyāthām
    वापयेध्वम्
    vāpayedhvam
    First वापयेयम्
    vāpayeyam
    वापयेव
    vāpayeva
    वापयेम
    vāpayema
    वापयेय
    vāpayeya
    वापयेवहि
    vāpayevahi
    वापयेमहि
    vāpayemahi
    Subjunctive
    Third वापयात् / वापयाति
    vāpayāt / vāpayāti
    वापयातः
    vāpayātaḥ
    वापयान्
    vāpayān
    वापयाते / वापयातै
    vāpayāte / vāpayātai
    वापयैते
    vāpayaite
    वापयन्त / वापयान्तै
    vāpayanta / vāpayāntai
    Second वापयाः / वापयासि
    vāpayāḥ / vāpayāsi
    वापयाथः
    vāpayāthaḥ
    वापयाथ
    vāpayātha
    वापयासे / वापयासै
    vāpayāse / vāpayāsai
    वापयैथे
    vāpayaithe
    वापयाध्वै
    vāpayādhvai
    First वापयानि
    vāpayāni
    वापयाव
    vāpayāva
    वापयाम
    vāpayāma
    वापयै
    vāpayai
    वापयावहै
    vāpayāvahai
    वापयामहै
    vāpayāmahai
    Participles
    वापयत्
    vāpayat
    वापयमान / वापयान²
    vāpayamāna / vāpayāna²
    Notes
    • The subjunctive is only used in Vedic Sanskrit.
    • ¹Vedic
    • ²Later Sanskrit

    Descendants

    • Dardic:
    • Pali: vāpeti
    • Prakrit: 𑀯𑀸𑀯𑀺𑀅 (vāvia)

    References

    1. ^ Monier Williams (1899), “वप्”, in A Sanskrit–English Dictionary, [], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 919.
    2. ^ Turner, Ralph Lilley (1969–1985), “vāpayati²”, in A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages, London: Oxford University Press, page 672