धृति

Sanskrit

From the root धृ (dhṛ) +‎ -ति (-ti).

धृति॑ • (dhṛ́ti) stem, f

Feminine i-stem declension of धृति॑
	singular	dual	plural
nominative	धृतिः॑ (dhṛ́tiḥ)	धृती॑ (dhṛ́tī)	धृत॑यः (dhṛ́tayaḥ)
accusative	धृति॑म् (dhṛ́tim)	धृती॑ (dhṛ́tī)	धृतीः॑ (dhṛ́tīḥ)
instrumental	धृत्या॑ (dhṛ́tyā) धृती॑¹ (dhṛ́tī¹)	धृति॑भ्याम् (dhṛ́tibhyām)	धृति॑भिः (dhṛ́tibhiḥ)
dative	धृत॑ये (dhṛ́taye) धृत्यै॑² (dhṛ́tyai²) धृती॑¹ (dhṛ́tī¹)	धृति॑भ्याम् (dhṛ́tibhyām)	धृति॑भ्यः (dhṛ́tibhyaḥ)
ablative	धृतेः॑ (dhṛ́teḥ) धृत्याः॑² (dhṛ́tyāḥ²) धृत्यै॑³ (dhṛ́tyai³)	धृति॑भ्याम् (dhṛ́tibhyām)	धृति॑भ्यः (dhṛ́tibhyaḥ)
genitive	धृतेः॑ (dhṛ́teḥ) धृत्याः॑² (dhṛ́tyāḥ²) धृत्यै॑³ (dhṛ́tyai³)	धृत्योः॑ (dhṛ́tyoḥ)	धृती॑नाम् (dhṛ́tīnām)
locative	धृतौ॑ (dhṛ́tau) धृत्या॑म्² (dhṛ́tyām²) धृता॑¹ (dhṛ́tā¹)	धृत्योः॑ (dhṛ́tyoḥ)	धृति॑षु (dhṛ́tiṣu)
vocative	धृते॑ (dhṛ́te)	धृती॑ (dhṛ́tī)	धृत॑यः (dhṛ́tayaḥ)

Monier Williams (1899), “धृति”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 519, columns 2-3.