धर्मता

Hindi

Etymology

From Sanskrit धर्मता (dharmatā).

Pronunciation

  • (Standard Hindi) IPA(key): /d̪ʱəɾ.mə.t̪ɑː/, [d̪ʱɐɾ.mɐ.t̪äː]

Noun

धर्मता • (dharmatāf

  1. (Hinduism) righteousness, virtue, justice

References

Sanskrit

Alternative forms

Etymology

See धर्म (dhárma) +‎ -ता (-tā).

Pronunciation

Noun

धर्म॑ता • (dhármatā) stemf

  1. essence, inherent nature
  2. the being law or right

Declension

Feminine ā-stem declension of धर्म॑ता
singular dual plural
nominative धर्म॑ता (dhármatā) धर्म॑ते (dhármate) धर्म॑ताः (dhármatāḥ)
accusative धर्म॑ताम् (dhármatām) धर्म॑ते (dhármate) धर्म॑ताः (dhármatāḥ)
instrumental धर्म॑तया (dhármatayā)
धर्म॑ता¹ (dhármatā¹)
धर्म॑ताभ्याम् (dhármatābhyām) धर्म॑ताभिः (dhármatābhiḥ)
dative धर्म॑तायै (dhármatāyai) धर्म॑ताभ्याम् (dhármatābhyām) धर्म॑ताभ्यः (dhármatābhyaḥ)
ablative धर्म॑तायाः (dhármatāyāḥ)
धर्म॑तायै² (dhármatāyai²)
धर्म॑ताभ्याम् (dhármatābhyām) धर्म॑ताभ्यः (dhármatābhyaḥ)
genitive धर्म॑तायाः (dhármatāyāḥ)
धर्म॑तायै² (dhármatāyai²)
धर्म॑तयोः (dhármatayoḥ) धर्म॑तानाम् (dhármatānām)
locative धर्म॑तायाम् (dhármatāyām) धर्म॑तयोः (dhármatayoḥ) धर्म॑तासु (dhármatāsu)
vocative धर्म॑ते (dhármate) धर्म॑ते (dhármate) धर्म॑ताः (dhármatāḥ)
  • ¹Vedic
  • ²Brāhmaṇas