डिम्ब

Sanskrit

Alternative scripts

Pronunciation

Etymology 1

    With डिम्भ (ḍimbha) and डिम्बिका (ḍimbikā), possibly borrowed from substrate. Displaced Sanskrit आ॒ण्ड (āṇḍá, egg) in Eastern Indo-Aryan.

    Kuiper suggests Munda origin, for which he compares various prefixed forms गोडिम्ब (goḍimba, water-melon), कुरुम्ब (kurumba, a kind of orange), जलडिम्ब (jalaḍimba, bivalve shell), शिम्ब (śimba, legume), and हिडिम्ब (hiḍimba, Hiḍimba; name of a big-bellied rakshasa). Compare also दाडिम्ब (dāḍimba, pomegranate).

    Noun

    डिम्ब • (ḍimba) stemm

    1. an egg
      Synonym: आ॒ण्ड (āṇḍá)
    2. a chrysalis
    3. the recently-formed embryo
    Declension
    Masculine a-stem declension of डिम्ब
    singular dual plural
    nominative डिम्बः (ḍimbaḥ) डिम्बौ (ḍimbau) डिम्बाः (ḍimbāḥ)
    accusative डिम्बम् (ḍimbam) डिम्बौ (ḍimbau) डिम्बान् (ḍimbān)
    instrumental डिम्बेन (ḍimbena) डिम्बाभ्याम् (ḍimbābhyām) डिम्बैः (ḍimbaiḥ)
    dative डिम्बाय (ḍimbāya) डिम्बाभ्याम् (ḍimbābhyām) डिम्बेभ्यः (ḍimbebhyaḥ)
    ablative डिम्बात् (ḍimbāt) डिम्बाभ्याम् (ḍimbābhyām) डिम्बेभ्यः (ḍimbebhyaḥ)
    genitive डिम्बस्य (ḍimbasya) डिम्बयोः (ḍimbayoḥ) डिम्बानाम् (ḍimbānām)
    locative डिम्बे (ḍimbe) डिम्बयोः (ḍimbayoḥ) डिम्बेषु (ḍimbeṣu)
    vocative डिम्ब (ḍimba) डिम्बौ (ḍimbau) डिम्बाः (ḍimbāḥ)
    Descendants
    • Eastern Indo-Aryan:
    • Hindi: डिंब (ḍimb)

    Etymology 2

    With डिम्भ (ḍimbha), कडेबर (kaḍebara), कडेपर (kaḍepara), कडेवर (kaḍevara), कलेवर (kalevara), of uncertain substrate origin.

    Noun

    डिम्ब • (ḍimba) stemm

    1. the body
    2. the lungs, the spleen, the uterus
    Declension
    Masculine a-stem declension of डिम्ब
    singular dual plural
    nominative डिम्बः (ḍimbaḥ) डिम्बौ (ḍimbau) डिम्बाः (ḍimbāḥ)
    accusative डिम्बम् (ḍimbam) डिम्बौ (ḍimbau) डिम्बान् (ḍimbān)
    instrumental डिम्बेन (ḍimbena) डिम्बाभ्याम् (ḍimbābhyām) डिम्बैः (ḍimbaiḥ)
    dative डिम्बाय (ḍimbāya) डिम्बाभ्याम् (ḍimbābhyām) डिम्बेभ्यः (ḍimbebhyaḥ)
    ablative डिम्बात् (ḍimbāt) डिम्बाभ्याम् (ḍimbābhyām) डिम्बेभ्यः (ḍimbebhyaḥ)
    genitive डिम्बस्य (ḍimbasya) डिम्बयोः (ḍimbayoḥ) डिम्बानाम् (ḍimbānām)
    locative डिम्बे (ḍimbe) डिम्बयोः (ḍimbayoḥ) डिम्बेषु (ḍimbeṣu)
    vocative डिम्ब (ḍimba) डिम्बौ (ḍimbau) डिम्बाः (ḍimbāḥ)
    Descendants
    • Kashmiri: डॆम्ब (ḍemb)
    • Shina: ڈِم (ḍim)

    Etymology 3

    Uncertain. Separate from Etymology 1. Compare Prakrit सिलिंब (siliṃba, child), which may be derived from a prefixed form of this term. Turner and Kuiper suggest Munda origin.

    Noun

    डिम्ब • (ḍimba) stem?

    1. a new-born child, a child
    2. a young animal
    Declension
    Masculine a-stem declension of डिम्ब
    singular dual plural
    nominative डिम्बः (ḍimbaḥ) डिम्बौ (ḍimbau) डिम्बाः (ḍimbāḥ)
    accusative डिम्बम् (ḍimbam) डिम्बौ (ḍimbau) डिम्बान् (ḍimbān)
    instrumental डिम्बेन (ḍimbena) डिम्बाभ्याम् (ḍimbābhyām) डिम्बैः (ḍimbaiḥ)
    dative डिम्बाय (ḍimbāya) डिम्बाभ्याम् (ḍimbābhyām) डिम्बेभ्यः (ḍimbebhyaḥ)
    ablative डिम्बात् (ḍimbāt) डिम्बाभ्याम् (ḍimbābhyām) डिम्बेभ्यः (ḍimbebhyaḥ)
    genitive डिम्बस्य (ḍimbasya) डिम्बयोः (ḍimbayoḥ) डिम्बानाम् (ḍimbānām)
    locative डिम्बे (ḍimbe) डिम्बयोः (ḍimbayoḥ) डिम्बेषु (ḍimbeṣu)
    vocative डिम्ब (ḍimba) डिम्बौ (ḍimbau) डिम्बाः (ḍimbāḥ)
    Descendants
    • Prakrit: डिंभ (ḍiṃbha, boy), डिंभिया (ḍiṃbhiyā, girl)

    Etymology 4

    Uncertain.

    Noun

    डिम्ब • (ḍimba) stemm or n

    1. affray, riot
    Descendants
    • Prakrit: डिंब m or n (ḍiṃba)

    References