खण्डते
Sanskrit
Etymology
Etymology tree
Back-formation from खण्डयति (khaṇḍayati), denominal verb from खण्ड (khaṇḍa), possibly from क्षद् (kṣad). Only attested lexicographically.
Pronunciation
- (Classical Sanskrit) IPA(key): /kʰɐɳ.ɖɐ.t̪eː/
Verb
खण्डते • (khaṇḍate) third-singular indicative (class 1, type A, present, root खण्ड्)[1][2][3]
- to break
Conjugation
| Present: खण्डते (khaṇḍate) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Active | Mediopassive | |||||
| Singular | Dual | Plural | Singular | Dual | Plural | |
| Indicative | ||||||
| Third | - - |
- - |
- - |
खण्डते khaṇḍate |
खण्डेते khaṇḍete |
खण्डन्ते khaṇḍante |
| Second | - - |
- - |
- - |
खण्डसे khaṇḍase |
खण्डेथे khaṇḍethe |
खण्डध्वे khaṇḍadhve |
| First | - - |
- - |
- - |
खण्डे khaṇḍe |
खण्डावहे khaṇḍāvahe |
खण्डामहे khaṇḍāmahe |
| Imperative | ||||||
| Third | - - |
- - |
- - |
खण्डताम् khaṇḍatām |
खण्डेताम् khaṇḍetām |
खण्डन्ताम् khaṇḍantām |
| Second | - - |
- - |
- - |
खण्डस्व khaṇḍasva |
खण्डेथाम् khaṇḍethām |
खण्डध्वम् khaṇḍadhvam |
| First | - - |
- - |
- - |
खण्डै khaṇḍai |
खण्डावहै khaṇḍāvahai |
खण्डामहै khaṇḍāmahai |
| Optative/Potential | ||||||
| Third | - - |
- - |
- - |
खण्डेत khaṇḍeta |
खण्डेयाताम् khaṇḍeyātām |
खण्डेरन् khaṇḍeran |
| Second | - - |
- - |
- - |
खण्डेथाः khaṇḍethāḥ |
खण्डेयाथाम् khaṇḍeyāthām |
खण्डेध्वम् khaṇḍedhvam |
| First | - - |
- - |
- - |
खण्डेय khaṇḍeya |
खण्डेवहि khaṇḍevahi |
खण्डेमहि khaṇḍemahi |
| Participles | ||||||
| - - |
खण्डमान khaṇḍamāna | |||||
References
- ^ Monier Williams (1899), “खण्ड्”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 335.
- ^ Turner, Ralph Lilley (1969–1985), “kháṇḍatē”, in A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages, London: Oxford University Press, page 199
- ^ पाणिनि [Pāṇini] (c. 600–400 BCE), धातुपाठः [Dhātupāṭhaḥ] (in Sanskrit), verse 1.317