खण्डयति

Sanskrit

Alternative scripts

Etymology

    Denominal verb from खण्ड (khaṇḍa), possibly from क्षद् (kṣad).

    Pronunciation

    Verb

    खण्डयति • (khaṇḍayati) third-singular indicative (class 10, type P, present, root खण्ड्)[1][2][3]

    1. to break, cut

    Conjugation

    Present: खण्डयति (khaṇḍayati), खण्डयते (khaṇḍayate)
    Active Mediopassive
    Singular Dual Plural Singular Dual Plural
    Indicative
    Third खण्डयति
    khaṇḍayati
    खण्डयतः
    khaṇḍayataḥ
    खण्डयन्ति
    khaṇḍayanti
    खण्डयते
    khaṇḍayate
    खण्डयेते
    khaṇḍayete
    खण्डयन्ते
    khaṇḍayante
    Second खण्डयसि
    khaṇḍayasi
    खण्डयथः
    khaṇḍayathaḥ
    खण्डयथ
    khaṇḍayatha
    खण्डयसे
    khaṇḍayase
    खण्डयेथे
    khaṇḍayethe
    खण्डयध्वे
    khaṇḍayadhve
    First खण्डयामि
    khaṇḍayāmi
    खण्डयावः
    khaṇḍayāvaḥ
    खण्डयामः / खण्डयामसि¹
    khaṇḍayāmaḥ / khaṇḍayāmasi¹
    खण्डये
    khaṇḍaye
    खण्डयावहे
    khaṇḍayāvahe
    खण्डयामहे
    khaṇḍayāmahe
    Imperative
    Third खण्डयतु
    khaṇḍayatu
    खण्डयताम्
    khaṇḍayatām
    खण्डयन्तु
    khaṇḍayantu
    खण्डयताम्
    khaṇḍayatām
    खण्डयेताम्
    khaṇḍayetām
    खण्डयन्ताम्
    khaṇḍayantām
    Second खण्डय
    khaṇḍaya
    खण्डयतम्
    khaṇḍayatam
    खण्डयत
    khaṇḍayata
    खण्डयस्व
    khaṇḍayasva
    खण्डयेथाम्
    khaṇḍayethām
    खण्डयध्वम्
    khaṇḍayadhvam
    First खण्डयानि
    khaṇḍayāni
    खण्डयाव
    khaṇḍayāva
    खण्डयाम
    khaṇḍayāma
    खण्डयै
    khaṇḍayai
    खण्डयावहै
    khaṇḍayāvahai
    खण्डयामहै
    khaṇḍayāmahai
    Optative/Potential
    Third खण्डयेत्
    khaṇḍayet
    खण्डयेताम्
    khaṇḍayetām
    खण्डयेयुः
    khaṇḍayeyuḥ
    खण्डयेत
    khaṇḍayeta
    खण्डयेयाताम्
    khaṇḍayeyātām
    खण्डयेरन्
    khaṇḍayeran
    Second खण्डयेः
    khaṇḍayeḥ
    खण्डयेतम्
    khaṇḍayetam
    खण्डयेत
    khaṇḍayeta
    खण्डयेथाः
    khaṇḍayethāḥ
    खण्डयेयाथाम्
    khaṇḍayeyāthām
    खण्डयेध्वम्
    khaṇḍayedhvam
    First खण्डयेयम्
    khaṇḍayeyam
    खण्डयेव
    khaṇḍayeva
    खण्डयेम
    khaṇḍayema
    खण्डयेय
    khaṇḍayeya
    खण्डयेवहि
    khaṇḍayevahi
    खण्डयेमहि
    khaṇḍayemahi
    Subjunctive
    Third खण्डयात् / खण्डयाति
    khaṇḍayāt / khaṇḍayāti
    खण्डयातः
    khaṇḍayātaḥ
    खण्डयान्
    khaṇḍayān
    खण्डयाते / खण्डयातै
    khaṇḍayāte / khaṇḍayātai
    खण्डयैते
    khaṇḍayaite
    खण्डयन्त / खण्डयान्तै
    khaṇḍayanta / khaṇḍayāntai
    Second खण्डयाः / खण्डयासि
    khaṇḍayāḥ / khaṇḍayāsi
    खण्डयाथः
    khaṇḍayāthaḥ
    खण्डयाथ
    khaṇḍayātha
    खण्डयासे / खण्डयासै
    khaṇḍayāse / khaṇḍayāsai
    खण्डयैथे
    khaṇḍayaithe
    खण्डयाध्वै
    khaṇḍayādhvai
    First खण्डयानि
    khaṇḍayāni
    खण्डयाव
    khaṇḍayāva
    खण्डयाम
    khaṇḍayāma
    खण्डयै
    khaṇḍayai
    खण्डयावहै
    khaṇḍayāvahai
    खण्डयामहै
    khaṇḍayāmahai
    Participles
    खण्डयत्
    khaṇḍayat
    खण्डयमान / खण्डयान²
    khaṇḍayamāna / khaṇḍayāna²
    Notes
    • The subjunctive is only used in Vedic Sanskrit.
    • ¹Vedic
    • ²Later Sanskrit

    Descendants

    • Dardic:
    • Pali: khaṇḍati (to break)
    • Prakrit: 𑀔𑀁𑀟𑀇 (khaṃḍaï) (see there for further descendants)

    References

    1. ^ Monier Williams (1899), “खण्ड्”, in A Sanskrit–English Dictionary, [], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 335.
    2. ^ Turner, Ralph Lilley (1969–1985), “kháṇḍatē”, in A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages, London: Oxford University Press, page 199
    3. ^ पाणिनि [Pāṇini] (c. 600–400 BCE), धातुपाठः [Dhātupāṭhaḥ] (in Sanskrit), verse 10.66