क्षिप्यति

Sanskrit

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *ksweybʰ-

Sanskrit क्षिप् (kṣip)

Sanskrit क्षिप्यति

From क्षिप् (kṣip, “to throw”), from Proto-Indo-European *ksweybʰ- (“to throw”).

Pronunciation

(Vedic) IPA^(key): /kʂip.jɐ.ti/
(Classical Sanskrit) IPA^(key): /kʂip.jɐ.t̪i/

Verb

क्षिप्यति • (kṣipyati) third-singular indicative (class 4, type P, present, root क्षिप्)^[1]^[2]

to throw

Conjugation

Present: क्षिप्यति (kṣipyati), क्षिप्यते (kṣipyate)
	Active			Mediopassive
	Singular	Dual	Plural	Singular	Dual	Plural
Indicative
Third	क्षिप्यति kṣipyati	क्षिप्यतः kṣipyataḥ	क्षिप्यन्ति kṣipyanti	क्षिप्यते kṣipyate	क्षिप्येते kṣipyete	क्षिप्यन्ते kṣipyante
Second	क्षिप्यसि kṣipyasi	क्षिप्यथः kṣipyathaḥ	क्षिप्यथ kṣipyatha	क्षिप्यसे kṣipyase	क्षिप्येथे kṣipyethe	क्षिप्यध्वे kṣipyadhve
First	क्षिप्यामि kṣipyāmi	क्षिप्यावः kṣipyāvaḥ	क्षिप्यामः / क्षिप्यामसि¹ kṣipyāmaḥ / kṣipyāmasi¹	क्षिप्ये kṣipye	क्षिप्यावहे kṣipyāvahe	क्षिप्यामहे kṣipyāmahe
Imperative
Third	क्षिप्यतु kṣipyatu	क्षिप्यताम् kṣipyatām	क्षिप्यन्तु kṣipyantu	क्षिप्यताम् kṣipyatām	क्षिप्येताम् kṣipyetām	क्षिप्यन्ताम् kṣipyantām
Second	क्षिप्य kṣipya	क्षिप्यतम् kṣipyatam	क्षिप्यत kṣipyata	क्षिप्यस्व kṣipyasva	क्षिप्येथाम् kṣipyethām	क्षिप्यध्वम् kṣipyadhvam
First	क्षिप्याणि kṣipyāṇi	क्षिप्याव kṣipyāva	क्षिप्याम kṣipyāma	क्षिप्यै kṣipyai	क्षिप्यावहै kṣipyāvahai	क्षिप्यामहै kṣipyāmahai
Optative/Potential
Third	क्षिप्येत् kṣipyet	क्षिप्येताम् kṣipyetām	क्षिप्येयुः kṣipyeyuḥ	क्षिप्येत kṣipyeta	क्षिप्येयाताम् kṣipyeyātām	क्षिप्येरन् kṣipyeran
Second	क्षिप्येः kṣipyeḥ	क्षिप्येतम् kṣipyetam	क्षिप्येत kṣipyeta	क्षिप्येथाः kṣipyethāḥ	क्षिप्येयाथाम् kṣipyeyāthām	क्षिप्येध्वम् kṣipyedhvam
First	क्षिप्येयम् kṣipyeyam	क्षिप्येव kṣipyeva	क्षिप्येम kṣipyema	क्षिप्येय kṣipyeya	क्षिप्येवहि kṣipyevahi	क्षिप्येमहि kṣipyemahi
Subjunctive
Third	क्षिप्यात् / क्षिप्याति kṣipyāt / kṣipyāti	क्षिप्यातः kṣipyātaḥ	क्षिप्यान् kṣipyān	क्षिप्याते / क्षिप्यातै kṣipyāte / kṣipyātai	क्षिप्यैते kṣipyaite	क्षिप्यन्त / क्षिप्यान्तै kṣipyanta / kṣipyāntai
Second	क्षिप्याः / क्षिप्यासि kṣipyāḥ / kṣipyāsi	क्षिप्याथः kṣipyāthaḥ	क्षिप्याथ kṣipyātha	क्षिप्यासे / क्षिप्यासै kṣipyāse / kṣipyāsai	क्षिप्यैथे kṣipyaithe	क्षिप्याध्वै kṣipyādhvai
First	क्षिप्याणि kṣipyāṇi	क्षिप्याव kṣipyāva	क्षिप्याम kṣipyāma	क्षिप्यै kṣipyai	क्षिप्यावहै kṣipyāvahai	क्षिप्यामहै kṣipyāmahai
Participles
	क्षिप्यत् kṣipyat			क्षिप्यमाण kṣipyamāṇa
Notes	The subjunctive is only used in Vedic Sanskrit. ¹Vedic

Descendants

Prakrit: 𑀔𑀺𑀧𑁆𑀧𑀇 (khippaï, “to be thrown”) (probably from क्षिप्यते (kṣipyate))
- ⇒ Prakrit: *𑀨𑁂𑀓𑁆𑀓𑀇 (*phĕkkaï, “to throw”) (see there for further descendants)

References

^ Monier Williams (1899), “क्षिप्यति”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 328.
^ Turner, Ralph Lilley (1969–1985), “kṣípyati”, in A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages, London: Oxford University Press, page 192

[1] Monier Williams (1899), “क्षिप्यति”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 328.

[2] Turner, Ralph Lilley (1969–1985), “kṣípyati”, in A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages, London: Oxford University Press, page 192

[1]

[2]