अमित्र

Sanskrit

Alternative scripts

Etymology

From the root अम् (am) or possibly अ- (a-) +‎ मित्र (mitra).

Noun

अ॒मित्र॑ • (amítra) stemm or f

  1. not a friend (Pāṇi.)
  2. an enemy, adversary, foe (RV. etc.)

Declension

Masculine a-stem declension of अ॒मित्र॑
singular dual plural
nominative अ॒मित्रः॑ (amítraḥ) अ॒मित्रौ॑ (amítrau)
अ॒मित्रा॑¹ (amítrā¹)
अ॒मित्राः॑ (amítrāḥ)
अ॒मित्रा॑सः¹ (amítrāsaḥ¹)
accusative अ॒मित्र॑म् (amítram) अ॒मित्रौ॑ (amítrau)
अ॒मित्रा॑¹ (amítrā¹)
अ॒मित्रा॑न् (amítrān)
instrumental अ॒मित्रे॑ण (amítreṇa) अ॒मित्रा॑भ्याम् (amítrābhyām) अ॒मित्रैः॑ (amítraiḥ)
अ॒मित्रे॑भिः¹ (amítrebhiḥ¹)
dative अ॒मित्रा॑य (amítrāya) अ॒मित्रा॑भ्याम् (amítrābhyām) अ॒मित्रे॑भ्यः (amítrebhyaḥ)
ablative अ॒मित्रा॑त् (amítrāt) अ॒मित्रा॑भ्याम् (amítrābhyām) अ॒मित्रे॑भ्यः (amítrebhyaḥ)
genitive अ॒मित्र॑स्य (amítrasya) अ॒मित्र॑योः (amítrayoḥ) अ॒मित्रा॑णाम् (amítrāṇām)
locative अ॒मित्रे॑ (amítre) अ॒मित्र॑योः (amítrayoḥ) अ॒मित्रे॑षु (amítreṣu)
vocative अमि॑त्र (ámitra) अमि॑त्रौ (ámitrau)
अमि॑त्रा¹ (ámitrā¹)
अमि॑त्राः (ámitrāḥ)
अमि॑त्रासः¹ (ámitrāsaḥ¹)
  • ¹Vedic
Feminine ā-stem declension of अ॒मित्रा॑
singular dual plural
nominative अ॒मित्रा॑ (amítrā) अ॒मित्रे॑ (amítre) अ॒मित्राः॑ (amítrāḥ)
accusative अ॒मित्रा॑म् (amítrām) अ॒मित्रे॑ (amítre) अ॒मित्राः॑ (amítrāḥ)
instrumental अ॒मित्र॑या (amítrayā)
अ॒मित्रा॑¹ (amítrā¹)
अ॒मित्रा॑भ्याम् (amítrābhyām) अ॒मित्रा॑भिः (amítrābhiḥ)
dative अ॒मित्रा॑यै (amítrāyai) अ॒मित्रा॑भ्याम् (amítrābhyām) अ॒मित्रा॑भ्यः (amítrābhyaḥ)
ablative अ॒मित्रा॑याः (amítrāyāḥ)
अ॒मित्रा॑यै² (amítrāyai²)
अ॒मित्रा॑भ्याम् (amítrābhyām) अ॒मित्रा॑भ्यः (amítrābhyaḥ)
genitive अ॒मित्रा॑याः (amítrāyāḥ)
अ॒मित्रा॑यै² (amítrāyai²)
अ॒मित्र॑योः (amítrayoḥ) अ॒मित्रा॑णाम् (amítrāṇām)
locative अ॒मित्रा॑याम् (amítrāyām) अ॒मित्र॑योः (amítrayoḥ) अ॒मित्रा॑सु (amítrāsu)
vocative अमि॑त्रे (ámitre) अमि॑त्रे (ámitre) अमि॑त्राः (ámitrāḥ)
  • ¹Vedic
  • ²Brāhmaṇas

Descendants

  • Pali: amitta

Adjective

अ॒मित्र॑ • (amítra) stem

  1. not having a friend, friendless

Declension

Masculine a-stem declension of अ॒मित्र॑
singular dual plural
nominative अ॒मित्रः॑ (amítraḥ) अ॒मित्रौ॑ (amítrau)
अ॒मित्रा॑¹ (amítrā¹)
अ॒मित्राः॑ (amítrāḥ)
अ॒मित्रा॑सः¹ (amítrāsaḥ¹)
accusative अ॒मित्र॑म् (amítram) अ॒मित्रौ॑ (amítrau)
अ॒मित्रा॑¹ (amítrā¹)
अ॒मित्रा॑न् (amítrān)
instrumental अ॒मित्रे॑ण (amítreṇa) अ॒मित्रा॑भ्याम् (amítrābhyām) अ॒मित्रैः॑ (amítraiḥ)
अ॒मित्रे॑भिः¹ (amítrebhiḥ¹)
dative अ॒मित्रा॑य (amítrāya) अ॒मित्रा॑भ्याम् (amítrābhyām) अ॒मित्रे॑भ्यः (amítrebhyaḥ)
ablative अ॒मित्रा॑त् (amítrāt) अ॒मित्रा॑भ्याम् (amítrābhyām) अ॒मित्रे॑भ्यः (amítrebhyaḥ)
genitive अ॒मित्र॑स्य (amítrasya) अ॒मित्र॑योः (amítrayoḥ) अ॒मित्रा॑णाम् (amítrāṇām)
locative अ॒मित्रे॑ (amítre) अ॒मित्र॑योः (amítrayoḥ) अ॒मित्रे॑षु (amítreṣu)
vocative अमि॑त्र (ámitra) अमि॑त्रौ (ámitrau)
अमि॑त्रा¹ (ámitrā¹)
अमि॑त्राः (ámitrāḥ)
अमि॑त्रासः¹ (ámitrāsaḥ¹)
  • ¹Vedic
Feminine ā-stem declension of अ॒मित्रा॑
singular dual plural
nominative अ॒मित्रा॑ (amítrā) अ॒मित्रे॑ (amítre) अ॒मित्राः॑ (amítrāḥ)
accusative अ॒मित्रा॑म् (amítrām) अ॒मित्रे॑ (amítre) अ॒मित्राः॑ (amítrāḥ)
instrumental अ॒मित्र॑या (amítrayā)
अ॒मित्रा॑¹ (amítrā¹)
अ॒मित्रा॑भ्याम् (amítrābhyām) अ॒मित्रा॑भिः (amítrābhiḥ)
dative अ॒मित्रा॑यै (amítrāyai) अ॒मित्रा॑भ्याम् (amítrābhyām) अ॒मित्रा॑भ्यः (amítrābhyaḥ)
ablative अ॒मित्रा॑याः (amítrāyāḥ)
अ॒मित्रा॑यै² (amítrāyai²)
अ॒मित्रा॑भ्याम् (amítrābhyām) अ॒मित्रा॑भ्यः (amítrābhyaḥ)
genitive अ॒मित्रा॑याः (amítrāyāḥ)
अ॒मित्रा॑यै² (amítrāyai²)
अ॒मित्र॑योः (amítrayoḥ) अ॒मित्रा॑णाम् (amítrāṇām)
locative अ॒मित्रा॑याम् (amítrāyām) अ॒मित्र॑योः (amítrayoḥ) अ॒मित्रा॑सु (amítrāsu)
vocative अमि॑त्रे (ámitre) अमि॑त्रे (ámitre) अमि॑त्राः (ámitrāḥ)
  • ¹Vedic
  • ²Brāhmaṇas
Neuter a-stem declension of अ॒मित्र॑
singular dual plural
nominative अ॒मित्र॑म् (amítram) अ॒मित्रे॑ (amítre) अ॒मित्रा॑णि (amítrāṇi)
अ॒मित्रा॑¹ (amítrā¹)
accusative अ॒मित्र॑म् (amítram) अ॒मित्रे॑ (amítre) अ॒मित्रा॑णि (amítrāṇi)
अ॒मित्रा॑¹ (amítrā¹)
instrumental अ॒मित्रे॑ण (amítreṇa) अ॒मित्रा॑भ्याम् (amítrābhyām) अ॒मित्रैः॑ (amítraiḥ)
अ॒मित्रे॑भिः¹ (amítrebhiḥ¹)
dative अ॒मित्रा॑य (amítrāya) अ॒मित्रा॑भ्याम् (amítrābhyām) अ॒मित्रे॑भ्यः (amítrebhyaḥ)
ablative अ॒मित्रा॑त् (amítrāt) अ॒मित्रा॑भ्याम् (amítrābhyām) अ॒मित्रे॑भ्यः (amítrebhyaḥ)
genitive अ॒मित्र॑स्य (amítrasya) अ॒मित्र॑योः (amítrayoḥ) अ॒मित्रा॑णाम् (amítrāṇām)
locative अ॒मित्रे॑ (amítre) अ॒मित्र॑योः (amítrayoḥ) अ॒मित्रे॑षु (amítreṣu)
vocative अमि॑त्र (ámitra) अमि॑त्रे (ámitre) अमि॑त्राणि (ámitrāṇi)
अमि॑त्रा¹ (ámitrā¹)
  • ¹Vedic

References