فان

See also: قان

Arabic

Root
ف ن ي (f n y)
6 terms

Etymology

    Derived from the active participle of the verb فَنِيَ (faniya, to perish).

    Pronunciation

    • IPA(key): /faː.nin/

    Adjective

    فَانٍ • (fānin) (informal فَانِي (fānī), feminine فَانِيَة (fāniya), masculine plural فَانُون (fānūn), feminine plural فَانِيَات (fāniyāt))

    1. evanescent, transitory, transient, ephemeral
      تَجَاوَز هَذِهِ الفَانِيَةtajāwaz haḏihi l-fāniyato leave this world, to pass away
      • 609–632 CE, Qur'an, 55:26:
        كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ
        kullu man ʕalayhā fānin
        Every being on earth is bound to perish.
    2. vain
    3. very old, decrepit, geriatric
    4. exhausted
    5. perishable, bound to vanish, perishing
    6. impermanent, destructible
    7. dead, dying, subject to dying
    8. lifeless, departed, deceased
    9. defunct
    10. asleep

    Declension

    Declension of adjective فَانٍ (fānin)
    singular masculine feminine
    singular triptote in ـٍ (-in) singular triptote in ـَة (-a)
    indefinite definite indefinite definite
    informal فَانِي
    fānī
    الْفَانِي
    al-fānī
    فَانِيَة
    fāniya
    الْفَانِيَة
    al-fāniya
    nominative فَانٍ
    fānin
    الْفَانِي
    al-fānī
    فَانِيَةٌ
    fāniyatun
    الْفَانِيَةُ
    al-fāniyatu
    accusative فَانِيًا
    fāniyan
    الْفَانِيَ
    al-fāniya
    فَانِيَةً
    fāniyatan
    الْفَانِيَةَ
    al-fāniyata
    genitive فَانٍ
    fānin
    الْفَانِي
    al-fānī
    فَانِيَةٍ
    fāniyatin
    الْفَانِيَةِ
    al-fāniyati
    dual masculine feminine
    indefinite definite indefinite definite
    informal فَانِيَيْن
    fāniyayn
    الْفَانِيَيْن
    al-fāniyayn
    فَانِيَتَيْن
    fāniyatayn
    الْفَانِيَتَيْن
    al-fāniyatayn
    nominative فَانِيَانِ
    fāniyāni
    الْفَانِيَانِ
    al-fāniyāni
    فَانِيَتَانِ
    fāniyatāni
    الْفَانِيَتَانِ
    al-fāniyatāni
    accusative فَانِيَيْنِ
    fāniyayni
    الْفَانِيَيْنِ
    al-fāniyayni
    فَانِيَتَيْنِ
    fāniyatayni
    الْفَانِيَتَيْنِ
    al-fāniyatayni
    genitive فَانِيَيْنِ
    fāniyayni
    الْفَانِيَيْنِ
    al-fāniyayni
    فَانِيَتَيْنِ
    fāniyatayni
    الْفَانِيَتَيْنِ
    al-fāniyatayni
    plural masculine feminine
    sound masculine plural sound feminine plural
    indefinite definite indefinite definite
    informal فَانِين
    fānīn
    الْفَانِين
    al-fānīn
    فَانِيَات
    fāniyāt
    الْفَانِيَات
    al-fāniyāt
    nominative فَانُونَ
    fānūna
    الْفَانُونَ
    al-fānūna
    فَانِيَاتٌ
    fāniyātun
    الْفَانِيَاتُ
    al-fāniyātu
    accusative فَانِينَ
    fānīna
    الْفَانِينَ
    al-fānīna
    فَانِيَاتٍ
    fāniyātin
    الْفَانِيَاتِ
    al-fāniyāti
    genitive فَانِينَ
    fānīna
    الْفَانِينَ
    al-fānīna
    فَانِيَاتٍ
    fāniyātin
    الْفَانِيَاتِ
    al-fāniyāti

    Descendants

    • Azerbaijani: fani
    • Persian: فانی (fâni)
    • Ottoman Turkish: فانی (fânî)
      • > Turkish: fâni (inherited)
      • Crimean Tatar: faniy
    • Turkmen: pany
    • Uyghur: پانىي (paniy)
    • Uzbek: foniy