شێر
Central Kurdish
Etymology
From Proto-Iranian *cárguš, from Proto-Indo-Iranian *ćárguš (“predatory animal”). Cognate with Persian شیر (šir).
Pronunciation
- IPA(key): /ʃe̞ːɾ/
Noun
| Northern Kurdish | şêr |
|---|---|
| Southern Kurdish | شێر (şêr) |
| Laki | شێر (şêr) |
شێر (şêr)
Derived terms
- شێران (şêran)
- شێرانە (şêrane)
- شێردڵ (şêrdill)
- شێرکوژ (şêrkuj)
- شێرە (şêre)
- شێرەبەفرینە (şêrebefrîne)
- شێرەوان (şêrewan)
- شێرەژن (şêrejn)
- شێرەکوللە (şêrekulle)
Proper noun
| Northern Kurdish | Şêr |
|---|---|
| Southern Kurdish | شێر (şêr) |
| Laki | شێر (şêr) |
شێر (şêr)
References
- Hejar (1990), “شێر”, in Henbane borîne[1], Tehran: Soroush, page 497
- Wahby, T.; Edmonds, C. J. (1966), “shêr”, in A Kurdish-English Dictionary, page 137