ریش

See also: ريش, رئس, and ریس

Kashmiri

Etymology

Borrowed from Classical Persian ریش (rīš).

Pronunciation

  • IPA(key): [reːʃ]

Noun

ریش • (rēśm (Devanagari रेश)

  1. beard
    Synonym: دٲر (dạ̄r)

Derived terms

References

Ottoman Turkish

Etymology 1

    Borrowed from Persian ریش (riš, beard).

    Noun

    ریش • (riş)

    1. beard, facial hair on the chin, cheeks, jaw and neck
      Synonym: صقال (sakal)

    Etymology 2

      Borrowed from Persian ریش (riš, wound).

      Noun

      ریش • (riş)

      1. wound, sore

      Etymology 3

        Borrowed from Arabic رِيش (rīš, feathering, plumage).

        Noun

        ریش • (riş) (plural ریاش)

        1. (zoology) plumage, feathering
        2. chattel property
        3. means of subsistence
        4. finery

        Further reading

        Persian

        یک مرد با ریش کوتاهA man with a short beard

        Etymology 1

        Derived from Middle Persian [script needed] (lyš /⁠rēš⁠/, beard), probably from Proto-Iranian *xraiša-, from Proto-Indo-European *kreyso-, itself from Proto-Indo-European *(s)kre-i-s-, an extension of *(s)ker- (to turn, bend).[1]

        Pronunciation

         

        Readings
        Classical reading? rēš, rīš
        Dari reading? rīš
        Iranian reading? riš
        Tajik reading? riš

        Noun

        ریش • (rīš, rēš / riš) (plural ریش‌ها (rīš-hā, rēš-hā / riš-hâ), Tajik spelling риш)

        1. beard
          • c. 16th–17th century, Baha al-Din al-Amili, “شمارهٔ ۱ [šumāra-yi 1]”, in دیوان اشعار [dēwān-i aš'ār]‎[5]:
            شانه عاج ار نبود بهر ریش
            شانه توان کرد به انگشت خویش
            šāna-yi āj ar nabuwad bahr-i rēš
            šāna tawān kard ba angušt-i xwēš
            If there is no ivory comb for one's beard,
            It can be combed with one's own fingers.
        Inflection
        Basic forms of ریش
        singular plural
        bare ریش (riš) ریش‌ها، ریشا (riš-hấ, rišấ)
        definitive direct object ریش را، ریش رو (riš râ, rišo) ریش‌ها را، ریشا رو (riš-hấ râ, rišấ ro)
        ezâfe ریش (riš-e) ریش‌های، ریشای (riš-hấ-ye, rišấ-ye)
        marked indefinite
        or relative definite
        ریشی (riš-i) ریش‌هایی، ریشایی (rišấn-i, riš-hấ-i, rišấi)

        Colloquial.

        Possessive forms of ریش
        singular plural
        1st person singular
        (“my”)
        ریشم (rišam) ریش‌هایم، ریش‌هام، ریشام (riš-hấyam, rišấm)
        2nd person singular
        (“your”)
        ریشت (rišat, rišet) ریش‌هایت، ریش‌هات، ریشات (riš-hấyat, rišất)
        3rd person singular
        (“his, her, its”)
        ریشش (rišaš, rišeš) ریش‌هایش، ریش‌هاش، ریشاش (riš-hấyaš, rišấš)
        1st person plural
        (“our”)
        ریشمان، ریشمون (rišemân, rišemun) ریش‌هایمان، ریش‌هامون، ریشامون (riš-hấyemân, rišấmun)
        2nd person plural
        (“your”)
        ریشتان، ریشتون (rišetân, rišetun) ریش‌هایتان، ریش‌هاتون، ریشاتون (riš-hấyetân, rišấtun)
        3rd person plural
        (“their”)
        ریششان، ریششون (rišešân, rišešun) ریش‌هایشان، ریش‌هاشون، ریشاشون (riš-hấyešân, rišấšun)

        Colloquial.

        Etymology 2

        Inherited from Middle Persian lyš (rēš), from Proto-Indo-Iranian *rayšás (injury, wound) from the root *rayš- (to be wounded, hurt; to suffer injury).[2][3]

        Pronunciation

         

        Readings
        Classical reading? rēš
        Dari reading? rēš
        Iranian reading? riš
        Tajik reading? reš

        Noun

        ریش • (rēš / riš) (plural ریش‌ها (rēš-hā / riš-hâ), Tajik spelling реш)

        1. (Iran or uncommon) wound
          Synonyms: جراحت (jirāhat / jerâhat) (Iran), زخم (zaxm)
        2. scar
        3. ulcer

        References

        1. ^ Edelʹman, D. I. (2020), Etimologičeskij slovarʹ iranskix jazykov [Etymological Dictionary of Iranian Languages] (in Russian), volume 6, Moscow: Vostochnaya Literatura, page 358
        2. ^ Cheung, Johnny (2007), Etymological Dictionary of the Iranian Verb (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 2), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 309
        3. ^ Edelʹman, D. I. (2020), Etimologičeskij slovarʹ iranskix jazykov [Etymological Dictionary of Iranian Languages] (in Russian), volume 6, Moscow: Vostochnaya Literatura, page 357

        Urdu

        Etymology 1

        Derived from Classical Persian ریش (rīš, beard).

        Pronunciation

        Noun

        ریش • (rīšf (Hindi spelling रीश)

        1. beard
        • ریشائیل (reśāel)

        Etymology 2

        Derived from Classical Persian ریش (rēš, wound, injury).

        Pronunciation

        Noun

        ریش • (rēšm (Hindi spelling रेश)

        1. wound
        2. scar
        3. ulcer
        4. pus