Ottoman Turkish
Etymology
Inherited from Proto-Turkic *teken, *tikgen, itself from the root *tik- (“to stick something sharp or pointed, to stab; to sew”). From the same root are دیكمك (dikmek, “to sew, stitch”), دیكمه (dikme, “prop or shore”) and دیكیش (dikiş, “stitch, seam, splice”).
Noun
دیكن • (diken)
- (botany) thorn, a protective spine of a plant
- Synonyms: خار (har), شوك (şevk)
- any slender, sharp object, such as a bee's sting or a fishbone
- Synonym: (fishbone) قیلچق (qılçık)
- (by extension) any thorny plant
- (figuratively) persistent source of anxiety, troublesome obstacle
Declension
Declension of دیكن (diken)
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
دیكن (diken)
|
دیكنلر (dikenler)
|
| definite accusative
|
دیكنی (dikeni)
|
دیكنلری (dikenleri)
|
| dative
|
دیكنه (dikene)
|
دیكنلره (dikenlere)
|
| locative
|
دیكنده (dikende)
|
دیكنلرده (dikenlerde)
|
| ablative
|
دیكندن (dikenden)
|
دیكنلردن (dikenlerden)
|
| genitive
|
دیكنك (dikeniñ)
|
دیكنلرك (dikenleriñ)
|
Possessive forms
| 1st person singular
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
دیكنم (dikenim)
|
دیكنلرم (dikenlerim)
|
| definite accusative
|
دیكنمی (dikenimi)
|
دیكنلرمی (dikenlerimi)
|
| dative
|
دیكنمه (dikenime)
|
دیكنلرمه (dikenlerime)
|
| locative
|
دیكنمده (dikenimde)
|
دیكنلرمده (dikenlerimde)
|
| ablative
|
دیكنمدن (dikenimden)
|
دیكنلرمدن (dikenlerimden)
|
| genitive
|
دیكنمك (dikenimiñ)
|
دیكنلرمك (dikenlerimiñ)
|
| 2nd person singular
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
دیكنك (dikeniñ)
|
دیكنلرك (dikenleriñ)
|
| definite accusative
|
دیكنكی (dikeniñi)
|
دیكنلركی (dikenleriñi)
|
| dative
|
دیكنكه (dikeniñe)
|
دیكنلركه (dikenleriñe)
|
| locative
|
دیكنكده (dikeniñde)
|
دیكنلركده (dikenleriñde)
|
| ablative
|
دیكنكدن (dikeniñden)
|
دیكنلركدن (dikenleriñden)
|
| genitive
|
دیكنكك (dikeniñiñ)
|
دیكنلركك (dikenleriñiñ)
|
| 3rd person singular
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
دیكنی (dikeni)
|
دیكنلری (dikenleri)
|
| definite accusative
|
دیكننی (dikenini)
|
دیكنلرینی (dikenlerini)
|
| dative
|
دیكننه (dikenine)
|
دیكنلرینه (dikenlerine)
|
| locative
|
دیكننده (dikeninde)
|
دیكنلرنده (dikenlerinde)
|
| ablative
|
دیكنندن (dikeninden)
|
دیكنلرندن (dikenlerinden)
|
| genitive
|
دیكننك (dikeniniñ)
|
دیكنلرینك (dikenleriniñ)
|
| 1st person plural
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
دیكنمز (dikenimiz)
|
دیكنلرمز (dikenlerimiz)
|
| definite accusative
|
دیكنمزی (dikenimizi)
|
دیكنلرمزی (dikenlerimizi)
|
| dative
|
دیكنمزه (dikenimize)
|
دیكنلرمزه (dikenlerimize)
|
| locative
|
دیكنمزده (dikenimizde)
|
دیكنلرمزده (dikenlerimizde)
|
| ablative
|
دیكنمزدن (dikenimizden)
|
دیكنلرمزدن (dikenlerimizden)
|
| genitive
|
دیكنمزك (dikenimiziñ)
|
دیكنلرمزك (dikenlerimiziñ)
|
| 2nd person plural
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
دیكنكز (dikeniñiz)
|
دیكنلركز (dikenleriñiz)
|
| definite accusative
|
دیكنكزی (dikeniñizi)
|
دیكنلركزی (dikenleriñizi)
|
| dative
|
دیكنكزه (dikeniñize)
|
دیكنلركزه (dikenleriñize)
|
| locative
|
دیكنكزده (dikeniñizde)
|
دیكنلركزده (dikenleriñizde)
|
| ablative
|
دیكنكزدن (dikeniñizden)
|
دیكنلركزدن (dikenleriñizden)
|
| genitive
|
دیكنكزك (dikeniñiziñ)
|
دیكنلركزك (dikenleriñiziñ)
|
| 3rd person plural
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
دیكنلری (dikenleri)
|
دیكنلری (dikenleri)
|
| definite accusative
|
دیكنلرینی (dikenlerini)
|
دیكنلرینی (dikenlerini)
|
| dative
|
دیكنلرینه (dikenlerine)
|
دیكنلرینه (dikenlerine)
|
| locative
|
دیكنلرنده (dikenlerinde)
|
دیكنلرنده (dikenlerinde)
|
| ablative
|
دیكنلرندن (dikenlerinden)
|
دیكنلرندن (dikenlerinden)
|
| genitive
|
دیكنلرینك (dikenleriniñ)
|
دیكنلرینك (dikenleriniñ)
|
|
Derived terms
- آری دیكنی (arı dikeni, “stinger”)
- آق دیكن (ak diken, “hawthorn”)
- اشك دیكنی (eşek dikeni, “cotton thistle”)
- بوغا دیكنی (boğa dikeni, “milk thistle”)
- دوه دیكنی (deve dikeni, “camelthorn”)
- دیكنسز (dikensiz, “thornless, spineless”)
- دیكنلك (dikenlik, “plant with many thorns”)
- دیكنلنمك (dikenlenmek, “to become a thorn”)
- دیكنلو (dikenli, “thorny, prickly”)
Descendants
Further reading
- Çağbayır, Yaşar (2007), “diken”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 1, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 1214
- Hindoglu, Artin (1838), “دكن”, in Hazine-i lûgat ou dictionnaire abrégé turc-français[1], Vienna: F. Beck, page 227a
- Kélékian, Diran (1911), “دیكن”, in Dictionnaire turc-français[2] (in French), Constantinople: Mihran, page 599
- Meninski, Franciszek à Mesgnien (1687), “Spina”, in Complementum thesauri linguarum orientalium, seu onomasticum latino-turcico-arabico-persicum, simul idem index verborum lexici turcico-arabico-persici, quod latinâ, germanicâ, aliarumque linguarum adjectâ nomenclatione nuper in lucem editum[3], Vienna, column 1583
- Meninski, Franciszek à Mesgnien (1680), “دیكن”, in Thesaurus linguarum orientalium, Turcicae, Arabicae, Persicae, praecipuas earum opes à Turcis peculiariter usurpatas continens, nimirum Lexicon Turkico-Arabico-Persicum[4], Vienna, columns 2215–2216
- Nişanyan, Sevan (2002–), “diken”, in Nişanyan Sözlük
- Redhouse, James W. (1890), “دیكن”, in A Turkish and English Lexicon[5], Constantinople: A. H. Boyajian, page 938