خداداد

Persian

Alternative forms

خدایداد (xudāydād / xodâydâd), خدای داد (xudāy dād / xodây dâd)

Etymology

From (xudaā / xodaâ, “God”) +‎ (dād / dâd, past stem of (dādan / dâdan, “to give”)). See Proto-Iranian *BágadaHtah.

Pronunciation

(Classical Persian) IPA^(key): /xu.daː.ˈdaːd/

(Dari, formal) IPA^(key): [xʊ.d̪ɑː.d̪ɑːd̪]
- (Kabuli) IPA^(key): [xʊ.d̪ɑː.d̪ɑːd̪]
- (Hazaragi) IPA^(key): [xu.d̪ɔː.d̪ɔːd̪̥]

(Iran, formal) IPA^(key): [xo.d̪ɒː.d̪ɒːd̪̥]

(Tajik, formal) IPA^(key): [χu.d̪ɔ.d̪ɔd̪]

Readings
Classical reading^?	xudādād
Dari reading^?	xudādād
Iranian reading^?	xodâdâd
Tajik reading^?	xudodod

Noun

خداداد • (xudādād / xodâdâd) (Tajik spelling худодод)

gift from God
- c. 1390, Hafez, “Ghazal 37”, in دیوان حافظ [The Divan of Hafez]‎^[1]:
  حسد چه می‌بری ای سست نظم بر حافظ؟
  قبولِ خاطر و لطفِ سخن خدادادست
  hasad či mē-barī ay sust nazm bar hāfiz
  qabūl-i xātir u lutf-i suxan xudādād ast
  How should you envy Hafez, o feeble poet?
  Acceptance of the heart and eloquence of speech are gifts from God.
  (Classical Persian romanixation)

Proper noun

خداداد • (xudādād / xodâdâd) (Tajik spelling Худодод)

a male given name, Khodadad or Khudadad

Descendants

→ Azerbaijani: Xudadad, Xudadat, Xudayad, Xudayat, Xudayət, Xudat
→ Chagatai: خدای‌داد (xdāy-dād /⁠xudāy-dād⁠/)
- Uzbek: Xudoydod
→ Northern Luri: خادا (xada).