حنش

See also: جنس

Arabic

Root
ح ن ش (ḥ n š)
1 term

Etymology 1

    Inherited from Proto-Semitic *naḥaš-.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ħa.naʃ/

    Noun

    حَنَش • (ḥanaš) m (plural أَحْنَاش (ʔaḥnāš))

    1. snake, adder, viper
    Declension
    Declension of noun حَنَش (ḥanaš)
    singular basic singular triptote
    indefinite definite construct
    informal حَنَش
    ḥanaš     		الْحَنَش
    al-ḥanaš     		حَنَش
    ḥanaš
    nominative حَنَشٌ
    ḥanašun     		الْحَنَشُ
    al-ḥanašu     		حَنَشُ
    ḥanašu
    accusative حَنَشًا
    ḥanašan     		الْحَنَشَ
    al-ḥanaša     		حَنَشَ
    ḥanaša
    genitive حَنَشٍ
    ḥanašin     		الْحَنَشِ
    al-ḥanaši     		حَنَشِ
    ḥanaši
    dual indefinite definite construct
    informal حَنَشَيْن
    ḥanašayn     		الْحَنَشَيْن
    al-ḥanašayn     		حَنَشَيْ
    ḥanašay
    nominative حَنَشَانِ
    ḥanašāni     		الْحَنَشَانِ
    al-ḥanašāni     		حَنَشَا
    ḥanašā
    accusative حَنَشَيْنِ
    ḥanašayni     		الْحَنَشَيْنِ
    al-ḥanašayni     		حَنَشَيْ
    ḥanašay
    genitive حَنَشَيْنِ
    ḥanašayni     		الْحَنَشَيْنِ
    al-ḥanašayni     		حَنَشَيْ
    ḥanašay
    plural basic broken plural triptote
    indefinite definite construct
    informal أَحْنَاش
    ʔaḥnāš     		الْأَحْنَاش
    al-ʔaḥnāš     		أَحْنَاش
    ʔaḥnāš
    nominative أَحْنَاشٌ
    ʔaḥnāšun     		الْأَحْنَاشُ
    al-ʔaḥnāšu     		أَحْنَاشُ
    ʔaḥnāšu
    accusative أَحْنَاشًا
    ʔaḥnāšan     		الْأَحْنَاشَ
    al-ʔaḥnāša     		أَحْنَاشَ
    ʔaḥnāša
    genitive أَحْنَاشٍ
    ʔaḥnāšin     		الْأَحْنَاشِ
    al-ʔaḥnāši     		أَحْنَاشِ
    ʔaḥnāši
    Descendants
    • Egyptian Arabic: حنش (ḥanaš)
    • Hijazi Arabic: حنش (ḥanaš)
    • Maltese: ħanex
    • Moroccan Arabic: حنش (ḥanš)

    Etymology 2.1

      Pronunciation

      • IPA(key): /ħa.na.ʃa/

      Verb

      حَنَشَ • (ḥanaša) I (non-past يَحْنِشُ (yaḥnišu), verbal noun حَنْش (ḥanš)) (archaic)

      1. to dispel, to frighten off
      Conjugation
      Conjugation of حَنَشَ (I, sound, a ~ i, full passive (?), verbal noun حَنْش)
      verbal noun
      الْمَصْدَر       		حَنْش
      ḥanš
      active participle
      اِسْم الْفَاعِل       		حَانِش
      ḥāniš
      passive participle
      اِسْم الْمَفْعُول       		مَحْنُوش
      maḥnūš
      active voice
      الْفِعْل الْمَعْلُوم
      singular
      الْمُفْرَد       		dual
      الْمُثَنَّى       		plural
      الْجَمْع
      1st person
      الْمُتَكَلِّم       		2nd person
      الْمُخَاطَب       		3rd person
      الْغَائِب       		2nd person
      الْمُخَاطَب       		3rd person
      الْغَائِب       		1st person
      الْمُتَكَلِّم       		2nd person
      الْمُخَاطَب       		3rd person
      الْغَائِب
      past (perfect) indicative
      الْمَاضِي       		m حَنَشْتُ
      ḥanaštu       		حَنَشْتَ
      ḥanašta       		حَنَشَ
      ḥanaša       		حَنَشْتُمَا
      ḥanaštumā       		حَنَشَا
      ḥanašā       		حَنَشْنَا
      ḥanašnā       		حَنَشْتُمْ
      ḥanaštum       		حَنَشُوا
      ḥanašū
      f حَنَشْتِ
      ḥanašti       		حَنَشَتْ
      ḥanašat       		حَنَشَتَا
      ḥanašatā       		حَنَشْتُنَّ
      ḥanaštunna       		حَنَشْنَ
      ḥanašna
      non-past (imperfect) indicative
      الْمُضَارِع الْمَرْفُوع       		m أَحْنِشُ
      ʔaḥnišu       		تَحْنِشُ
      taḥnišu       		يَحْنِشُ
      yaḥnišu       		تَحْنِشَانِ
      taḥnišāni       		يَحْنِشَانِ
      yaḥnišāni       		نَحْنِشُ
      naḥnišu       		تَحْنِشُونَ
      taḥnišūna       		يَحْنِشُونَ
      yaḥnišūna
      f تَحْنِشِينَ
      taḥnišīna       		تَحْنِشُ
      taḥnišu       		تَحْنِشَانِ
      taḥnišāni       		تَحْنِشْنَ
      taḥnišna       		يَحْنِشْنَ
      yaḥnišna
      subjunctive
      الْمُضَارِع الْمَنْصُوب       		m أَحْنِشَ
      ʔaḥniša       		تَحْنِشَ
      taḥniša       		يَحْنِشَ
      yaḥniša       		تَحْنِشَا
      taḥnišā       		يَحْنِشَا
      yaḥnišā       		نَحْنِشَ
      naḥniša       		تَحْنِشُوا
      taḥnišū       		يَحْنِشُوا
      yaḥnišū
      f تَحْنِشِي
      taḥnišī       		تَحْنِشَ
      taḥniša       		تَحْنِشَا
      taḥnišā       		تَحْنِشْنَ
      taḥnišna       		يَحْنِشْنَ
      yaḥnišna
      jussive
      الْمُضَارِع الْمَجْزُوم       		m أَحْنِشْ
      ʔaḥniš       		تَحْنِشْ
      taḥniš       		يَحْنِشْ
      yaḥniš       		تَحْنِشَا
      taḥnišā       		يَحْنِشَا
      yaḥnišā       		نَحْنِشْ
      naḥniš       		تَحْنِشُوا
      taḥnišū       		يَحْنِشُوا
      yaḥnišū
      f تَحْنِشِي
      taḥnišī       		تَحْنِشْ
      taḥniš       		تَحْنِشَا
      taḥnišā       		تَحْنِشْنَ
      taḥnišna       		يَحْنِشْنَ
      yaḥnišna
      imperative
      الْأَمْر       		m اِحْنِشْ
      iḥniš       		اِحْنِشَا
      iḥnišā       		اِحْنِشُوا
      iḥnišū
      f اِحْنِشِي
      iḥnišī       		اِحْنِشْنَ
      iḥnišna
      passive voice
      الْفِعْل الْمَجْهُول
      singular
      الْمُفْرَد       		dual
      الْمُثَنَّى       		plural
      الْجَمْع
      1st person
      الْمُتَكَلِّم       		2nd person
      الْمُخَاطَب       		3rd person
      الْغَائِب       		2nd person
      الْمُخَاطَب       		3rd person
      الْغَائِب       		1st person
      الْمُتَكَلِّم       		2nd person
      الْمُخَاطَب       		3rd person
      الْغَائِب
      past (perfect) indicative
      الْمَاضِي       		m حُنِشْتُ
      ḥuništu       		حُنِشْتَ
      ḥuništa       		حُنِشَ
      ḥuniša       		حُنِشْتُمَا
      ḥuništumā       		حُنِشَا
      ḥunišā       		حُنِشْنَا
      ḥunišnā       		حُنِشْتُمْ
      ḥuništum       		حُنِشُوا
      ḥunišū
      f حُنِشْتِ
      ḥuništi       		حُنِشَتْ
      ḥunišat       		حُنِشَتَا
      ḥunišatā       		حُنِشْتُنَّ
      ḥuništunna       		حُنِشْنَ
      ḥunišna
      non-past (imperfect) indicative
      الْمُضَارِع الْمَرْفُوع       		m أُحْنَشُ
      ʔuḥnašu       		تُحْنَشُ
      tuḥnašu       		يُحْنَشُ
      yuḥnašu       		تُحْنَشَانِ
      tuḥnašāni       		يُحْنَشَانِ
      yuḥnašāni       		نُحْنَشُ
      nuḥnašu       		تُحْنَشُونَ
      tuḥnašūna       		يُحْنَشُونَ
      yuḥnašūna
      f تُحْنَشِينَ
      tuḥnašīna       		تُحْنَشُ
      tuḥnašu       		تُحْنَشَانِ
      tuḥnašāni       		تُحْنَشْنَ
      tuḥnašna       		يُحْنَشْنَ
      yuḥnašna
      subjunctive
      الْمُضَارِع الْمَنْصُوب       		m أُحْنَشَ
      ʔuḥnaša       		تُحْنَشَ
      tuḥnaša       		يُحْنَشَ
      yuḥnaša       		تُحْنَشَا
      tuḥnašā       		يُحْنَشَا
      yuḥnašā       		نُحْنَشَ
      nuḥnaša       		تُحْنَشُوا
      tuḥnašū       		يُحْنَشُوا
      yuḥnašū
      f تُحْنَشِي
      tuḥnašī       		تُحْنَشَ
      tuḥnaša       		تُحْنَشَا
      tuḥnašā       		تُحْنَشْنَ
      tuḥnašna       		يُحْنَشْنَ
      yuḥnašna
      jussive
      الْمُضَارِع الْمَجْزُوم       		m أُحْنَشْ
      ʔuḥnaš       		تُحْنَشْ
      tuḥnaš       		يُحْنَشْ
      yuḥnaš       		تُحْنَشَا
      tuḥnašā       		يُحْنَشَا
      yuḥnašā       		نُحْنَشْ
      nuḥnaš       		تُحْنَشُوا
      tuḥnašū       		يُحْنَشُوا
      yuḥnašū
      f تُحْنَشِي
      tuḥnašī       		تُحْنَشْ
      tuḥnaš       		تُحْنَشَا
      tuḥnašā       		تُحْنَشْنَ
      tuḥnašna       		يُحْنَشْنَ
      yuḥnašna

      Etymology 2.2

        Pronunciation

        • IPA(key): /ħanʃ/

        Noun

        حَنْش • (ḥanš) m (archaic)

        1. verbal noun of حَنَشَ (ḥanaša) (form I)
        Declension
        Declension of noun حَنْش (ḥanš)
        singular basic singular triptote
        indefinite definite construct
        informal حَنْش
        ḥanš         		الْحَنْش
        al-ḥanš         		حَنْش
        ḥanš
        nominative حَنْشٌ
        ḥanšun         		الْحَنْشُ
        al-ḥanšu         		حَنْشُ
        ḥanšu
        accusative حَنْشًا
        ḥanšan         		الْحَنْشَ
        al-ḥanša         		حَنْشَ
        ḥanša
        genitive حَنْشٍ
        ḥanšin         		الْحَنْشِ
        al-ḥanši         		حَنْشِ
        ḥanši

        References

        • “حنش” in Almaany
        • Freytag, Georg (1830), “حنش”, in Lexicon arabico-latinum praesertim ex Djeuharii Firuzabadiique et aliorum Arabum operibus adhibitis Golii quoque et aliorum libris confectum‎[1] (in Latin), volume 1, Halle: C. A. Schwetschke, page 435
        • Kazimirski, Albin de Biberstein (1860), “حنش”, in Dictionnaire arabe-français contenant toutes les racines de la langue arabe, leurs dérivés, tant dans l’idiome vulgaire que dans l’idiome littéral, ainsi que les dialectes d’Alger et de Maroc‎[2] (in French), volume 1, Paris: Maisonneuve et Cie, page 503

        Egyptian Arabic

        Root
        ح ن ش
        1 term

        Etymology

          Inherited from Arabic حَنَش (ḥanaš), from Proto-Semitic *naḥaš-.

          Pronunciation

          • IPA(key): /ħa.naʃ/

          Noun

          حنش • (ḥanaš) m (plural أحناش (ʔaḥnāš) or حنشة (ḥiniša))

          1. eel
            Synonym: سمك تعبان (samak tiʕbān)
          2. (rustic) snake

          Hijazi Arabic

          Root
          ح ن ش
          1 term

          Etymology

            Inherited from Arabic حَنَش (ḥanaš), from Proto-Semitic *naḥaš-.

            Pronunciation

            • IPA(key): /ħa.naʃ/

            Noun

            حنش • (ḥanaš) m (plural أحناش (ʔaḥnāš))

            1. snake
              Synonym: ثعبان (tuʕbān)

            Moroccan Arabic

            Root
            ح ن ش
            1 term

            Etymology 1

              Inherited from Arabic حَنَش (ḥanaš), from Proto-Semitic *naḥaš-.

              Pronunciation

              • IPA(key): /ħanʃ/
              • Audio:(file)

              Noun

              حنش • (ḥanš) m (plural حناش (ḥnāš) or حنوش (ḥnūš) or حنوشة (ḥnūša))

              1. snake
                Coordinate term: حية (ḥayya, “viper”)
              2. (derogatory) policeman
                Synonyms: بولوسي (būlīsi), شرطي (šurṭi)
              Descendants
              • → French: hnouch

              Etymology 2

                Pronunciation

                • IPA(key): /ħan.naʃ/

                Verb

                حنش • (ḥannaš) II (non-past يحنش (yḥannaš))

                1. to trace (to write by tracing lines, especially for handwriting practice using a dry pen or ink)
                Conjugation
                Conjugation of حنش
                singular plural
                1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
                past m حنّشت (ḥannašt) حنّشتي (ḥannašti) حنّش (ḥannaš) حنّشنا (ḥannašna) حنّشتوا (ḥannaštu) حنّشوا (ḥannšu)
                f حنّشت (ḥannšāt)
                non-past m نحنّش (nḥannaš) تحنّش (tḥannaš) يحنّش (yḥannaš) نحنّشوا (nḥannšu) تحنّشوا (tḥannšu) يحنّشوا (yḥannšu)
                f تحنّشي (tḥannši) تحنّش (tḥannaš)
                imperative m حنّش (ḥannaš) حنّشوا (ḥannšu)
                f حنّشي (ḥannši)
                This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.