וואַגן

See also: וואָגן

Yiddish

Etymology

From Middle High German wāgen, derived from Old High German wāga (scales, weight). Cognate to German and Dutch wagen.

Verb

וואַגן • (vagn) (past participle געוואַגט (gevagt))

  1. to dare
  2. to venture

Conjugation

Conjugation of וואַגן
infinitive וואַגן
vagn
present participle וואַגנדיק
vagndik
past participle געוואַגט
gevagt
auxiliary האָבן
hobn
present איך וואַג
ikh vag
מיר וואַגן
mir vagn
דו וואַגסט
du vagst
איר וואַגט
ir vagt
ער וואַגט
er vagt
זיי וואַגן
zey vagn
imperative וואַג (דו)
vag (du)
וואַגט (איר)
vagt (ir)
Composed forms
past איך האָב געוואַגט
ikh hob gevagt
מיר האָבן געוואַגט
mir hobn gevagt
דו האָסט געוואַגט
du host gevagt
איר האָט געוואַגט
ir hot gevagt
ער האָט געוואַגט
er hot gevagt
זיי האָבן געוואַגט
zey hobn gevagt
pluperfect איך האָב געהאַט געוואַגט
ikh hob gehat gevagt
מיר האָבן געהאַט געוואַגט
mir hobn gehat gevagt
דו האָסט געהאַט געוואַגט
du host gehat gevagt
איר האָט געהאַט געוואַגט
ir hot gehat gevagt
ער האָט געהאַט געוואַגט
er hot gehat gevagt
זיי האָבן געהאַט געוואַגט
zey hobn gehat gevagt
future איך וועל וואַגן
ikh vel vagn
מיר וועלן וואַגן
mir veln vagn
דו וועסט וואַגן
du vest vagn
איר וועט וואַגן
ir vet vagn
ער וועט וואַגן
er vet vagn
זיי וועלן וואַגן
zey veln vagn
future perfect איך וועל האָבן געוואַגט
ikh vel hobn gevagt
מיר וועלן האָבן געוואַגט
mir veln hobn gevagt
דו וועסט האָבן געוואַגט
du vest hobn gevagt
איר וועט האָבן געוואַגט
ir vet hobn gevagt
ער וועט האָבן געוואַגט
er vet hobn gevagt
זיי וועלן האָבן געוואַגט
zey veln hobn gevagt

Derived terms

References

  • Justus van de Kamp et al., “וואַגן” in Jiddisch-Nederlands Woordenboek [Yiddish-Dutch Dictionary], Amsterdam: Stichting Jiddische Lexicografie, 1987-present (ongoing). [1].