параклитъ
Old Church Slavonic
Etymology
Borrowed from Ancient Greek παράκλητος (paráklētos).
Noun
параклитъ • (paraklitŭ) m
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | параклитъ paraklitŭ |
параклита paraklita |
параклити parakliti |
| genitive | параклита paraklita |
параклитоу paraklitu |
параклитъ paraklitŭ |
| dative | параклитоу paraklitu |
параклитома paraklitoma |
параклитомъ paraklitomŭ |
| accusative | параклитъ paraklitŭ |
параклита paraklita |
параклитꙑ paraklity |
| instrumental | параклитомъ paraklitomŭ |
параклитома paraklitoma |
параклитꙑ paraklity |
| locative | параклитѣ paraklitě |
параклитоу paraklitu |
параклитѣхъ paraklitěxŭ |
| vocative | параклите paraklite |
параклита paraklita |
параклити parakliti |
References
- “параклитъ”, in GORAZD [Old Church Slavonic Digital Hub], http://gorazd.org, 2016—2026