обрѣтельникъ
Old Church Slavonic
Etymology
обрѣтатель (obrětatelĭ) + -ьникъ (-ĭnikŭ)
Noun
обрѣтельникъ • (obrětelĭnikŭ) m
- inventor
- Synonym: приобрѣтельникъ (priobrětelĭnikŭ)
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | обрѣтельникъ obrětelĭnikŭ |
обрѣтельника obrětelĭnika |
обрѣтельници obrětelĭnici |
| genitive | обрѣтельника obrětelĭnika |
обрѣтельникоу obrětelĭniku |
обрѣтельникъ obrětelĭnikŭ |
| dative | обрѣтельникоу obrětelĭniku |
обрѣтельникома obrětelĭnikoma |
обрѣтельникомъ obrětelĭnikomŭ |
| accusative | обрѣтельникъ obrětelĭnikŭ |
обрѣтельника obrětelĭnika |
обрѣтельникꙑ obrětelĭniky |
| instrumental | обрѣтельникомъ obrětelĭnikomŭ |
обрѣтельникома obrětelĭnikoma |
обрѣтельникꙑ obrětelĭniky |
| locative | обрѣтельницѣ obrětelĭnicě |
обрѣтельникоу obrětelĭniku |
обрѣтельницѣхъ obrětelĭnicěxŭ |
| vocative | обрѣтельниче obrětelĭniče |
обрѣтельника obrětelĭnika |
обрѣтельници obrětelĭnici |
Related terms
- обрѣсти (obrěsti)