обрѣтельникъ

Old Church Slavonic

Etymology

обрѣтатель (obrětatelĭ) +‎ -ьникъ (-ĭnikŭ)

Noun

обрѣтельникъ • (obrětelĭnikŭm

  1. inventor
    Synonym: приобрѣтельникъ (priobrětelĭnikŭ)

Declension

Declension of обрѣтельникъ (o-stem)
singular dual plural
nominative обрѣтельникъ
obrětelĭnikŭ
обрѣтельника
obrětelĭnika
обрѣтельници
obrětelĭnici
genitive обрѣтельника
obrětelĭnika
обрѣтельникоу
obrětelĭniku
обрѣтельникъ
obrětelĭnikŭ
dative обрѣтельникоу
obrětelĭniku
обрѣтельникома
obrětelĭnikoma
обрѣтельникомъ
obrětelĭnikomŭ
accusative обрѣтельникъ
obrětelĭnikŭ
обрѣтельника
obrětelĭnika
обрѣтельникꙑ
obrětelĭniky
instrumental обрѣтельникомъ
obrětelĭnikomŭ
обрѣтельникома
obrětelĭnikoma
обрѣтельникꙑ
obrětelĭniky
locative обрѣтельницѣ
obrětelĭnicě
обрѣтельникоу
obrětelĭniku
обрѣтельницѣхъ
obrětelĭnicěxŭ
vocative обрѣтельниче
obrětelĭniče
обрѣтельника
obrětelĭnika
обрѣтельници
obrětelĭnici