латинъ
Old Church Slavonic
Etymology
Noun
латинъ • (latinŭ) m
- a Latin, a Roman
- Synonym: влахъ (vlaxŭ)
- Лаврентеи, editor (1377), “латинъ”, in Повѣсти времѧньнꙑ лѣ [Laurentian Codex][1], page (leaf) 9.5, line 6:
- не достоить ни которому же ꙗзыку имѣти букъвъ своихъ. развѣ Еврѣи. и Грекъ. Латинъ по Пилатооу писанью.
- ne dostoitĭ ni kotoromu že jazyku iměti bukŭvŭ svoixŭ. razvě Evrěi. i Grekŭ. Latinŭ po Pilatou pisanĭju.
- (please add an English translation of this quotation)
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | латинъ latinŭ |
латина latina |
латини latini |
| genitive | латина latina |
латиноу latinu |
латинъ latinŭ |
| dative | латиноу latinu |
латинома latinoma |
латиномъ latinomŭ |
| accusative | латинъ latinŭ |
латина latina |
латинꙑ latiny |
| instrumental | латиномъ latinomŭ |
латинома latinoma |
латинꙑ latiny |
| locative | латинѣ latině |
латиноу latinu |
латинѣхъ latiněxŭ |
| vocative | латине latine |
латина latina |
латини latini |
Derived terms
- латиньскъ (latinĭskŭ)