влахъ
Old Church Slavonic
Etymology
From Proto-Slavic *volxъ (“speaker of a Romance language”), itself of Germanic origin.
Noun
влахъ • (vlaxŭ) m
- a Roman, a speaker of a Romance language
- from Vita Methodii, 0500200-0500220:
- и соуть въ нꙑ въшьли оучителе мнози крьстиꙗни из Влахъ и из Грькъ и из Нѣмьць, оучаще нꙑ различь.
- i sutĭ vŭ ny vŭšĭli učitele mnozi krĭstijani iz Vlaxŭ i iz Grĭkŭ i iz Němĭcĭ, učašte ny različĭ.
- And many Christian teachers have come to us from among the Latins, Greeks and Germans, teaching us in various ways.
- from Vita Methodii, 0500200-0500220:
- a Vlach
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | влахъ vlaxŭ |
влаха vlaxa |
власи vlasi |
| genitive | влаха vlaxa |
влахоу vlaxu |
влахъ vlaxŭ |
| dative | влахоу vlaxu |
влахома vlaxoma |
влахомъ vlaxomŭ |
| accusative | влахъ vlaxŭ |
влаха vlaxa |
влахꙑ vlaxy |
| instrumental | влахомъ vlaxomŭ |
влахома vlaxoma |
влахꙑ vlaxy |
| locative | власѣ vlasě |
влахоу vlaxu |
власѣхъ vlasěxŭ |
| vocative | влаше vlaše |
влаха vlaxa |
власи vlasi |
Synonyms
- латинъ (latinŭ)