жидовинъ
Old Church Slavonic
Etymology
From Proto-Slavic *židъ.
Noun
жидовинъ • (židovinŭ) m
- a Jew
- Synonyms: жидъ (židŭ), июдѣи (ijuděi)
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | жидовинъ židovinŭ |
жидовина židovina |
жидове židove |
| genitive | жидовина židovina |
жидовиноу židovinu |
жидовъ židovŭ |
| dative | жидовиноу židovinu |
жидовинома židovinoma |
жидовьмъ židovĭmŭ |
| accusative | жидовинъ židovinŭ |
жидовина židovina |
жидовꙑ židovy |
| instrumental | жидовиномь židovinomĭ |
жидовинома židovinoma |
жидовꙑ židovy |
| locative | жидовинѣ židovině |
жидовиноу židovinu |
жидовьхъ židovĭxŭ |
| vocative | жидовине židovine |
жидовина židovina |
жидове židove |
Derived terms
- жидовьскъ (židovĭskŭ)