χεομένοις

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /kʰe.o.mé.noi̯s/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /kʰe.oˈme.nys/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /çe.oˈme.nys/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /çe.oˈme.nys/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /çe.oˈme.nis/

Participle

χεομένοις • (kheoménois)

masculine/neuter dative plural of χεόμενος (kheómenos)