φύρω

Ancient Greek

Etymology

Uncertain, with Beekes suggesting Pre-Greek origin based on the opaque phonology and semantic domain. May be related to φορῡ́νω (phorū́nō, “to be mingled”) and/or πορφῡ́ρω (porphū́rō, “to heave, surge up”).[1]

Pronunciation

 

Verb

φῡ́ρω • (phū́rō)

  1. to mix something dry with something wet
  2. to soil, defile, sully
  3. (figurative) to mingle together, confuse, mix up
  4. (passive voice) to mingle with, have dealings with (people)

Conjugation

   Present: φῡ́ρω, φῡ́ρομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative φῡ́ρω φῡ́ρεις φῡ́ρει φῡ́ρετον φῡ́ρετον φῡ́ρομεν φῡ́ρετε φῡ́ρουσῐ(ν)
subjunctive φῡ́ρω φῡ́ρῃς φῡ́ρῃ φῡ́ρητον φῡ́ρητον φῡ́ρωμεν φῡ́ρητε φῡ́ρωσῐ(ν)
optative φῡ́ροιμῐ φῡ́ροις φῡ́ροι φῡ́ροιτον φῡροίτην φῡ́ροιμεν φῡ́ροιτε φῡ́ροιεν
imperative   φῦρε φῡρέτω φῡ́ρετον φῡρέτων   φῡ́ρετε φῡρόντων
middle/passive indicative φῡ́ρομαι φῡ́ρῃ,
φῡ́ρει 		φῡ́ρεται φῡ́ρεσθον φῡ́ρεσθον φῡρόμεθᾰ φῡ́ρεσθε φῡ́ρονται
subjunctive φῡ́ρωμαι φῡ́ρῃ φῡ́ρηται φῡ́ρησθον φῡ́ρησθον φῡρώμεθᾰ φῡ́ρησθε φῡ́ρωνται
optative φῡροίμην φῡ́ροιο φῡ́ροιτο φῡ́ροισθον φῡροίσθην φῡροίμεθᾰ φῡ́ροισθε φῡ́ροιντο
imperative   φῡ́ρου φῡρέσθω φῡ́ρεσθον φῡρέσθων   φῡ́ρεσθε φῡρέσθων
active middle/passive
infinitive φῡ́ρειν φῡ́ρεσθαι
participle m φῡ́ρων φῡρόμενος
f φῡ́ρουσᾰ φῡρομένη
n φῦρον φῡρόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἔφῡρον, ἐφῡρόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἔφῡρον ἔφῡρες ἔφῡρε(ν) ἐφῡ́ρετον ἐφῡρέτην ἐφῡ́ρομεν ἐφῡ́ρετε ἔφῡρον
middle/passive indicative ἐφῡρόμην ἐφῡ́ρου ἐφῡ́ρετο ἐφῡ́ρεσθον ἐφῡρέσθην ἐφῡρόμεθᾰ ἐφῡ́ρεσθε ἐφῡ́ροντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: φῠ́ρσω, φῠ́ρσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative φῠ́ρσω φῠ́ρσεις φῠ́ρσει φῠ́ρσετον φῠ́ρσετον φῠ́ρσομεν φῠ́ρσετε φῠ́ρσουσῐ(ν)
optative φῠ́ρσοιμῐ φῠ́ρσοις φῠ́ρσοι φῠ́ρσοιτον φῠρσοίτην φῠ́ρσοιμεν φῠ́ρσοιτε φῠ́ρσοιεν
middle indicative φῠ́ρσομαι φῠ́ρσῃ,
φῠ́ρσει 		φῠ́ρσεται φῠ́ρσεσθον φῠ́ρσεσθον φῠρσόμεθᾰ φῠ́ρσεσθε φῠ́ρσονται
optative φῠρσοίμην φῠ́ρσοιο φῠ́ρσοιτο φῠ́ρσοισθον φῠρσοίσθην φῠρσοίμεθᾰ φῠ́ρσοισθε φῠ́ρσοιντο
active middle
infinitive φῠ́ρσειν φῠ́ρσεσθαι
participle m φῠ́ρσων φῠρσόμενος
f φῠ́ρσουσᾰ φῠρσομένη
n φῠ́ρσον φῠρσόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: πεφῠ́ρσομαι with passive meaning
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle indicative πεφῠ́ρσομαι πεφῠ́ρσῃ,
πεφῠ́ρσει 		πεφῠ́ρσεται πεφῠ́ρσεσθον πεφῠ́ρσεσθον πεφῠρσόμεθᾰ πεφῠ́ρσεσθε πεφῠ́ρσονται
optative πεφῠρσοίμην πεφῠ́ρσοιο πεφῠ́ρσοιτο πεφῠ́ρσοισθον πεφῠρσοίσθην πεφῠρσοίμεθᾰ πεφῠ́ρσοισθε πεφῠ́ρσοιντο
middle
infinitive πεφῠ́ρσεσθαι
participle m πεφῠρσόμενος
f πεφῠρσομένη
n πεφῠρσόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: φῠρήσομαι (Koine)
number singular dual plural
first second third second third first second third
passive indicative φῠρήσομαι φῠρήσῃ,
φῠρήσει 		φῠρήσεται φῠρήσεσθον φῠρήσεσθον φῠρησόμεθᾰ φῠρήσεσθε φῠρήσονται
optative φῠρησοίμην φῠρήσοιο φῠρήσοιτο φῠρήσοισθον φῠρησοίσθην φῠρησοίμεθᾰ φῠρήσοισθε φῠρήσοιντο
passive
infinitive φῠρήσεσθαι
participle m φῠρησόμενος
f φῠρησομένη
n φῠρησόμενον
   Aorist: ἔφῠρσᾰ, ἐφῠρσᾰ́μην, ἐφῠ́ρθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἔφῠρσᾰ ἔφῠρσᾰς ἔφῠρσε(ν) ἐφῠ́ρσᾰτον ἐφῠρσᾰ́την ἐφῠ́ρσᾰμεν ἐφῠ́ρσᾰτε ἔφῠρσᾰν
subjunctive φῠ́ρσω φῠ́ρσῃς φῠ́ρσῃ φῠ́ρσητον φῠ́ρσητον φῠ́ρσωμεν φῠ́ρσητε φῠ́ρσωσῐ(ν)
optative φῠ́ρσαιμῐ φῠ́ρσειᾰς,
φῠ́ρσαις 		φῠ́ρσειε(ν),
φῠ́ρσαι 		φῠ́ρσαιτον φῠρσαίτην φῠ́ρσαιμεν φῠ́ρσαιτε φῠ́ρσειᾰν,
φῠ́ρσαιεν
imperative   φῠ́ρσον φῠρσᾰ́τω φῠ́ρσᾰτον φῠρσᾰ́των   φῠ́ρσᾰτε φῠρσᾰ́ντων
middle indicative ἐφῠρσᾰ́μην ἐφῠ́ρσω ἐφῠ́ρσᾰτο ἐφῠ́ρσᾰσθον ἐφῠρσᾰ́σθην ἐφῠρσᾰ́μεθᾰ ἐφῠ́ρσᾰσθε ἐφῠ́ρσᾰντο
subjunctive φῠ́ρσωμαι φῠ́ρσῃ φῠ́ρσηται φῠ́ρσησθον φῠ́ρσησθον φῠρσώμεθᾰ φῠ́ρσησθε φῠ́ρσωνται
optative φῠρσαίμην φῠ́ρσαιο φῠ́ρσαιτο φῠ́ρσαισθον φῠρσαίσθην φῠρσαίμεθᾰ φῠ́ρσαισθε φῠ́ρσαιντο
imperative   φῠ́ρσαι φῠρσᾰ́σθω φῠ́ρσᾰσθον φῠρσᾰ́σθων   φῠ́ρσᾰσθε φῠρσᾰ́σθων
passive indicative ἐφῠ́ρθην ἐφῠ́ρθης ἐφῠ́ρθη ἐφῠ́ρθητον ἐφῠρθήτην ἐφῠ́ρθημεν ἐφῠ́ρθητε ἐφῠ́ρθησᾰν
subjunctive φῠρθῶ φῠρθῇς φῠρθῇ φῠρθῆτον φῠρθῆτον φῠρθῶμεν φῠρθῆτε φῠρθῶσῐ(ν)
optative φῠρθείην φῠρθείης φῠρθείη φῠρθεῖτον,
φῠρθείητον 		φῠρθείτην,
φῠρθειήτην 		φῠρθεῖμεν,
φῠρθείημεν 		φῠρθεῖτε,
φῠρθείητε 		φῠρθεῖεν,
φῠρθείησᾰν
imperative   φῠ́ρθητῐ φῠρθήτω φῠ́ρθητον φῠρθήτων   φῠ́ρθητε φῠρθέντων
active middle passive
infinitive φῠ́ρσαι φῠ́ρσᾰσθαι φῠρθῆναι
participle m φῠ́ρσᾱς φῠρσᾰ́μενος φῠρθείς
f φῠ́ρσᾱσᾰ φῠρσᾰμένη φῠρθεῖσᾰ
n φῠ́ρσᾰν φῠρσᾰ́μενον φῠρθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἔφῡρᾰ, ἐφῡρᾰ́μην (Koine)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἔφῡρᾰ ἔφῡρᾰς ἔφῡρε(ν) ἐφῡ́ρᾰτον ἐφῡρᾰ́την ἐφῡ́ρᾰμεν ἐφῡ́ρᾰτε ἔφῡρᾰν
subjunctive φῡ́ρω φῡ́ρῃς φῡ́ρῃ φῡ́ρητον φῡ́ρητον φῡ́ρωμεν φῡ́ρητε φῡ́ρωσῐ(ν)
optative φῡ́ραιμῐ φῡ́ρειᾰς,
φῡ́ραις 		φῡ́ρειε(ν),
φῡ́ραι 		φῡ́ραιτον φῡραίτην φῡ́ραιμεν φῡ́ραιτε φῡ́ρειᾰν,
φῡ́ραιεν
imperative   φῦρον φῡρᾰ́τω φῡ́ρᾰτον φῡρᾰ́των   φῡ́ρᾰτε φῡρᾰ́ντων
middle indicative ἐφῡρᾰ́μην ἐφῡ́ρω ἐφῡ́ρᾰτο ἐφῡ́ρᾰσθον ἐφῡρᾰ́σθην ἐφῡρᾰ́μεθᾰ ἐφῡ́ρᾰσθε ἐφῡ́ρᾰντο
subjunctive φῡ́ρωμαι φῡ́ρῃ φῡ́ρηται φῡ́ρησθον φῡ́ρησθον φῡρώμεθᾰ φῡ́ρησθε φῡ́ρωνται
optative φῡραίμην φῡ́ραιο φῡ́ραιτο φῡ́ραισθον φῡραίσθην φῡραίμεθᾰ φῡ́ραισθε φῡ́ραιντο
imperative   φῦραι φῡρᾰ́σθω φῡ́ρᾰσθον φῡρᾰ́σθων   φῡ́ρᾰσθε φῡρᾰ́σθων
active middle
infinitive φῦραι φῡ́ρᾰσθαι
participle m φῡ́ρᾱς φῡρᾰ́μενος
f φῡ́ρᾱσᾰ φῡρᾰμένη
n φῦρᾰν φῡρᾰ́μενον
   Aorist: ἐφῠ́ρην
number singular dual plural
first second third second third first second third
passive indicative ἐφῠ́ρην ἐφῠ́ρης ἐφῠ́ρη ἐφῠ́ρητον ἐφῠρήτην ἐφῠ́ρημεν ἐφῠ́ρητε ἐφῠ́ρησᾰν
subjunctive φῠρῶ φῠρῇς φῠρῇ φῠρῆτον φῠρῆτον φῠρῶμεν φῠρῆτε φῠρῶσῐ(ν)
optative φῠρείην φῠρείης φῠρείη φῠρεῖτον,
φῠρείητον 		φῠρείτην,
φῠρειήτην 		φῠρεῖμεν,
φῠρείημεν 		φῠρεῖτε,
φῠρείητε 		φῠρεῖεν,
φῠρείησᾰν
imperative   φῠ́ρηθῐ φῠρήτω φῠ́ρητον φῠρήτων   φῠ́ρητε φῠρέντων
passive
infinitive φῠρῆναι
participle m φῠρείς
f φῠρεῖσᾰ
n φῠρέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: πέφῠρμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative πέφῠρμαι πέφῠρσαι πέφῠρται πέφῠρθον πέφῠρθον πεφῠ́ρμεθᾰ πέφῠρθε πεφῠ́ρᾰται
subjunctive πεφῠρμένος ὦ πεφῠρμένος ᾖς πεφῠρμένος ᾖ πεφῠρμένω ἦτον πεφῠρμένω ἦτον πεφῠρμένοι ὦμεν πεφῠρμένοι ἦτε πεφῠρμένοι ὦσῐ(ν)
optative πεφῠρμένος εἴην πεφῠρμένος εἴης πεφῠρμένος εἴη πεφῠρμένω εἴητον,
εἶτον 		πεφῠρμένω εἰήτην,
εἴτην 		πεφῠρμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		πεφῠρμένοι εἴητε,
εἶτε 		πεφῠρμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   πέφῠρσο πεφῠ́ρθω πέφῠρθον πεφῠ́ρθων   πέφῠρθε πεφῠ́ρθων
middle/passive
infinitive πεφῠ́ρθαι
participle m πεφῠρμένος
f πεφῠρμένη
n πεφῠρμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

  • ἀναφῡ́ρω (anaphū́rō)
  • συμφῡρμός (sumphūrmós)
  • συμφῡ́ρω (sumphū́rō)
  • συναναφῡ́ρω (sunanaphū́rō)
  • φῡ́ραμα (phū́rama)
  • φῡράω (phūráō)
  • φῡ́ρδην (phū́rdēn)
  • φῡρός (phūrós)

References

  1. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “φῡ́ρω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 1598

Further reading

  • “φύρω”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
  • φύρω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
  • φύρω in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
  • φύρω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011
  • “φύρω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
  • “φύρω”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
  • Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.