τυραννοκτόνος

Ancient Greek

Etymology

From τῠ́ρᾰννος (tŭ́rănnos) +‎ -κτόνος (-któnos).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ty.ran.nok.tó.nos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ty.ran.nokˈto.nos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ty.ran.nokˈto.nos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ty.ran.nokˈto.nos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ti.ra.nokˈto.nos/

Adjective

τῠρᾰννοκτόνος • (tŭrănnoktónos) m or f (neuter τῠρᾰννοκτόνον); second declension

tyrannicidal (of or pertaining to slaying, killing or murdering a tyrant)

Declension

Second declension of τῠρᾰννοκτόνος; τῠρᾰννοκτόνον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	τῠρᾰννοκτόνος tŭrănnoktónos		τῠρᾰννοκτόνον tŭrănnoktónon	τῠρᾰννοκτόνω tŭrănnoktónō		τῠρᾰννοκτόνω tŭrănnoktónō	τῠρᾰννοκτόνοι tŭrănnoktónoi		τῠρᾰννοκτόνᾰ tŭrănnoktónă
Genitive	τῠρᾰννοκτόνου tŭrănnoktónou		τῠρᾰννοκτόνου tŭrănnoktónou	τῠρᾰννοκτόνοιν tŭrănnoktónoin		τῠρᾰννοκτόνοιν tŭrănnoktónoin	τῠρᾰννοκτόνων tŭrănnoktónōn		τῠρᾰννοκτόνων tŭrănnoktónōn
Dative	τῠρᾰννοκτόνῳ tŭrănnoktónōi		τῠρᾰννοκτόνῳ tŭrănnoktónōi	τῠρᾰννοκτόνοιν tŭrănnoktónoin		τῠρᾰννοκτόνοιν tŭrănnoktónoin	τῠρᾰννοκτόνοις tŭrănnoktónois		τῠρᾰννοκτόνοις tŭrănnoktónois
Accusative	τῠρᾰννοκτόνον tŭrănnoktónon		τῠρᾰννοκτόνον tŭrănnoktónon	τῠρᾰννοκτόνω tŭrănnoktónō		τῠρᾰννοκτόνω tŭrănnoktónō	τῠρᾰννοκτόνους tŭrănnoktónous		τῠρᾰννοκτόνᾰ tŭrănnoktónă
Vocative	τῠρᾰννοκτόνε tŭrănnoktóne		τῠρᾰννοκτόνον tŭrănnoktónon	τῠρᾰννοκτόνω tŭrănnoktónō		τῠρᾰννοκτόνω tŭrănnoktónō	τῠρᾰννοκτόνοι tŭrănnoktónoi		τῠρᾰννοκτόνᾰ tŭrănnoktónă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	τῠρᾰννοκτόνως tŭrănnoktónōs			τῠρᾰννοκτονώτερος tŭrănnoktonṓteros			τῠρᾰννοκτονώτᾰτος tŭrănnoktonṓtătos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Noun

τῠρᾰννοκτόνος • (tŭrănnoktónos) m or f (genitive τῠρᾰννοκτόνου); second declension

slayer, killer or murderer of a tyrant; one who has committed tyrannicide

Declension

Second declension of ὁ / ἡ τῠρᾰννοκτόνος; τοῦ / τῆς τῠρᾰννοκτόνου (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ὁ / ἡ τῠρᾰννοκτόνος ho / hē tŭrănnoktónos	τὼ τῠρᾰννοκτόνω tṑ tŭrănnoktónō	οἱ / αἱ τῠρᾰννοκτόνοι hoi / hai tŭrănnoktónoi
Genitive	τοῦ / τῆς τῠρᾰννοκτόνου toû / tês tŭrănnoktónou	τοῖν τῠρᾰννοκτόνοιν toîn tŭrănnoktónoin	τῶν τῠρᾰννοκτόνων tôn tŭrănnoktónōn
Dative	τῷ / τῇ τῠρᾰννοκτόνῳ tōî / tēî tŭrănnoktónōi	τοῖν τῠρᾰννοκτόνοιν toîn tŭrănnoktónoin	τοῖς / ταῖς τῠρᾰννοκτόνοις toîs / taîs tŭrănnoktónois
Accusative	τὸν / τὴν τῠρᾰννοκτόνον tòn / tḕn tŭrănnoktónon	τὼ τῠρᾰννοκτόνω tṑ tŭrănnoktónō	τοὺς / τᾱ̀ς τῠρᾰννοκτόνους toùs / tā̀s tŭrănnoktónous
Vocative	τῠρᾰννοκτόνε tŭrănnoktóne	τῠρᾰννοκτόνω tŭrănnoktónō	τῠρᾰννοκτόνοι tŭrănnoktónoi
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

σῠντῠρᾰννοκτονέω (sŭntŭrănnoktonéō)
σῠντῠρᾰννοκτονῶ (sŭntŭrănnoktonô)
τῠρᾰννοκτόνειος (tŭrănnoktóneios)
τῠρᾰννοκτονέω (tŭrănnoktonéō)
τυρᾰννοκτονέω (turănnoktonéō)
τῠρᾰννοκτονῐ́ᾱ (tŭrănnoktonĭ́ā)
τῠρᾰννοκτονῐκός (tŭrănnoktonĭkós)
τῠρᾰννοκτόνῐος (tŭrănnoktónĭos)
τῠρᾰννοκτονῶ (tŭrănnoktonô)

Descendants

Greek: τυραννοκτόνος (tyrannoktónos)

References

“τυραννοκτόνος”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
“τυραννοκτόνος”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
τυραννοκτόνος in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
τυραννοκτόνος, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011