τρίζω

Ancient Greek

Etymology

From the same imitative Indo-European root as Latin strīdō (“to screech, grate”) and Russian стрекота́ть (strekotátʹ, “to chirr, rattle”).

Pronunciation

 

Verb

τρῑ́ζω • (trī́zō)

  1. to scream, cry
  2. to crack (of a joint)
  3. to gnash (teeth)
    • 65 CE – 70 CE, The Gospel of Mark 9:18:
      καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ῥήσσει αὐτόν· καὶ ἀφρίζει, καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται· καὶ εἶπον τοῖς μαθηταῖς σου ἵνα αὐτὸ ἐκβάλωσι, καὶ οὐκ ἴσχυσαν.
      kaì hópou àn autòn katalábēi, rhḗssei autón; kaì aphrízei, kaì trízei toùs odóntas autoû, kaì xēraínetai; kaì eîpon toîs mathētaîs sou hína autò ekbálōsi, kaì ouk ískhusan.
      • Translation by KJV
        And wheresoever he taketh him, he teareth him: and he foameth, and gnasheth with his teeth, and pineth away: and I spake to thy disciples that they should cast him out; and they could not.
  4. to twang (the string of a musical instrument)

Conjugation

   Present: τρῑ́ζω, τρῑ́ζομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative τρῑ́ζω τρῑ́ζεις τρῑ́ζει τρῑ́ζετον τρῑ́ζετον τρῑ́ζομεν τρῑ́ζετε τρῑ́ζουσῐ(ν)
subjunctive τρῑ́ζω τρῑ́ζῃς τρῑ́ζῃ τρῑ́ζητον τρῑ́ζητον τρῑ́ζωμεν τρῑ́ζητε τρῑ́ζωσῐ(ν)
optative τρῑ́ζοιμῐ τρῑ́ζοις τρῑ́ζοι τρῑ́ζοιτον τρῑζοίτην τρῑ́ζοιμεν τρῑ́ζοιτε τρῑ́ζοιεν
imperative   τρῖζε τρῑζέτω τρῑ́ζετον τρῑζέτων   τρῑ́ζετε τρῑζόντων
middle/passive indicative τρῑ́ζομαι τρῑ́ζῃ,
τρῑ́ζει 		τρῑ́ζεται τρῑ́ζεσθον τρῑ́ζεσθον τρῑζόμεθᾰ τρῑ́ζεσθε τρῑ́ζονται
subjunctive τρῑ́ζωμαι τρῑ́ζῃ τρῑ́ζηται τρῑ́ζησθον τρῑ́ζησθον τρῑζώμεθᾰ τρῑ́ζησθε τρῑ́ζωνται
optative τρῑζοίμην τρῑ́ζοιο τρῑ́ζοιτο τρῑ́ζοισθον τρῑζοίσθην τρῑζοίμεθᾰ τρῑ́ζοισθε τρῑ́ζοιντο
imperative   τρῑ́ζου τρῑζέσθω τρῑ́ζεσθον τρῑζέσθων   τρῑ́ζεσθε τρῑζέσθων
active middle/passive
infinitive τρῑ́ζειν τρῑ́ζεσθαι
participle m τρῑ́ζων τρῑζόμενος
f τρῑ́ζουσᾰ τρῑζομένη
n τρῖζον τρῑζόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἔτρῑζον, ἐτρῑζόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἔτρῑζον ἔτρῑζες ἔτρῑζε(ν) ἐτρῑ́ζετον ἐτρῑζέτην ἐτρῑ́ζομεν ἐτρῑ́ζετε ἔτρῑζον
middle/passive indicative ἐτρῑζόμην ἐτρῑ́ζου ἐτρῑ́ζετο ἐτρῑ́ζεσθον ἐτρῑζέσθην ἐτρῑζόμεθᾰ ἐτρῑ́ζεσθε ἐτρῑ́ζοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: τρῑ́σω, τρῑ́σομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative τρῑ́σω τρῑ́σεις τρῑ́σει τρῑ́σετον τρῑ́σετον τρῑ́σομεν τρῑ́σετε τρῑ́σουσῐ(ν)
optative τρῑ́σοιμῐ τρῑ́σοις τρῑ́σοι τρῑ́σοιτον τρῑσοίτην τρῑ́σοιμεν τρῑ́σοιτε τρῑ́σοιεν
middle indicative τρῑ́σομαι τρῑ́σῃ,
τρῑ́σει 		τρῑ́σεται τρῑ́σεσθον τρῑ́σεσθον τρῑσόμεθᾰ τρῑ́σεσθε τρῑ́σονται
optative τρῑσοίμην τρῑ́σοιο τρῑ́σοιτο τρῑ́σοισθον τρῑσοίσθην τρῑσοίμεθᾰ τρῑ́σοισθε τρῑ́σοιντο
active middle
infinitive τρῑ́σειν τρῑ́σεσθαι
participle m τρῑ́σων τρῑσόμενος
f τρῑ́σουσᾰ τρῑσομένη
n τρῖσον τρῑσόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: τρῑ́ξω, τρῑ́ξομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative τρῑ́ξω τρῑ́ξεις τρῑ́ξει τρῑ́ξετον τρῑ́ξετον τρῑ́ξομεν τρῑ́ξετε τρῑ́ξουσῐ(ν)
optative τρῑ́ξοιμῐ τρῑ́ξοις τρῑ́ξοι τρῑ́ξοιτον τρῑξοίτην τρῑ́ξοιμεν τρῑ́ξοιτε τρῑ́ξοιεν
middle indicative τρῑ́ξομαι τρῑ́ξῃ,
τρῑ́ξει 		τρῑ́ξεται τρῑ́ξεσθον τρῑ́ξεσθον τρῑξόμεθᾰ τρῑ́ξεσθε τρῑ́ξονται
optative τρῑξοίμην τρῑ́ξοιο τρῑ́ξοιτο τρῑ́ξοισθον τρῑξοίσθην τρῑξοίμεθᾰ τρῑ́ξοισθε τρῑ́ξοιντο
active middle
infinitive τρῑ́ξειν τρῑ́ξεσθαι
participle m τρῑ́ξων τρῑξόμενος
f τρῑ́ξουσᾰ τρῑξομένη
n τρῖξον τρῑξόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἔτρῑσᾰ, ἐτρῑσᾰ́μην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἔτρῑσᾰ ἔτρῑσᾰς ἔτρῑσε(ν) ἐτρῑ́σᾰτον ἐτρῑσᾰ́την ἐτρῑ́σᾰμεν ἐτρῑ́σᾰτε ἔτρῑσᾰν
subjunctive τρῑ́σω τρῑ́σῃς τρῑ́σῃ τρῑ́σητον τρῑ́σητον τρῑ́σωμεν τρῑ́σητε τρῑ́σωσῐ(ν)
optative τρῑ́σαιμῐ τρῑ́σειᾰς,
τρῑ́σαις 		τρῑ́σειε(ν),
τρῑ́σαι 		τρῑ́σαιτον τρῑσαίτην τρῑ́σαιμεν τρῑ́σαιτε τρῑ́σειᾰν,
τρῑ́σαιεν
imperative   τρῖσον τρῑσᾰ́τω τρῑ́σᾰτον τρῑσᾰ́των   τρῑ́σᾰτε τρῑσᾰ́ντων
middle indicative ἐτρῑσᾰ́μην ἐτρῑ́σω ἐτρῑ́σᾰτο ἐτρῑ́σᾰσθον ἐτρῑσᾰ́σθην ἐτρῑσᾰ́μεθᾰ ἐτρῑ́σᾰσθε ἐτρῑ́σᾰντο
subjunctive τρῑ́σωμαι τρῑ́σῃ τρῑ́σηται τρῑ́σησθον τρῑ́σησθον τρῑσώμεθᾰ τρῑ́σησθε τρῑ́σωνται
optative τρῑσαίμην τρῑ́σαιο τρῑ́σαιτο τρῑ́σαισθον τρῑσαίσθην τρῑσαίμεθᾰ τρῑ́σαισθε τρῑ́σαιντο
imperative   τρῖσαι τρῑσᾰ́σθω τρῑ́σᾰσθον τρῑσᾰ́σθων   τρῑ́σᾰσθε τρῑσᾰ́σθων
active middle
infinitive τρῖσαι τρῑ́σᾰσθαι
participle m τρῑ́σᾱς τρῑσᾰ́μενος
f τρῑ́σᾱσᾰ τρῑσᾰμένη
n τρῖσᾰν τρῑσᾰ́μενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: τέτρῑγᾰ (often with present meaning)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative τέτρῑγᾰ τέτρῑγᾰς τέτρῑγε(ν) τετρῑ́γᾰτον τετρῑ́γᾰτον τετρῑ́γᾰμεν τετρῑ́γᾰτε τετρῑ́γᾱσῐ(ν)
subjunctive τετρῑ́γω τετρῑ́γῃς τετρῑ́γῃ τετρῑ́γητον τετρῑ́γητον τετρῑ́γωμεν τετρῑ́γητε τετρῑ́γωσῐ(ν)
optative τετρῑ́γοιμῐ,
τετρῑγοίην 		τετρῑ́γοις,
τετρῑγοίης 		τετρῑ́γοι,
τετρῑγοίη 		τετρῑ́γοιτον τετρῑγοίτην τετρῑ́γοιμεν τετρῑ́γοιτε τετρῑ́γοιεν
imperative   τέτρῑγε τετρῑγέτω τετρῑ́γετον τετρῑγέτων   τετρῑ́γετε τετρῑγόντων
active
infinitive τετρῑγέναι
participle m τετρῑγώς
f τετρῑγυῖᾰ
n τετρῑγός
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: τετρῑ́γειν (often with imperfect meaning)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative τετρῑ́γειν,
τετρῑ́γη 		τετρῑ́γεις,
τετρῑ́γης 		τετρῑ́γει(ν) τετρῑ́γετον τετρῑγέτην τετρῑ́γεμεν τετρῑ́γετε τετρῑ́γεσᾰν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἐτετρῑ́γειν (often with imperfect meaning)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐτετρῑ́γειν,
ἐτετρῑ́γη 		ἐτετρῑ́γεις,
ἐτετρῑ́γης 		ἐτετρῑ́γει(ν) ἐτετρῑ́γετον ἐτετρῑγέτην ἐτετρῑ́γεμεν ἐτετρῑ́γετε ἐτετρῑ́γεσᾰν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

  • τρῑ́γλη (trī́glē)
  • τρῑγμός (trīgmós)
  • τρῑγόνῐᾰ (trīgónĭă)
  • τρῑζῳδῐ́ᾱ (trīzōidĭ́ā)
  • τρῑξέλλᾱς (trīxéllās)
  • τρῑσμός (trīsmós)

Descendants

  • Greek: τρίζω (trízo)

Further reading

Greek

Etymology

From Ancient Greek τρίζω (trízō), from the same imitative Proto-Indo-European root as Latin strido (“I screech, grate”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈtri.zo/
  • Hyphenation: τρί‧ζω

Verb

τρίζω • (trízo) (past έτριξα, passive —)

  1. to squeak, creak
  2. to crack, collapse
  3. to squeeze, grind, gnash

Conjugation

τρίζω   (active forms only plus passive perfect participle)
Active voice ➤
Indicative mood ➤ Imperfective aspect ➤ Perfective aspect ➤
Non-past tenses ➤ Present ➤ Dependent ➤
1 sg τρίζω τρίξω
2 sg τρίζεις τρίξεις
3 sg τρίζει τρίξει
1 pl τρίζουμε, [‑ομε] τρίξουμε, [‑ομε]
2 pl τρίζετε τρίξετε
3 pl τρίζουν(ε) τρίξουν(ε)
Past tenses ➤ Imperfect ➤ Simple past ➤
1 sg έτριζα έτριξα
2 sg έτριζες έτριξες
3 sg έτριζε έτριξε
1 pl τρίζαμε τρίξαμε
2 pl τρίζατε τρίξατε
3 pl έτριζαν, τρίζαν(ε) έτριξαν, τρίξαν(ε)
Future tenses ➤ Continuous ➤ Simple ➤
1 sg θα τρίζω ➤ θα τρίξω ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl θα τρίζεις, … θα τρίξεις, …
Perfect aspect ➤
Present perfect ➤   έχω, έχεις, … τρίξει  
Past perfect ➤   είχα, είχες, … τρίξει  
Future perfect ➤   θα έχω, θα έχεις, … τρίξει  
Subjunctive mood ➤ Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας).
Imperative mood ➤ Imperfective aspect Perfective aspect
2 sg τρίζε τρίξε, τρίχ' 1
2 pl τρίζετε τρίξτε, τρίχτε2
Other forms
Active present participle ➤   τρίζοντας ➤
Active perfect participle ➤   έχοντας τρίξει ➤
Passive perfect participle ➤ (τριγμένος, ‑η, ‑o)3 ➤
Nonfinite form ➤   τρίξει
Notes  
 
Appendix:Greek verbs 		 1. Colloquial apocopic perfective imperative + accusative of article & noun or weak pronouns e.g. τρίχ' το ("squeak it!")
 2. Colloquial.
 3. Especially in the expression: τριγμένα δόντια ("clenched teeth")
 • (…) optional or informal.   […] rare.   {…} learned, archaic.
 • Multiple forms are shown in order of reducing frequency.
 • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.

Derived terms

  • τριγμένα δόντια (trigména dóntia, “gritted teeth, clenched teeth”)
  • τρίζω τα δόντια (trízo ta dóntia, “grind teeth”)
  • τρίζουν τα κόκαλα (trízoun ta kókala, “turn over in one's grave”)
  • τριγμένος (trigménos, “grated”, participle)
  • τριγμός m (trigmós, “tremor”)
  • τριζάτος (trizátos, “squeaky, new”, adjective)
  • τριζοβολάω (trizovoláo), τριζοβολώ (trizovoló)
  • τριζοκοπάω (trizokopáo), τριζοκοπώ (trizokopó)
  • τριζόνι n (trizóni, “cricket”)
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.