σχάω

Ancient Greek

Etymology

See σχᾰ́ζω (skhắzō).^[1]

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /skʰá.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈskʰa.o/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈsxa.o/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈsxa.o/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈsxa.o/

Verb

σχᾰ́ω • (skhắō)

alternative form of σχᾰ́ζω (skhắzō, “to tear open, let flow”)

Conjugation

Present: σχᾰ́ω, σχᾰ́ομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	σχᾰ́ω	σχᾰ́εις	σχᾰ́ει	σχᾰ́ετον	σχᾰ́ετον	σχᾰ́ομεν	σχᾰ́ετε	σχᾰ́ουσῐ(ν)
	subjunctive	σχᾰ́ω	σχᾰ́ῃς	σχᾰ́ῃ	σχᾰ́ητον	σχᾰ́ητον	σχᾰ́ωμεν	σχᾰ́ητε	σχᾰ́ωσῐ(ν)
	optative	σχᾰ́οιμῐ	σχᾰ́οις	σχᾰ́οι	σχᾰ́οιτον	σχᾰοίτην	σχᾰ́οιμεν	σχᾰ́οιτε	σχᾰ́οιεν
	imperative		σχᾰ́ε	σχᾰέτω	σχᾰ́ετον	σχᾰέτων		σχᾰ́ετε	σχᾰόντων
middle/passive	indicative	σχᾰ́ομαι	σχᾰ́ῃ, σχᾰ́ει	σχᾰ́εται	σχᾰ́εσθον	σχᾰ́εσθον	σχᾰόμεθᾰ	σχᾰ́εσθε	σχᾰ́ονται
	subjunctive	σχᾰ́ωμαι	σχᾰ́ῃ	σχᾰ́ηται	σχᾰ́ησθον	σχᾰ́ησθον	σχᾰώμεθᾰ	σχᾰ́ησθε	σχᾰ́ωνται
	optative	σχᾰοίμην	σχᾰ́οιο	σχᾰ́οιτο	σχᾰ́οισθον	σχᾰοίσθην	σχᾰοίμεθᾰ	σχᾰ́οισθε	σχᾰ́οιντο
	imperative		σχᾰ́ου	σχᾰέσθω	σχᾰ́εσθον	σχᾰέσθων		σχᾰ́εσθε	σχᾰέσθων
		active				middle/passive
infinitive		σχᾰ́ειν				σχᾰ́εσθαι
participle	m	σχᾰ́ων				σχᾰόμενος
	f	σχᾰ́ουσᾰ				σχᾰομένη
	n	σχᾰ́ον				σχᾰόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Present: σχῶ, σχῶμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	σχῶ	σχᾷς	σχᾷ	σχᾶτον	σχᾶτον	σχῶμεν	σχᾶτε	σχῶσῐ(ν)
	subjunctive	σχῶ	σχᾷς	σχᾷ	σχᾶτον	σχᾶτον	σχῶμεν	σχᾶτε	σχῶσῐ(ν)
	optative	σχῴην, σχῷμῐ	σχῴης, σχῷς	σχῴη, σχῷ	σχῷτον, σχῴητον	σχῴτην, σχῳήτην	σχῷμεν, σχῴημεν	σχῷτε, σχῴητε	σχῷεν, σχῴησᾰν
	imperative		σχᾶ	σχᾱ́τω	σχᾶτον	σχᾱ́των		σχᾶτε	σχώντων
middle/passive	indicative	σχῶμαι	σχᾷ	σχᾶται	σχᾶσθον	σχᾶσθον	σχώμεθᾰ	σχᾶσθε	σχῶνται
	subjunctive	σχῶμαι	σχᾷ	σχᾶται	σχᾶσθον	σχᾶσθον	σχώμεθᾰ	σχᾶσθε	σχῶνται
	optative	σχῴμην	σχῷο	σχῷτο	σχῷσθον	σχῴσθην	σχῴμεθᾰ	σχῷσθε	σχῷντο
	imperative		σχῶ	σχᾱ́σθω	σχᾶσθον	σχᾱ́σθων		σχᾶσθε	σχᾱ́σθων
		active				middle/passive
infinitive		σχᾶν				σχᾶσθαι
participle	m	σχῶν				σχώμενος
	f	σχῶσᾰ				σχωμένη
	n	σχῶν				σχώμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἔσχᾰον, ἐσχᾰόμην (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔσχᾰον	ἔσχᾰες	ἔσχᾰε(ν)	ἐσχᾰ́ετον	ἐσχᾰέτην	ἐσχᾰ́ομεν	ἐσχᾰ́ετε	ἔσχᾰον
middle/passive	indicative	ἐσχᾰόμην	ἐσχᾰ́ου	ἐσχᾰ́ετο	ἐσχᾰ́εσθον	ἐσχᾰέσθην	ἐσχᾰόμεθᾰ	ἐσχᾰ́εσθε	ἐσχᾰ́οντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἔσχων, ἐσχώμην (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔσχων	ἔσχᾱς	ἔσχᾱ	ἐσχᾶτον	ἐσχᾱ́την	ἐσχῶμεν	ἐσχᾶτε	ἔσχων
middle/passive	indicative	ἐσχώμην	ἐσχῶ	ἐσχᾶτο	ἐσχᾶσθον	ἐσχᾱ́σθην	ἐσχώμεθᾰ	ἐσχᾶσθε	ἐσχῶντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

Greek: σκάω (skáo)

References

^ Beekes, Robert S. P. (2010), “σχάζω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 1434: “VAR > Also σχάω”