σχάζω

Ancient Greek

Alternative forms

Etymology

Probably from a Proto-Indo-European *skeh₂- (“to split”), and generally compared with Sanskrit छ्यति (chyati, “to split, hurt”), from the root छो (cho, “to cut off”). Whether *skeh₂- is related to Proto-Indo-European *skey- (“to split”) is speculative.[1]

Pronunciation

 

Verb

σχᾰ́ζω • (skhắzō)

  1. to make an incision
  2. to tear open
  3. to open (a vein), let (the blood) flow
  4. to let loose, let something take its course, release, let go
  5. to drop, abandon

Conjugation

   Present: σχᾰ́ζω, σχᾰ́ζομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σχᾰ́ζω σχᾰ́ζεις σχᾰ́ζει σχᾰ́ζετον σχᾰ́ζετον σχᾰ́ζομεν σχᾰ́ζετε σχᾰ́ζουσῐ(ν)
subjunctive σχᾰ́ζω σχᾰ́ζῃς σχᾰ́ζῃ σχᾰ́ζητον σχᾰ́ζητον σχᾰ́ζωμεν σχᾰ́ζητε σχᾰ́ζωσῐ(ν)
optative σχᾰ́ζοιμῐ σχᾰ́ζοις σχᾰ́ζοι σχᾰ́ζοιτον σχᾰζοίτην σχᾰ́ζοιμεν σχᾰ́ζοιτε σχᾰ́ζοιεν
imperative   σχᾰ́ζε σχᾰζέτω σχᾰ́ζετον σχᾰζέτων   σχᾰ́ζετε σχᾰζόντων
middle/passive indicative σχᾰ́ζομαι σχᾰ́ζῃ,
σχᾰ́ζει 		σχᾰ́ζεται σχᾰ́ζεσθον σχᾰ́ζεσθον σχᾰζόμεθᾰ σχᾰ́ζεσθε σχᾰ́ζονται
subjunctive σχᾰ́ζωμαι σχᾰ́ζῃ σχᾰ́ζηται σχᾰ́ζησθον σχᾰ́ζησθον σχᾰζώμεθᾰ σχᾰ́ζησθε σχᾰ́ζωνται
optative σχᾰζοίμην σχᾰ́ζοιο σχᾰ́ζοιτο σχᾰ́ζοισθον σχᾰζοίσθην σχᾰζοίμεθᾰ σχᾰ́ζοισθε σχᾰ́ζοιντο
imperative   σχᾰ́ζου σχᾰζέσθω σχᾰ́ζεσθον σχᾰζέσθων   σχᾰ́ζεσθε σχᾰζέσθων
active middle/passive
infinitive σχᾰ́ζειν σχᾰ́ζεσθαι
participle m σχᾰ́ζων σχᾰζόμενος
f σχᾰ́ζουσᾰ σχᾰζομένη
n σχᾰ́ζον σχᾰζόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἔσχᾰζον, ἐσχᾰζόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἔσχᾰζον ἔσχᾰζες ἔσχᾰζε(ν) ἐσχᾰ́ζετον ἐσχᾰζέτην ἐσχᾰ́ζομεν ἐσχᾰ́ζετε ἔσχᾰζον
middle/passive indicative ἐσχᾰζόμην ἐσχᾰ́ζου ἐσχᾰ́ζετο ἐσχᾰ́ζεσθον ἐσχᾰζέσθην ἐσχᾰζόμεθᾰ ἐσχᾰ́ζεσθε ἐσχᾰ́ζοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: σχᾰ́σω, σχᾰ́σομαι, σχασθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative σχᾰ́σω σχᾰ́σεις σχᾰ́σει σχᾰ́σετον σχᾰ́σετον σχᾰ́σομεν σχᾰ́σετε σχᾰ́σουσῐ(ν)
optative σχᾰ́σοιμῐ σχᾰ́σοις σχᾰ́σοι σχᾰ́σοιτον σχᾰσοίτην σχᾰ́σοιμεν σχᾰ́σοιτε σχᾰ́σοιεν
middle indicative σχᾰ́σομαι σχᾰ́σῃ,
σχᾰ́σει 		σχᾰ́σεται σχᾰ́σεσθον σχᾰ́σεσθον σχᾰσόμεθᾰ σχᾰ́σεσθε σχᾰ́σονται
optative σχᾰσοίμην σχᾰ́σοιο σχᾰ́σοιτο σχᾰ́σοισθον σχᾰσοίσθην σχᾰσοίμεθᾰ σχᾰ́σοισθε σχᾰ́σοιντο
passive indicative σχασθήσομαι σχασθήσῃ,
σχασθήσει 		σχασθήσεται σχασθήσεσθον σχασθήσεσθον σχασθησόμεθᾰ σχασθήσεσθε σχασθήσονται
optative σχασθησοίμην σχασθήσοιο σχασθήσοιτο σχασθήσοισθον σχασθησοίσθην σχασθησοίμεθᾰ σχασθήσοισθε σχασθήσοιντο
active middle passive
infinitive σχᾰ́σειν σχᾰ́σεσθαι σχασθήσεσθαι
participle m σχᾰ́σων σχᾰσόμενος σχασθησόμενος
f σχᾰ́σουσᾰ σχᾰσομένη σχασθησομένη
n σχᾰ́σον σχᾰσόμενον σχασθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἔσχᾰσᾰ, ἐσχᾰσᾰ́μην, ἐσχάσθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἔσχᾰσᾰ ἔσχᾰσᾰς ἔσχᾰσε(ν) ἐσχᾰ́σᾰτον ἐσχᾰσᾰ́την ἐσχᾰ́σᾰμεν ἐσχᾰ́σᾰτε ἔσχᾰσᾰν
subjunctive σχᾰ́σω σχᾰ́σῃς σχᾰ́σῃ σχᾰ́σητον σχᾰ́σητον σχᾰ́σωμεν σχᾰ́σητε σχᾰ́σωσῐ(ν)
optative σχᾰ́σαιμῐ σχᾰ́σειᾰς,
σχᾰ́σαις 		σχᾰ́σειε(ν),
σχᾰ́σαι 		σχᾰ́σαιτον σχᾰσαίτην σχᾰ́σαιμεν σχᾰ́σαιτε σχᾰ́σειᾰν,
σχᾰ́σαιεν
imperative   σχᾰ́σον σχᾰσᾰ́τω σχᾰ́σᾰτον σχᾰσᾰ́των   σχᾰ́σᾰτε σχᾰσᾰ́ντων
middle indicative ἐσχᾰσᾰ́μην ἐσχᾰ́σω ἐσχᾰ́σᾰτο ἐσχᾰ́σᾰσθον ἐσχᾰσᾰ́σθην ἐσχᾰσᾰ́μεθᾰ ἐσχᾰ́σᾰσθε ἐσχᾰ́σᾰντο
subjunctive σχᾰ́σωμαι σχᾰ́σῃ σχᾰ́σηται σχᾰ́σησθον σχᾰ́σησθον σχᾰσώμεθᾰ σχᾰ́σησθε σχᾰ́σωνται
optative σχᾰσαίμην σχᾰ́σαιο σχᾰ́σαιτο σχᾰ́σαισθον σχᾰσαίσθην σχᾰσαίμεθᾰ σχᾰ́σαισθε σχᾰ́σαιντο
imperative   σχᾰ́σαι σχᾰσᾰ́σθω σχᾰ́σᾰσθον σχᾰσᾰ́σθων   σχᾰ́σᾰσθε σχᾰσᾰ́σθων
passive indicative ἐσχάσθην ἐσχάσθης ἐσχάσθη ἐσχάσθητον ἐσχασθήτην ἐσχάσθημεν ἐσχάσθητε ἐσχάσθησᾰν
subjunctive σχασθῶ σχασθῇς σχασθῇ σχασθῆτον σχασθῆτον σχασθῶμεν σχασθῆτε σχασθῶσῐ(ν)
optative σχασθείην σχασθείης σχασθείη σχασθεῖτον,
σχασθείητον 		σχασθείτην,
σχασθειήτην 		σχασθεῖμεν,
σχασθείημεν 		σχασθεῖτε,
σχασθείητε 		σχασθεῖεν,
σχασθείησᾰν
imperative   σχάσθητῐ σχασθήτω σχάσθητον σχασθήτων   σχάσθητε σχασθέντων
active middle passive
infinitive σχᾰ́σαι σχᾰ́σᾰσθαι σχασθῆναι
participle m σχᾰ́σᾱς σχᾰσᾰ́μενος σχασθείς
f σχᾰ́σᾱσᾰ σχᾰσᾰμένη σχασθεῖσᾰ
n σχᾰ́σᾰν σχᾰσᾰ́μενον σχασθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ἔσχασμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative ἔσχασμαι ἔσχασαι ἔσχασται ἔσχασθον ἔσχασθον ἐσχάσμεθᾰ ἔσχασθε ἐσχάσᾰται
subjunctive ἐσχασμένος ὦ ἐσχασμένος ᾖς ἐσχασμένος ᾖ ἐσχασμένω ἦτον ἐσχασμένω ἦτον ἐσχασμένοι ὦμεν ἐσχασμένοι ἦτε ἐσχασμένοι ὦσῐ(ν)
optative ἐσχασμένος εἴην ἐσχασμένος εἴης ἐσχασμένος εἴη ἐσχασμένω εἴητον,
εἶτον 		ἐσχασμένω εἰήτην,
εἴτην 		ἐσχασμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ἐσχασμένοι εἴητε,
εἶτε 		ἐσχασμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ἔσχασο ἐσχάσθω ἔσχασθον ἐσχάσθων   ἔσχασθε ἐσχάσθων
middle/passive
infinitive ἐσχᾶσθαι
participle m ἐσχασμένος
f ἐσχασμένη
n ἐσχασμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἐσχάσμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative ἐσχάσμην ἔσχασο ἔσχαστο ἔσχασθον ἐσχάσθην ἐσχάσμεθᾰ ἔσχασθε ἐσχάσᾰτο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

  • ἀποσχάζω (aposkházō)
  • κατασχάζω (kataskházō)
  • κατασχασμός (kataskhasmós)
  • σχάσις (skhásis)
  • σχάσμα (skhásma)
  • σχαστήρ (skhastḗr)
  • σχαστηρία (skhastēría)
  • σχαστήριον (skhastḗrion)

Descendants

  • Greek: σκάζω (skázo)

References

  1. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “σχάζω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 1434

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.