σφεδανός

Ancient Greek

Etymology

From a root σφεδ- (sphed-) + the suffix -ανός (-anós) shared also with ἐδανός (edanós), ἰδανός (idanós), σκεπανός (skepanós), and στεγανός (steganós). Together with the related term σφοδρός (sphodrós, “violent”), σφεδανός (sphedanós) may reflect a heteroclitic "r/n" stem, but this is uncertain. Compare perhaps σφαδᾴζω (sphadāízō, “to be strongly moved or excited”) and σφενδόνη (sphendónē, “sling”).^[1]

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /spʰe.da.nós/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /spʰe.daˈnos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /sɸe.ðaˈnos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /sfe.ðaˈnos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /sfe.ðaˈnos/

Adjective

σφεδᾰνός • (sphedănós) m (feminine σφεδᾰνή, neuter σφεδᾰνόν); first/second declension

vehement, violent, raging
Synonyms: ἐπῐζᾰ́φελος (epĭzắphelos), σφοδρός (sphodrós)

Inflection

First and second declension of σφεδᾰνός; σφεδᾰνή; σφεδᾰνόν (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	σφεδᾰνός sphedănós	σφεδᾰνή sphedănḗ	σφεδᾰνόν sphedănón	σφεδᾰνώ sphedănṓ	σφεδᾰνᾱ́ sphedănā́	σφεδᾰνώ sphedănṓ	σφεδᾰνοί sphedănoí	σφεδᾰναί sphedănaí	σφεδᾰνᾰ́ sphedănắ
Genitive	σφεδᾰνοῦ sphedănoû	σφεδᾰνῆς sphedănês	σφεδᾰνοῦ sphedănoû	σφεδᾰνοῖν sphedănoîn	σφεδᾰναῖν sphedănaîn	σφεδᾰνοῖν sphedănoîn	σφεδᾰνῶν sphedănôn	σφεδᾰνῶν sphedănôn	σφεδᾰνῶν sphedănôn
Dative	σφεδᾰνῷ sphedănōî	σφεδᾰνῇ sphedănēî	σφεδᾰνῷ sphedănōî	σφεδᾰνοῖν sphedănoîn	σφεδᾰναῖν sphedănaîn	σφεδᾰνοῖν sphedănoîn	σφεδᾰνοῖς sphedănoîs	σφεδᾰναῖς sphedănaîs	σφεδᾰνοῖς sphedănoîs
Accusative	σφεδᾰνόν sphedănón	σφεδᾰνήν sphedănḗn	σφεδᾰνόν sphedănón	σφεδᾰνώ sphedănṓ	σφεδᾰνᾱ́ sphedănā́	σφεδᾰνώ sphedănṓ	σφεδᾰνούς sphedănoús	σφεδᾰνᾱ́ς sphedănā́s	σφεδᾰνᾰ́ sphedănắ
Vocative	σφεδᾰνέ sphedăné	σφεδᾰνή sphedănḗ	σφεδᾰνόν sphedănón	σφεδᾰνώ sphedănṓ	σφεδᾰνᾱ́ sphedănā́	σφεδᾰνώ sphedănṓ	σφεδᾰνοί sphedănoí	σφεδᾰναί sphedănaí	σφεδᾰνᾰ́ sphedănắ
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	σφεδᾰνῶς sphedănôs			σφεδᾰνώτερος sphedănṓteros			σφεδᾰνώτᾰτος sphedănṓtătos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

References

^ Beekes, Robert S. P. (2010), “σφεδανός”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 1429