σεραφείμ

Ancient Greek

Pronunciation

(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /se.raˈpʰim/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /se.raˈɸim/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /se.raˈfim/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /se.raˈfim/

Noun

σερᾱφείμ • (serāpheím)

plural of σερᾱ́φ (serā́ph)

Greek

Alternative forms

σεραφίμ (serafím) (simplifed spelling)

Etymology

From Koine Greek σεραφείμ n or m (serapheím), from Biblical Hebrew שְׂרָפִים (śərāp̄îm), the plural form of שָׂרָף (śārāp̄, “burning one”).

Pronunciation

IPA^(key): /se.ɾaˈfim/

Noun

σεραφείμ • (serafeím) n (indeclinable)

seraph

Related terms

σεραφικός (serafikós, adjective)

Further reading

Σεραφείμ, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
Σεραφείμ, Σεραφίμ - Charalambakis, Chistoforos et al. (2014) Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας (Christikó lexikó tis neoellenikís glóssas) [A Practical Dictionary of Modern Greek] (in Greek) Athens: Academy of Athens. (online since 2023 - abbreviations - symbols)