πραΰνω

Ancient Greek

Alternative forms

πρηῡ̈́νω (prēṻ́nō) — Ionic

Etymology

From πρᾷος (prāîos, “soft, gentle”) +‎ -ῡ́νω (-ū́nō).^[1]

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /praː.y̌ː.nɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /praˈy.no/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /praˈy.no/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /praˈy.no/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /praˈi.no/

Verb

πρᾱῡ̈́νω • (prāṻ́nō)

to make soft, mild, or gentle
to soothe, calm

Conjugation

Present: πρᾱῡ̈́νω, πρᾱῡ̈́νομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πρᾱῡ̈́νω	πρᾱῡ̈́νεις	πρᾱῡ̈́νει	πρᾱῡ̈́νετον	πρᾱῡ̈́νετον	πρᾱῡ̈́νομεν	πρᾱῡ̈́νετε	πρᾱῡ̈́νουσῐ(ν)
	subjunctive	πρᾱῡ̈́νω	πρᾱῡ̈́νῃς	πρᾱῡ̈́νῃ	πρᾱῡ̈́νητον	πρᾱῡ̈́νητον	πρᾱῡ̈́νωμεν	πρᾱῡ̈́νητε	πρᾱῡ̈́νωσῐ(ν)
	optative	πρᾱῡ̈́νοιμῐ	πρᾱῡ̈́νοις	πρᾱῡ̈́νοι	πρᾱῡ̈́νοιτον	πρᾱῡ̈νοίτην	πρᾱῡ̈́νοιμεν	πρᾱῡ̈́νοιτε	πρᾱῡ̈́νοιεν
	imperative		πρᾱ́ῡ̈νε	πρᾱῡ̈νέτω	πρᾱῡ̈́νετον	πρᾱῡ̈νέτων		πρᾱῡ̈́νετε	πρᾱῡ̈νόντων
middle/passive	indicative	πρᾱῡ̈́νομαι	πρᾱῡ̈́νῃ, πρᾱῡ̈́νει	πρᾱῡ̈́νεται	πρᾱῡ̈́νεσθον	πρᾱῡ̈́νεσθον	πρᾱῡ̈νόμεθᾰ	πρᾱῡ̈́νεσθε	πρᾱῡ̈́νονται
	subjunctive	πρᾱῡ̈́νωμαι	πρᾱῡ̈́νῃ	πρᾱῡ̈́νηται	πρᾱῡ̈́νησθον	πρᾱῡ̈́νησθον	πρᾱῡ̈νώμεθᾰ	πρᾱῡ̈́νησθε	πρᾱῡ̈́νωνται
	optative	πρᾱῡ̈νοίμην	πρᾱῡ̈́νοιο	πρᾱῡ̈́νοιτο	πρᾱῡ̈́νοισθον	πρᾱῡ̈νοίσθην	πρᾱῡ̈νοίμεθᾰ	πρᾱῡ̈́νοισθε	πρᾱῡ̈́νοιντο
	imperative		πρᾱῡ̈́νου	πρᾱῡ̈νέσθω	πρᾱῡ̈́νεσθον	πρᾱῡ̈νέσθων		πρᾱῡ̈́νεσθε	πρᾱῡ̈νέσθων
		active				middle/passive
infinitive		πρᾱῡ̈́νειν				πρᾱῡ̈́νεσθαι
participle	m	πρᾱῡ̈́νων				πρᾱῡ̈νόμενος
	f	πρᾱῡ̈́νουσᾰ				πρᾱῡ̈νομένη
	n	πρᾱῧνον				πρᾱῡ̈νόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐπρᾱ́ῡ̈νον, ἐπρᾱῡ̈νόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπρᾱ́ῡ̈νον	ἐπρᾱ́ῡ̈νες	ἐπρᾱ́ῡ̈νε(ν)	ἐπρᾱῡ̈́νετον	ἐπρᾱῡ̈νέτην	ἐπρᾱῡ̈́νομεν	ἐπρᾱῡ̈́νετε	ἐπρᾱ́ῡ̈νον
middle/passive	indicative	ἐπρᾱῡ̈νόμην	ἐπρᾱῡ̈́νου	ἐπρᾱῡ̈́νετο	ἐπρᾱῡ̈́νεσθον	ἐπρᾱῡ̈νέσθην	ἐπρᾱῡ̈νόμεθᾰ	ἐπρᾱῡ̈́νεσθε	ἐπρᾱῡ̈́νοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: πρᾱῠ̈νέω, πρᾱῠ̈νέομαι, πρᾱῠ̈νθήσομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πρᾱῠ̈νέω	πρᾱῠ̈νέεις	πρᾱῠ̈νέει	πρᾱῠ̈νέετον	πρᾱῠ̈νέετον	πρᾱῠ̈νέομεν	πρᾱῠ̈νέετε	πρᾱῠ̈νέουσῐ(ν)
active	optative	πρᾱῠ̈νέοιμῐ	πρᾱῠ̈νέοις	πρᾱῠ̈νέοι	πρᾱῠ̈νέοιτον	πρᾱῠ̈νεοίτην	πρᾱῠ̈νέοιμεν	πρᾱῠ̈νέοιτε	πρᾱῠ̈νέοιεν
middle	indicative	πρᾱῠ̈νέομαι	πρᾱῠ̈νέῃ, πρᾱῠ̈νέει	πρᾱῠ̈νέεται	πρᾱῠ̈νέεσθον	πρᾱῠ̈νέεσθον	πρᾱῠ̈νεόμεθᾰ	πρᾱῠ̈νέεσθε	πρᾱῠ̈νέονται
middle	optative	πρᾱῠ̈νεοίμην	πρᾱῠ̈νέοιο	πρᾱῠ̈νέοιτο	πρᾱῠ̈νέοισθον	πρᾱῠ̈νεοίσθην	πρᾱῠ̈νεοίμεθᾰ	πρᾱῠ̈νέοισθε	πρᾱῠ̈νέοιντο
passive	indicative	πρᾱῠ̈νθήσομαι	πρᾱῠ̈νθήσῃ, πρᾱῠ̈νθήσει	πρᾱῠ̈νθήσεται	πρᾱῠ̈νθήσεσθον	πρᾱῠ̈νθήσεσθον	πρᾱῠ̈νθησόμεθᾰ	πρᾱῠ̈νθήσεσθε	πρᾱῠ̈νθήσονται
passive	optative	πρᾱῠ̈νθησοίμην	πρᾱῠ̈νθήσοιο	πρᾱῠ̈νθήσοιτο	πρᾱῠ̈νθήσοισθον	πρᾱῠ̈νθησοίσθην	πρᾱῠ̈νθησοίμεθᾰ	πρᾱῠ̈νθήσοισθε	πρᾱῠ̈νθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		πρᾱῠ̈νέειν			πρᾱῠ̈νέεσθαι		πρᾱῠ̈νθήσεσθαι
participle	m	πρᾱῠ̈νέων			πρᾱῠ̈νεόμενος		πρᾱῠ̈νθησόμενος
	f	πρᾱῠ̈νέουσᾰ			πρᾱῠ̈νεομένη		πρᾱῠ̈νθησομένη
	n	πρᾱῠ̈νέον			πρᾱῠ̈νεόμενον		πρᾱῠ̈νθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: πρᾱῠ̈νῶ, πρᾱῠ̈νοῦμαι, πρᾱῠ̈νθήσομαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πρᾱῠ̈νῶ	πρᾱῠ̈νεῖς	πρᾱῠ̈νεῖ	πρᾱῠ̈νεῖτον	πρᾱῠ̈νεῖτον	πρᾱῠ̈νοῦμεν	πρᾱῠ̈νεῖτε	πρᾱῠ̈νοῦσῐ(ν)
active	optative	πρᾱῠ̈νοίην, πρᾱῠ̈νοῖμῐ	πρᾱῠ̈νοίης, πρᾱῠ̈νοῖς	πρᾱῠ̈νοίη, πρᾱῠ̈νοῖ	πρᾱῠ̈νοῖτον, πρᾱῠ̈νοίητον	πρᾱῠ̈νοίτην, πρᾱῠ̈νοιήτην	πρᾱῠ̈νοῖμεν, πρᾱῠ̈νοίημεν	πρᾱῠ̈νοῖτε, πρᾱῠ̈νοίητε	πρᾱῠ̈νοῖεν, πρᾱῠ̈νοίησᾰν
middle	indicative	πρᾱῠ̈νοῦμαι	πρᾱῠ̈νῇ	πρᾱῠ̈νεῖται	πρᾱῠ̈νεῖσθον	πρᾱῠ̈νεῖσθον	πρᾱῠ̈νούμεθᾰ	πρᾱῠ̈νεῖσθε	πρᾱῠ̈νοῦνται
middle	optative	πρᾱῠ̈νοίμην	πρᾱῠ̈νοῖο	πρᾱῠ̈νοῖτο	πρᾱῠ̈νοῖσθον	πρᾱῠ̈νοίσθην	πρᾱῠ̈νοίμεθᾰ	πρᾱῠ̈νοῖσθε	πρᾱῠ̈νοῖντο
passive	indicative	πρᾱῠ̈νθήσομαι	πρᾱῠ̈νθήσῃ, πρᾱῠ̈νθήσει	πρᾱῠ̈νθήσεται	πρᾱῠ̈νθήσεσθον	πρᾱῠ̈νθήσεσθον	πρᾱῠ̈νθησόμεθᾰ	πρᾱῠ̈νθήσεσθε	πρᾱῠ̈νθήσονται
passive	optative	πρᾱῠ̈νθησοίμην	πρᾱῠ̈νθήσοιο	πρᾱῠ̈νθήσοιτο	πρᾱῠ̈νθήσοισθον	πρᾱῠ̈νθησοίσθην	πρᾱῠ̈νθησοίμεθᾰ	πρᾱῠ̈νθήσοισθε	πρᾱῠ̈νθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		πρᾱῠ̈νεῖν			πρᾱῠ̈νεῖσθαι		πρᾱῠ̈νθήσεσθαι
participle	m	πρᾱῠ̈νῶν			πρᾱῠ̈νούμενος		πρᾱῠ̈νθησόμενος
	f	πρᾱῠ̈νοῦσᾰ			πρᾱῠ̈νουμένη		πρᾱῠ̈νθησομένη
	n	πρᾱῠ̈νοῦν			πρᾱῠ̈νούμενον		πρᾱῠ̈νθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐπρᾱ́ῡ̈νᾰ, ἐπρᾱῡ̈νᾰ́μην, ἐπρᾱῡ̈́νθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπρᾱ́ῡ̈νᾰ	ἐπρᾱ́ῡ̈νᾰς	ἐπρᾱ́ῡ̈νε(ν)	ἐπρᾱῡ̈́νᾰτον	ἐπρᾱῡ̈νᾰ́την	ἐπρᾱῡ̈́νᾰμεν	ἐπρᾱῡ̈́νᾰτε	ἐπρᾱ́ῡ̈νᾰν
	subjunctive	πρᾱῡ̈́νω	πρᾱῡ̈́νῃς	πρᾱῡ̈́νῃ	πρᾱῡ̈́νητον	πρᾱῡ̈́νητον	πρᾱῡ̈́νωμεν	πρᾱῡ̈́νητε	πρᾱῡ̈́νωσῐ(ν)
	optative	πρᾱῡ̈́ναιμῐ	πρᾱῡ̈́νειᾰς, πρᾱῡ̈́ναις	πρᾱῡ̈́νειε(ν), πρᾱῡ̈́ναι	πρᾱῡ̈́ναιτον	πρᾱῡ̈ναίτην	πρᾱῡ̈́ναιμεν	πρᾱῡ̈́ναιτε	πρᾱῡ̈́νειᾰν, πρᾱῡ̈́ναιεν
	imperative		πρᾱ́ῡ̈νον	πρᾱῡ̈νᾰ́τω	πρᾱῡ̈́νᾰτον	πρᾱῡ̈νᾰ́των		πρᾱῡ̈́νᾰτε	πρᾱῡ̈νᾰ́ντων
middle	indicative	ἐπρᾱῡ̈νᾰ́μην	ἐπρᾱῡ̈́νω	ἐπρᾱῡ̈́νᾰτο	ἐπρᾱῡ̈́νᾰσθον	ἐπρᾱῡ̈νᾰ́σθην	ἐπρᾱῡ̈νᾰ́μεθᾰ	ἐπρᾱῡ̈́νᾰσθε	ἐπρᾱῡ̈́νᾰντο
	subjunctive	πρᾱῡ̈́νωμαι	πρᾱῡ̈́νῃ	πρᾱῡ̈́νηται	πρᾱῡ̈́νησθον	πρᾱῡ̈́νησθον	πρᾱῡ̈νώμεθᾰ	πρᾱῡ̈́νησθε	πρᾱῡ̈́νωνται
	optative	πρᾱῡ̈ναίμην	πρᾱῡ̈́ναιο	πρᾱῡ̈́ναιτο	πρᾱῡ̈́ναισθον	πρᾱῡ̈ναίσθην	πρᾱῡ̈ναίμεθᾰ	πρᾱῡ̈́ναισθε	πρᾱῡ̈́ναιντο
	imperative		πρᾱ́ῡ̈ναι	πρᾱῡ̈νᾰ́σθω	πρᾱῡ̈́νᾰσθον	πρᾱῡ̈νᾰ́σθων		πρᾱῡ̈́νᾰσθε	πρᾱῡ̈νᾰ́σθων
passive	indicative	ἐπρᾱῡ̈́νθην	ἐπρᾱῡ̈́νθης	ἐπρᾱῡ̈́νθη	ἐπρᾱῡ̈́νθητον	ἐπρᾱῡ̈νθήτην	ἐπρᾱῡ̈́νθημεν	ἐπρᾱῡ̈́νθητε	ἐπρᾱῡ̈́νθησᾰν
	subjunctive	πρᾱῡ̈νθῶ	πρᾱῡ̈νθῇς	πρᾱῡ̈νθῇ	πρᾱῡ̈νθῆτον	πρᾱῡ̈νθῆτον	πρᾱῡ̈νθῶμεν	πρᾱῡ̈νθῆτε	πρᾱῡ̈νθῶσῐ(ν)
	optative	πρᾱῡ̈νθείην	πρᾱῡ̈νθείης	πρᾱῡ̈νθείη	πρᾱῡ̈νθεῖτον, πρᾱῡ̈νθείητον	πρᾱῡ̈νθείτην, πρᾱῡ̈νθειήτην	πρᾱῡ̈νθεῖμεν, πρᾱῡ̈νθείημεν	πρᾱῡ̈νθεῖτε, πρᾱῡ̈νθείητε	πρᾱῡ̈νθεῖεν, πρᾱῡ̈νθείησᾰν
	imperative		πρᾱῡ̈́νθητῐ	πρᾱῡ̈νθήτω	πρᾱῡ̈́νθητον	πρᾱῡ̈νθήτων		πρᾱῡ̈́νθητε	πρᾱῡ̈νθέντων
		active			middle		passive
infinitive		πρᾱῧναι			πρᾱῡ̈́νᾰσθαι		πρᾱῡ̈νθῆναι
participle	m	πρᾱῡ̈́νᾱς			πρᾱῡ̈νᾰ́μενος		πρᾱῡ̈νθείς
	f	πρᾱῡ̈́νᾱσᾰ			πρᾱῡ̈νᾰμένη		πρᾱῡ̈νθεῖσᾰ
	n	πρᾱῧνᾰν			πρᾱῡ̈νᾰ́μενον		πρᾱῡ̈νθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: πεπρᾱ́ῠ̈σμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/passive	indicative	πεπρᾱ́ῠ̈σμαι	πεπρᾱ́ῠ̈νσαι	πεπρᾱ́ῠ̈νται	πεπρᾱ́ῠ̈νθον	πεπρᾱ́ῠ̈νθον	πεπρᾱῠ̈́σμεθᾰ	πεπρᾱ́ῠ̈νθε	πεπρᾱῠ̈́νᾰται
	subjunctive	πεπρᾱῠ̈σμένος ὦ	πεπρᾱῠ̈σμένος ᾖς	πεπρᾱῠ̈σμένος ᾖ	πεπρᾱῠ̈σμένω ἦτον	πεπρᾱῠ̈σμένω ἦτον	πεπρᾱῠ̈σμένοι ὦμεν	πεπρᾱῠ̈σμένοι ἦτε	πεπρᾱῠ̈σμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	πεπρᾱῠ̈σμένος εἴην	πεπρᾱῠ̈σμένος εἴης	πεπρᾱῠ̈σμένος εἴη	πεπρᾱῠ̈σμένω εἴητον, εἶτον	πεπρᾱῠ̈σμένω εἰήτην, εἴτην	πεπρᾱῠ̈σμένοι εἴημεν, εἶμεν	πεπρᾱῠ̈σμένοι εἴητε, εἶτε	πεπρᾱῠ̈σμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		πεπρᾱ́ῠ̈νσο	πεπρᾱῠ̈́νθω	πεπρᾱ́ῠ̈νθον	πεπρᾱῠ̈́νθων		πεπρᾱ́ῠ̈νθε	πεπρᾱῠ̈́νθων
						middle/passive
infinitive						πεπρᾱῠ̈́νθαι
participle	m					πεπρᾱῠ̈σμένος
	f					πεπρᾱῠ̈σμένη
	n					πεπρᾱῠ̈σμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

κᾰτᾰπρᾱΰνω (kătăprāǘnō)

References

^ Beekes, Robert S. P. (2010), “πρᾶος, -ον”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 1228: “DER > line 1 > πραΰνω, Ion. πρηΰνω”