παρειαῖν
See also: παρείαιν
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /pa.reː.âi̯n/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /pa.riˈɛn/
- (4th CE Koine) IPA(key): /pa.riˈɛn/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /pa.riˈen/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /pa.riˈen/
Noun
πᾰρειαῖν • (păreiaîn)
- genitive/dative dual of πᾰρειᾱ́ (păreiā́)