οὐράνιον
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /uː.rá.ni.on/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /uˈra.ni.on/
- (4th CE Koine) IPA(key): /uˈra.ni.on/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /uˈra.ni.on/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /uˈra.ni.on/
Adjective
οὐρᾰ́νῐον • (ourắnĭon)
- inflection of οὐρᾰ́νῐος (ourắnĭos):
- masculine/feminine accusative singular
- neuter nominative/accusative/vocative singular
Noun
οὐρᾰ́νῐον • (ourắnĭon) n (genitive οὐρᾰνῐ́ου); second declension
Declension
| Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominative | τὸ οὐρᾰ́νῐον tò ourắnĭon |
τὼ οὐρᾰνῐ́ω tṑ ourănĭ́ō |
τᾰ̀ οὐρᾰ́νῐᾰ tằ ourắnĭă | ||||||||||
| Genitive | τοῦ οὐρᾰνῐ́ου toû ourănĭ́ou |
τοῖν οὐρᾰνῐ́οιν toîn ourănĭ́oin |
τῶν οὐρᾰνῐ́ων tôn ourănĭ́ōn | ||||||||||
| Dative | τῷ οὐρᾰνῐ́ῳ tōî ourănĭ́ōi |
τοῖν οὐρᾰνῐ́οιν toîn ourănĭ́oin |
τοῖς οὐρᾰνῐ́οις toîs ourănĭ́ois | ||||||||||
| Accusative | τὸ οὐρᾰ́νῐον tò ourắnĭon |
τὼ οὐρᾰνῐ́ω tṑ ourănĭ́ō |
τᾰ̀ οὐρᾰ́νῐᾰ tằ ourắnĭă | ||||||||||
| Vocative | οὐρᾰ́νῐον ourắnĭon |
οὐρᾰνῐ́ω ourănĭ́ō |
οὐρᾰ́νῐᾰ ourắnĭă | ||||||||||
| Notes: |
| ||||||||||||