ξεινίζω

Ancient Greek

Pronunciation

 

Verb

ξεινίζω • (xeinízō)

  1. Epic and Ionic form of ξενίζω (xenízō)

Conjugation

   Present: ξεινίζω, ξεινίζομαι (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ξεινίζω ξεινίζεις ξεινίζει ξεινίζετον ξεινίζετον ξεινίζομεν ξεινίζετε ξεινίζουσῐ(ν)
subjunctive ξεινίζω,
ξεινίζωμῐ 		ξεινίζῃς,
ξεινίζῃσθᾰ 		ξεινίζῃ,
ξεινίζῃσῐ(ν) 		ξεινίζητον ξεινίζητον ξεινίζωμεν ξεινίζητε ξεινίζωσῐ(ν)
optative ξεινίζοιμῐ ξεινίζοις,
ξεινίζοισθᾰ 		ξεινίζοι ξεινίζοιτον ξεινιζοίτην ξεινίζοιμεν ξεινίζοιτε ξεινίζοιεν
imperative   ξείνιζε ξεινιζέτω ξεινίζετον ξεινιζέτων   ξεινίζετε ξεινιζόντων
middle/passive indicative ξεινίζομαι ξεινίζεαι,
ξεινίζῃ 		ξεινίζεται ξεινίζεσθον ξεινίζεσθον ξεινιζόμε(σ)θᾰ ξεινίζεσθε ξεινίζονται
subjunctive ξεινίζωμαι ξεινίζηαι,
ξεινίζῃ 		ξεινίζηται ξεινίζησθον ξεινίζησθον ξεινιζώμε(σ)θᾰ ξεινίζησθε ξεινίζωνται
optative ξεινιζοίμην ξεινίζοιο ξεινίζοιτο ξεινίζοισθον ξεινιζοίσθην ξεινιζοίμε(σ)θᾰ ξεινίζοισθε ξεινιζοίᾰτο
imperative   ξεινίζεο,
ξεινίζευ 		ξεινιζέσθω ξεινίζεσθον ξεινιζέσθων   ξεινίζεσθε ξεινιζέσθων
active middle/passive
infinitive ξεινίζειν,
ξεινιζέμεν(αι),
ξεινιζμέναι 		ξεινίζεσθαι
participle m ξεινίζων ξεινιζόμενος
f ξεινίζουσᾰ ξεινιζομένη
n ξεινῖζον ξεινιζόμενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐξείνιζον, ἐξεινιζόμην (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐξείνιζον ἐξείνιζες ἐξείνιζε(ν) ἐξεινίζετον ἐξεινιζέτην ἐξεινίζομεν ἐξεινίζετε ἐξείνιζον
middle/passive indicative ἐξεινιζόμην ἐξεινίζεο,
ἐξεινίζευ 		ἐξεινίζετο ἐξεινίζεσθον ἐξεινιζέσθην ἐξεινιζόμε(σ)θᾰ ἐξεινίζεσθε ἐξεινίζοντο
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ξείνιζον, ξεινιζόμην (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ξείνιζον ξείνιζες ξείνιζε(ν) ξεινίζετον ξεινιζέτην ξεινίζομεν ξεινίζετε ξείνιζον
middle/passive indicative ξεινιζόμην ξεινίζεο,
ξεινίζευ 		ξεινίζετο ξεινίζεσθον ξεινιζέσθην ξεινιζόμε(σ)θᾰ ξεινίζεσθε ξεινίζοντο
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ξεινίσω, ξεινίσομαι (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ξεινίσω ξεινίσεις ξεινίσει ξεινίσετον ξεινίσετον ξεινίσομεν ξεινίσετε ξεινίσουσῐ(ν)
optative ξεινίσοιμῐ ξεινίσοις,
ξεινίσοισθᾰ 		ξεινίσοι ξεινίσοιτον ξεινισοίτην ξεινίσοιμεν ξεινίσοιτε ξεινίσοιεν
middle indicative ξεινίσομαι ξεινίσεαι,
ξεινίσῃ 		ξεινίσεται ξεινίσεσθον ξεινίσεσθον ξεινισόμε(σ)θᾰ ξεινίσεσθε ξεινίσονται
optative ξεινισοίμην ξεινίσοιο ξεινίσοιτο ξεινίσοισθον ξεινισοίσθην ξεινισοίμε(σ)θᾰ ξεινίσοισθε ξεινισοίᾰτο
active middle
infinitive ξεινίσειν,
ξεινισέμεν(αι),
ξεινισμέναι 		ξεινίσεσθαι
participle m ξεινίσων ξεινισόμενος
f ξεινίσουσᾰ ξεινισομένη
n ξεινῖσον ξεινισόμενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ξεινίσσω, ξεινίσσομαι (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ξεινίσσω ξεινίσσεις ξεινίσσει ξεινίσσετον ξεινίσσετον ξεινίσσομεν ξεινίσσετε ξεινίσσουσῐ(ν)
optative ξεινίσσοιμῐ ξεινίσσοις,
ξεινίσσοισθᾰ 		ξεινίσσοι ξεινίσσοιτον ξεινισσοίτην ξεινίσσοιμεν ξεινίσσοιτε ξεινίσσοιεν
middle indicative ξεινίσσομαι ξεινίσσεαι,
ξεινίσσῃ 		ξεινίσσεται ξεινίσσεσθον ξεινίσσεσθον ξεινισσόμε(σ)θᾰ ξεινίσσεσθε ξεινίσσονται
optative ξεινισσοίμην ξεινίσσοιο ξεινίσσοιτο ξεινίσσοισθον ξεινισσοίσθην ξεινισσοίμε(σ)θᾰ ξεινίσσοισθε ξεινισσοίᾰτο
active middle
infinitive ξεινίσσειν,
ξεινισσέμεν(αι),
ξεινισσμέναι 		ξεινίσσεσθαι
participle m ξεινίσσων ξεινισσόμενος
f ξεινίσσουσᾰ ξεινισσομένη
n ξεινῖσσον ξεινισσόμενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐξείνισᾰ, ἐξεινισᾰ́μην (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐξείνισᾰ ἐξείνισᾰς ἐξείνισε(ν) ἐξεινίσᾰτον ἐξεινισᾰ́την ἐξεινίσᾰμεν ἐξεινίσᾰτε ἐξείνισᾰν
subjunctive ξεινίσω,
ξεινίσωμῐ 		ξεινίσῃς,
ξεινίσῃσθᾰ 		ξεινίσῃ,
ξεινίσῃσῐ(ν) 		ξεινίσητον,
ξεινίσετον 		ξεινίσητον,
ξεινίσετον 		ξεινίσωμεν,
ξεινίσομεν 		ξεινίσητε,
ξεινίσετε 		ξεινίσωσῐ(ν)
optative ξεινίσαιμῐ ξεινίσαις,
ξεινίσαισθᾰ,
ξεινίσειᾰς 		ξεινίσειε(ν),
ξεινίσαι 		ξεινισεῖτον ξεινισείτην ξεινισεῖμεν ξεινισεῖτε ξεινισεῖεν
imperative   ξείνισον ξεινισᾰ́τω ξεινίσᾰτον ξεινισᾰ́των   ξεινίσᾰτε ξεινισᾰ́ντων
middle indicative ἐξεινισᾰ́μην ἐξεινίσᾰο ἐξεινίσᾰτο ἐξεινίσᾰσθον ἐξεινισᾰ́σθην ἐξεινισᾰ́με(σ)θᾰ ἐξεινίσᾰσθε ἐξεινίσᾰντο
subjunctive ξεινίσωμαι,
ξεινίσομαι 		ξεινίσῃ,
ξεινίσεαι 		ξεινίσηται,
ξεινίσεται 		ξεινίσησθον ξεινίσησθον ξεινισώμε(σ)θᾰ,
ξεινισόμε(σ)θᾰ 		ξεινίσησθε ξεινίσωνται
optative ξεινισαίμην ξεινίσαιο ξεινίσαιτο ξεινίσαισθον ξεινισαίσθην ξεινισαίμε(σ)θᾰ ξεινίσαισθε ξεινισαίᾰτο
imperative   ξείνισαι ξεινισᾰ́σθω ξεινίσᾰσθον ξεινισᾰ́σθων   ξεινίσᾰσθε ξεινισᾰ́σθων
active middle
infinitive ξεινῖσαι,
ξεινισᾰ́μεν,
ξεινισᾰμέναι 		ξεινίσᾰσθαι
participle m ξεινίσᾱς ξεινισᾰ́μενος
f ξεινίσᾱσᾰ ξεινισᾰμένη
n ξεινῖσᾰν ξεινισᾰ́μενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ξείνισᾰ, ξεινισᾰ́μην (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ξείνισᾰ ξείνισᾰς ξείνισε(ν) ξεινίσᾰτον ξεινισᾰ́την ξεινίσᾰμεν ξεινίσᾰτε ξείνισᾰν
middle indicative ξεινισᾰ́μην ξεινίσᾰο ξεινίσᾰτο ξεινίσᾰσθον ξεινισᾰ́σθην ξεινισᾰ́με(σ)θᾰ ξεινίσᾰσθε ξεινίσᾰντο
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐξείνισσᾰ, ἐξεινισσᾰ́μην (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐξείνισσᾰ ἐξείνισσᾰς ἐξείνισσε(ν) ἐξεινίσσᾰτον ἐξεινισσᾰ́την ἐξεινίσσᾰμεν ἐξεινίσσᾰτε ἐξείνισσᾰν
subjunctive ξεινίσσω,
ξεινίσσωμῐ 		ξεινίσσῃς,
ξεινίσσῃσθᾰ 		ξεινίσσῃ,
ξεινίσσῃσῐ(ν) 		ξεινίσσητον,
ξεινίσσετον 		ξεινίσσητον,
ξεινίσσετον 		ξεινίσσωμεν,
ξεινίσσομεν 		ξεινίσσητε,
ξεινίσσετε 		ξεινίσσωσῐ(ν)
optative ξεινίσσαιμῐ ξεινίσσαις,
ξεινίσσαισθᾰ,
ξεινίσσειᾰς 		ξεινίσσειε(ν),
ξεινίσσαι 		ξεινισσεῖτον ξεινισσείτην ξεινισσεῖμεν ξεινισσεῖτε ξεινισσεῖεν
imperative   ξείνισσον ξεινισσᾰ́τω ξεινίσσᾰτον ξεινισσᾰ́των   ξεινίσσᾰτε ξεινισσᾰ́ντων
middle indicative ἐξεινισσᾰ́μην ἐξεινίσσᾰο ἐξεινίσσᾰτο ἐξεινίσσᾰσθον ἐξεινισσᾰ́σθην ἐξεινισσᾰ́με(σ)θᾰ ἐξεινίσσᾰσθε ἐξεινίσσᾰντο
subjunctive ξεινίσσωμαι,
ξεινίσσομαι 		ξεινίσσῃ,
ξεινίσσεαι 		ξεινίσσηται,
ξεινίσσεται 		ξεινίσσησθον ξεινίσσησθον ξεινισσώμε(σ)θᾰ,
ξεινισσόμε(σ)θᾰ 		ξεινίσσησθε ξεινίσσωνται
optative ξεινισσαίμην ξεινίσσαιο ξεινίσσαιτο ξεινίσσαισθον ξεινισσαίσθην ξεινισσαίμε(σ)θᾰ ξεινίσσαισθε ξεινισσαίᾰτο
imperative   ξείνισσαι ξεινισσᾰ́σθω ξεινίσσᾰσθον ξεινισσᾰ́σθων   ξεινίσσᾰσθε ξεινισσᾰ́σθων
active middle
infinitive ξεινῖσσαι,
ξεινισσᾰ́μεν,
ξεινισσᾰμέναι 		ξεινίσσᾰσθαι
participle m ξεινίσσᾱς ξεινισσᾰ́μενος
f ξεινίσσᾱσᾰ ξεινισσᾰμένη
n ξεινῖσσᾰν ξεινισσᾰ́μενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ξείνισσᾰ, ξεινισσᾰ́μην (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ξείνισσᾰ ξείνισσᾰς ξείνισσε(ν) ξεινίσσᾰτον ξεινισσᾰ́την ξεινίσσᾰμεν ξεινίσσᾰτε ξείνισσᾰν
middle indicative ξεινισσᾰ́μην ξεινίσσᾰο ξεινίσσᾰτο ξεινίσσᾰσθον ξεινισσᾰ́σθην ξεινισσᾰ́με(σ)θᾰ ξεινίσσᾰσθε ξεινίσσᾰντο
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Further reading

  • ξεινίζω in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.