μεθύω

Ancient Greek

Etymology

From μέθυ (méthu, “wine”) +‎ -ω (-ō, “verbal suffix”).^[1]

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /me.tʰý.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /meˈtʰy.o/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /meˈθy.o/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /meˈθy.o/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /meˈθi.o/

Verb

μεθύω • (methúō)

to get drunk, to be drunk
1. (figurative, of things) to be drenched
2. (figurative, of people) to be stupified

Usage notes

The future and aorist tenses are supplied by μεθύσκω (methúskō).

Inflection

Present: μεθῠ́ω, μεθῠ́ομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	μεθῠ́ω	μεθῠ́εις	μεθῠ́ει	μεθῠ́ετον	μεθῠ́ετον	μεθῠ́ομεν	μεθῠ́ετε	μεθῠ́ουσῐ(ν)
	subjunctive	μεθῠ́ω	μεθῠ́ῃς	μεθῠ́ῃ	μεθῠ́ητον	μεθῠ́ητον	μεθῠ́ωμεν	μεθῠ́ητε	μεθῠ́ωσῐ(ν)
	optative	μεθῠ́οιμῐ	μεθῠ́οις	μεθῠ́οι	μεθῠ́οιτον	μεθῠοίτην	μεθῠ́οιμεν	μεθῠ́οιτε	μεθῠ́οιεν
	imperative		μέθῠε	μεθῠέτω	μεθῠ́ετον	μεθῠέτων		μεθῠ́ετε	μεθῠόντων
middle/passive	indicative	μεθῠ́ομαι	μεθῠ́ῃ, μεθῠ́ει	μεθῠ́εται	μεθῠ́εσθον	μεθῠ́εσθον	μεθῠόμεθᾰ	μεθῠ́εσθε	μεθῠ́ονται
	subjunctive	μεθῠ́ωμαι	μεθῠ́ῃ	μεθῠ́ηται	μεθῠ́ησθον	μεθῠ́ησθον	μεθῠώμεθᾰ	μεθῠ́ησθε	μεθῠ́ωνται
	optative	μεθῠοίμην	μεθῠ́οιο	μεθῠ́οιτο	μεθῠ́οισθον	μεθῠοίσθην	μεθῠοίμεθᾰ	μεθῠ́οισθε	μεθῠ́οιντο
	imperative		μεθῠ́ου	μεθῠέσθω	μεθῠ́εσθον	μεθῠέσθων		μεθῠ́εσθε	μεθῠέσθων
		active				middle/passive
infinitive		μεθῠ́ειν				μεθῠ́εσθαι
participle	m	μεθῠ́ων				μεθῠόμενος
	f	μεθῠ́ουσᾰ				μεθῠομένη
	n	μεθῠ́ον				μεθῠόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐμέθυον, ἐμεθυόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐμέθυον	ἐμέθυες	ἐμέθυε(ν)	ἐμεθύετον	ἐμεθυέτην	ἐμεθύομεν	ἐμεθύετε	ἐμέθυον
middle/passive	indicative	ἐμεθυόμην	ἐμεθύου	ἐμεθύετο	ἐμεθύεσθον	ἐμεθυέσθην	ἐμεθυόμεθᾰ	ἐμεθύεσθε	ἐμεθύοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

Greek: μεθώ (methó)

References

^ Beekes, Robert S. P. (2010), “μέθυ”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 919: “DER > line 3 > μεθύ-ω”

“μεθύω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
“μεθύω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
μεθύω in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
“μεθύω”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
“μεθύω”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
μεθύω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
G3184 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
μεθύω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011

[1] Beekes, Robert S. P. (2010), “μέθυ”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 919: “DER > line 3 > μεθύ-ω”

[1]