μέτειμι

Ancient Greek

Pronunciation

 

Etymology 1

    μετα- (meta-) +‎ εἰμί (eimí, “to be”)

    Verb

    μέτειμῐ • (méteimĭ)

    1. to be among
    2. (impersonal) to have a share in
      μέτεστί μοί τινος ― métestí moí tinos ― I have a share in or claim to a thing
    Conjugation
       Present: μέτειμι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative μέτειμι μετεῖ μέτεστι,
    μέτεστιν     		μέτεστον μέτεστον μέτεσμεν μέτεστε μέτεισι,
    μέτεισιν
    subjunctive μετῶ μετῇς μετῇ μετῆτον μετῆτον μετῶμεν μετῆτε μετῶσι,
    μετῶσιν
    optative μετείην μετείης μετείη μετείητον,
    μετεῖτον     		μετειήτην,
    μετείτην     		μετείημεν,
    μετεῖμεν     		μετείητε,
    μετεῖτε     		μετείησαν,
    μετεῖεν
    imperative   μέτισθι μετέστω μέτεστον μετέστων   μέτεστε μετέστων,
    μετέστωσαν,
    μετόντων
    active
    infinitive μετεῖναι
    participle m μετών
    f μετοῦσα
    n μετόν
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Present: μέτειμι Epic
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative μέτειμι μέτεσσι,
    μετεῖς     		μέτεστι,
    μέτεστιν     		μέτεστον μέτεστον μέτειμεν μέτεστε μέτεισι(ν),
    μετέᾱσι(ν)
    subjunctive μετέω μετῇς μετέῃ,
    μετέῃσι,
    μετῇσι     		      μετῆτε μετέωσι(ν),
    μετῶσι(ν)
    optative μετείην μετείης,
    μετέοις     		μετείη,
    μετέοι     		μετείητον,
    μετεῖτον     		μετειήτην,
    μετείτην     		μετείημεν,
    μετεῖμεν     		μετείητε,
    μετεῖτε     		μετείησαν,
    μετεῖεν
    imperative   μέτεσσο μετέστω μέτεστον μετέστων   μέτεστε μετέστων
    active
    infinitive μετεῖναι,
    μετέμμεναι,
    μετέμεναι,
    μετέμμεν,
    μετέμεν
    participle m μετεών,
    μετών
    f μετεοῦσα,
    μετοῦσα
    n μετεόν,
    μετόν
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: μετῆ
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative μετῆ,
    μετῆν     		μετῆσθα μετῆν μετῆστον μετῆστην μετῆμεν μετῆτε μετῆσαν
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: μετῆα Epic
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative μετῆα,
    μετέᾱ,
    μετέον,
    μετέσκον     		μετέησθα,
    μετῆσθα     		μετῆεν,
    μετέην,
    μετήην,
    μετῆν,
    μετέσκε(ν)     		μετῆστον μετῆστην μετῆμεν μετῆτε μετῆσαν,
    μετέσαν
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Future: μετέσομαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    middle indicative μετέσομαι μετέσῃ,
    μετέσει     		μέτεσται μετέσεσθον μετέσεσθον μετεσόμεθᾰ μετέσεσθε μετέσονται
    optative μετεσοίμην μετέσοιο μετέσοιτο μετέσοισθον μετεσοίσθην μετεσοίμεθᾰ μετέσοισθε μετέσοιντο
    middle
    infinitive μετέσεσθαι
    participle m μετεσόμενος
    f μετεσομένη
    n μετεσόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Future: μετέσομαι Epic
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    middle indicative μετέσομαι,
    μετέσσομαι     		μετέσσεαι,
    μετέσῃ,
    μετέσει     		μετέσεται,
    μετέσται,
    μετέσσεται,
    μετεσσεῖται     		μετέσεσθον μετέσεσθον μετεσόμεθᾰ μετέσεσθε μετέσονται
    optative μετεσοίμην μετέσοιο μετέσοιτο μετέσοισθον μετεσοίσθην μετεσοίμεθᾰ μετέσοισθε μετέσοιντο
    middle
    infinitive μετέσεσθαι,
    μετέσσεσθαι
    participle m μετεσόμενος,
    μετεσσόμενος
    f μετεσομένη,
    μετεσσομένη
    n μετεσόμενον,
    μετεσσόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
    Derived terms

    Etymology 2

      μετα- (meta-) +‎ εἶμι (eîmi, “will go”)

      Verb

      μέτειμῐ • (méteimĭ)

      1. to go between or among
      2. to follow
      3. to go after, pursue
      4. to execute judgment upon
      5. to request, beseech
      6. to pass over to
      Usage notes

      The present indicative (but not the other moods) has a future meaning. The rest of the moods and tenses supply μετέρχομαι (metérkhomai) with Present subjunctive, optative, and with Imperfect.

      Conjugation
         Present: μέτειμι
      number singular dual plural
      first second third second third first second third
      active indicative μέτειμι μέτει μέτεισῐ(ν) μέτιτον μέτιτον μέτιμεν μέτιτε μετίᾱσῐ(ν)
      subjunctive μετίω μετίῃς μετίῃ μετίητον μετίητον μετίωμεν μετίητε μετίωσῐ(ν)
      optative μετίοιμῐ μετίοις μετίοι μετίοιτον μετιοίτην μετίοιμεν μετίοιτε μετίοιεν
      imperative   μέτιθῐ μετίτω μέτιτον μετίτων   μέτιτε μετιόντων
      active
      infinitive μετιέναι
      participle m μετιών
      f μετιοῦσᾰ
      n μετιόν
      Notes:
      This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
         Present: μέτειμι (Epic)
      number singular dual plural
      first second third second third first second third
      active indicative μέτειμι μέτεις,
      μέτεισθα       		μέτεισι μέτιτον μέτιτον μέτιμεν μέτιτε μετίᾱσι
      subjunctive μετίω μετίῃσθα μετίῃσι μετίητον μετίητον μετίωμεν,
      μετίομεν       		μετίητε μετίωσῐ(ν)
      optative μετίοιμῐ μετίοις μετίοι,
      ἰείη,
      εἴη       		μετίοιτον μετιοίτην μετίοιμεν μετίοιτε μετίοιεν
      imperative   μέτιθῐ μετίτω μέτιτον μετίτων   μέτιτε μετιόντων
      active
      infinitive μετιέναι,
      μετίμεναι,
      μετίμεν
      participle m μετιών
      f μετιοῦσᾰ
      n μετιόν
      Notes:
      Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
         Imperfect: μετῇᾰ
      number singular dual plural
      first second third second third first second third
      active indicative μετῇᾰ,
      μετῄειν       		μετῄεισθᾰ,
      μετῄεις       		μετῄειν,
      μετῄει       		μετῇτον μετῄτην μετῇμεν μετῇτε μετῇσᾰν,
      μετῄεσᾰν
      Notes:
      This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
         Imperfect: μετήϊα (Epic)
      number singular dual plural
      first second third second third first second third
      active indicative μετήϊα μετῄεις μετήϊε(ν),
      μετῇε,
      μετίε(ν)       		μετῄτον,
      μετίτον       		μετῄτην,
      μετίτην       		μετῇμεν,
      μετῄομεν       		μετῇτε μετήϊσαν,
      μετίσαν,
      μετῇσαν,
      μετήϊον
      Notes:
      Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

      Further reading

      This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.