κολλάω

Ancient Greek

Etymology

κόλλᾰ (kóllă, “glue”) +‎ -ᾰ́ω (-ắō, “verbal suffix”).

Pronunciation

 

Verb

κολλᾰ́ω • (kollắō)

  1. to glue, cement
  2. to mend (a broken vessel, etc.)
  3. to weld one metal or other substance to another
  4. to join fast together, unite
  5. to put together, build

Inflection

   Present: κολλᾰ́ω, κολλᾰ́ομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative κολλᾰ́ω κολλᾰ́εις κολλᾰ́ει κολλᾰ́ετον κολλᾰ́ετον κολλᾰ́ομεν κολλᾰ́ετε κολλᾰ́ουσῐ(ν)
subjunctive κολλᾰ́ω κολλᾰ́ῃς κολλᾰ́ῃ κολλᾰ́ητον κολλᾰ́ητον κολλᾰ́ωμεν κολλᾰ́ητε κολλᾰ́ωσῐ(ν)
optative κολλᾰ́οιμῐ κολλᾰ́οις κολλᾰ́οι κολλᾰ́οιτον κολλᾰοίτην κολλᾰ́οιμεν κολλᾰ́οιτε κολλᾰ́οιεν
imperative   κόλλᾰε κολλᾰέτω κολλᾰ́ετον κολλᾰέτων   κολλᾰ́ετε κολλᾰόντων
middle/passive indicative κολλᾰ́ομαι κολλᾰ́ῃ,
κολλᾰ́ει 		κολλᾰ́εται κολλᾰ́εσθον κολλᾰ́εσθον κολλᾰόμεθᾰ κολλᾰ́εσθε κολλᾰ́ονται
subjunctive κολλᾰ́ωμαι κολλᾰ́ῃ κολλᾰ́ηται κολλᾰ́ησθον κολλᾰ́ησθον κολλᾰώμεθᾰ κολλᾰ́ησθε κολλᾰ́ωνται
optative κολλᾰοίμην κολλᾰ́οιο κολλᾰ́οιτο κολλᾰ́οισθον κολλᾰοίσθην κολλᾰοίμεθᾰ κολλᾰ́οισθε κολλᾰ́οιντο
imperative   κολλᾰ́ου κολλᾰέσθω κολλᾰ́εσθον κολλᾰέσθων   κολλᾰ́εσθε κολλᾰέσθων
active middle/passive
infinitive κολλᾰ́ειν κολλᾰ́εσθαι
participle m κολλᾰ́ων κολλᾰόμενος
f κολλᾰ́ουσᾰ κολλᾰομένη
n κολλᾰ́ον κολλᾰόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Present: κολλῶ, κολλῶμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative κολλῶ κολλᾷς κολλᾷ κολλᾶτον κολλᾶτον κολλῶμεν κολλᾶτε κολλῶσῐ(ν)
subjunctive κολλῶ κολλᾷς κολλᾷ κολλᾶτον κολλᾶτον κολλῶμεν κολλᾶτε κολλῶσῐ(ν)
optative κολλῴην,
κολλῷμῐ 		κολλῴης,
κολλῷς 		κολλῴη,
κολλῷ 		κολλῷτον,
κολλῴητον 		κολλῴτην,
κολλῳήτην 		κολλῷμεν,
κολλῴημεν 		κολλῷτε,
κολλῴητε 		κολλῷεν,
κολλῴησᾰν
imperative   κόλλᾱ κολλᾱ́τω κολλᾶτον κολλᾱ́των   κολλᾶτε κολλώντων
middle/passive indicative κολλῶμαι κολλᾷ κολλᾶται κολλᾶσθον κολλᾶσθον κολλώμεθᾰ κολλᾶσθε κολλῶνται
subjunctive κολλῶμαι κολλᾷ κολλᾶται κολλᾶσθον κολλᾶσθον κολλώμεθᾰ κολλᾶσθε κολλῶνται
optative κολλῴμην κολλῷο κολλῷτο κολλῷσθον κολλῴσθην κολλῴμεθᾰ κολλῷσθε κολλῷντο
imperative   κολλῶ κολλᾱ́σθω κολλᾶσθον κολλᾱ́σθων   κολλᾶσθε κολλᾱ́σθων
active middle/passive
infinitive κολλᾶν κολλᾶσθαι
participle m κολλῶν κολλώμενος
f κολλῶσᾰ κολλωμένη
n κολλῶν κολλώμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐκόλλᾰον, ἐκολλᾰόμην (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐκόλλᾰον ἐκόλλᾰες ἐκόλλᾰε(ν) ἐκολλᾰ́ετον ἐκολλᾰέτην ἐκολλᾰ́ομεν ἐκολλᾰ́ετε ἐκόλλᾰον
middle/passive indicative ἐκολλᾰόμην ἐκολλᾰ́ου ἐκολλᾰ́ετο ἐκολλᾰ́εσθον ἐκολλᾰέσθην ἐκολλᾰόμεθᾰ ἐκολλᾰ́εσθε ἐκολλᾰ́οντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐκόλλων, ἐκολλώμην (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐκόλλων ἐκόλλᾱς ἐκόλλᾱ ἐκολλᾶτον ἐκολλᾱ́την ἐκολλῶμεν ἐκολλᾶτε ἐκόλλων
middle/passive indicative ἐκολλώμην ἐκολλῶ ἐκολλᾶτο ἐκολλᾶσθον ἐκολλᾱ́σθην ἐκολλώμεθᾰ ἐκολλᾶσθε ἐκολλῶντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: κολλήσω, κολλήσομαι, κολληθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative κολλήσω κολλήσεις κολλήσει κολλήσετον κολλήσετον κολλήσομεν κολλήσετε κολλήσουσῐ(ν)
optative κολλήσοιμῐ κολλήσοις κολλήσοι κολλήσοιτον κολλησοίτην κολλήσοιμεν κολλήσοιτε κολλήσοιεν
middle indicative κολλήσομαι κολλήσῃ,
κολλήσει 		κολλήσεται κολλήσεσθον κολλήσεσθον κολλησόμεθᾰ κολλήσεσθε κολλήσονται
optative κολλησοίμην κολλήσοιο κολλήσοιτο κολλήσοισθον κολλησοίσθην κολλησοίμεθᾰ κολλήσοισθε κολλήσοιντο
passive indicative κολληθήσομαι κολληθήσῃ,
κολληθήσει 		κολληθήσεται κολληθήσεσθον κολληθήσεσθον κολληθησόμεθᾰ κολληθήσεσθε κολληθήσονται
optative κολληθησοίμην κολληθήσοιο κολληθήσοιτο κολληθήσοισθον κολληθησοίσθην κολληθησοίμεθᾰ κολληθήσοισθε κολληθήσοιντο
active middle passive
infinitive κολλήσειν κολλήσεσθαι κολληθήσεσθαι
participle m κολλήσων κολλησόμενος κολληθησόμενος
f κολλήσουσᾰ κολλησομένη κολληθησομένη
n κολλῆσον κολλησόμενον κολληθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐκόλλησᾰ, ἐκολλησᾰ́μην, ἐκολλήθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐκόλλησᾰ ἐκόλλησᾰς ἐκόλλησε(ν) ἐκολλήσᾰτον ἐκολλησᾰ́την ἐκολλήσᾰμεν ἐκολλήσᾰτε ἐκόλλησᾰν
subjunctive κολλήσω κολλήσῃς κολλήσῃ κολλήσητον κολλήσητον κολλήσωμεν κολλήσητε κολλήσωσῐ(ν)
optative κολλήσαιμῐ κολλήσειᾰς,
κολλήσαις 		κολλήσειε(ν),
κολλήσαι 		κολλήσαιτον κολλησαίτην κολλήσαιμεν κολλήσαιτε κολλήσειᾰν,
κολλήσαιεν
imperative   κόλλησον κολλησᾰ́τω κολλήσᾰτον κολλησᾰ́των   κολλήσᾰτε κολλησᾰ́ντων
middle indicative ἐκολλησᾰ́μην ἐκολλήσω ἐκολλήσᾰτο ἐκολλήσᾰσθον ἐκολλησᾰ́σθην ἐκολλησᾰ́μεθᾰ ἐκολλήσᾰσθε ἐκολλήσᾰντο
subjunctive κολλήσωμαι κολλήσῃ κολλήσηται κολλήσησθον κολλήσησθον κολλησώμεθᾰ κολλήσησθε κολλήσωνται
optative κολλησαίμην κολλήσαιο κολλήσαιτο κολλήσαισθον κολλησαίσθην κολλησαίμεθᾰ κολλήσαισθε κολλήσαιντο
imperative   κόλλησαι κολλησᾰ́σθω κολλήσᾰσθον κολλησᾰ́σθων   κολλήσᾰσθε κολλησᾰ́σθων
passive indicative ἐκολλήθην ἐκολλήθης ἐκολλήθη ἐκολλήθητον ἐκολληθήτην ἐκολλήθημεν ἐκολλήθητε ἐκολλήθησᾰν
subjunctive κολληθῶ κολληθῇς κολληθῇ κολληθῆτον κολληθῆτον κολληθῶμεν κολληθῆτε κολληθῶσῐ(ν)
optative κολληθείην κολληθείης κολληθείη κολληθεῖτον,
κολληθείητον 		κολληθείτην,
κολληθειήτην 		κολληθεῖμεν,
κολληθείημεν 		κολληθεῖτε,
κολληθείητε 		κολληθεῖεν,
κολληθείησᾰν
imperative   κολλήθητῐ κολληθήτω κολλήθητον κολληθήτων   κολλήθητε κολληθέντων
active middle passive
infinitive κολλῆσαι κολλήσᾰσθαι κολληθῆναι
participle m κολλήσᾱς κολλησᾰ́μενος κολληθείς
f κολλήσᾱσᾰ κολλησᾰμένη κολληθεῖσᾰ
n κολλῆσᾰν κολλησᾰ́μενον κολληθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: κεκόλλημαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative κεκόλλημαι κεκόλλησαι κεκόλληται κεκόλλησθον κεκόλλησθον κεκολλήμεθᾰ κεκόλλησθε κεκόλληνται
subjunctive κεκολλημένος ὦ κεκολλημένος ᾖς κεκολλημένος ᾖ κεκολλημένω ἦτον κεκολλημένω ἦτον κεκολλημένοι ὦμεν κεκολλημένοι ἦτε κεκολλημένοι ὦσῐ(ν)
optative κεκολλημένος εἴην κεκολλημένος εἴης κεκολλημένος εἴη κεκολλημένω εἴητον,
εἶτον 		κεκολλημένω εἰήτην,
εἴτην 		κεκολλημένοι εἴημεν,
εἶμεν 		κεκολλημένοι εἴητε,
εἶτε 		κεκολλημένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   κεκόλλησο κεκολλήσθω κεκόλλησθον κεκολλήσθων   κεκόλλησθε κεκολλήσθων
middle/passive
infinitive κεκολλῆσθαι
participle m κεκολλημένος
f κεκολλημένη
n κεκολλημένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

  • Greek: κολλάω (kolláo)

Further reading

Greek

Alternative forms

Etymology

From the modern κολλώ (kolló) + -άω, from Ancient Greek κολλῶ (kollô), contracted form of κολλάω (kolláō).

Pronunciation

  • IPA(key): /koˈla.o/
  • Hyphenation: κολ‧λά‧ω

Verb

κολλάω • (kolláo) / κολλώ (imperfect κολλούσα/κόλλαγα, past κόλλησα, passive κολλιέμαι, p‑past κολλήθηκα, ppp κολλημένος)

  1. (transitive) to glue, attach, affix, stick
  2. (transitive, figuratively) to infect
  3. (transitive, figuratively) to pester
    Μη μου κολλάς! Με έχεις τρελάνει! ― Mi mou kollás! Me écheis trelánei! ― Stop bugging me! You are driving me crazy!
  4. (intransitive) to be glued, be attached, be affixed, be stuck
  5. (intransitive, figuratively) to be infected

Conjugation

κολλάω / κολλώ, κολλιέμαι
Active voice ➤ Passive voice ➤
Indicative mood ➤ Imperfective aspect ➤ Perfective aspect ➤ Imperfective aspect Perfective aspect
Non-past tenses ➤ Present ➤ Dependent ➤ Present Dependent
1 sg κολλάω, κολλώ κολλήσω κολλιέμαι κολληθώ
2 sg κολλάς κολλήσεις κολλιέσαι κολληθείς
3 sg κολλάει, κολλά κολλήσει κολλιέται κολληθεί
1 pl κολλάμε, κολλούμε κολλήσουμε, [‑ομε] κολλιόμαστε κολληθούμε
2 pl κολλάτε κολλήσετε κολλιέστε, (‑ιόσαστε) κολληθείτε
3 pl κολλάνε, κολλάν, κολλούν(ε) κολλήσουν(ε) κολλιούνται, (‑ιόνται) κολληθούν(ε)
Past tenses ➤ Imperfect ➤ Simple past ➤ Imperfect Simple past
1 sg κολλούσα, κόλλαγα κόλλησα κολλιόμουν(α) κολλήθηκα
2 sg κολλούσες, κόλλαγες κόλλησες κολλιόσουν(α) κολλήθηκες
3 sg κολλούσε, κόλλαγε κόλλησε κολλιόταν(ε) κολλήθηκε
1 pl κολλούσαμε, κολλάγαμε κολλήσαμε κολλιόμασταν, (‑ιόμαστε) κολληθήκαμε
2 pl κολλούσατε, κολλάγατε κολλήσατε κολλιόσασταν, (‑ιόσαστε) κολληθήκατε
3 pl κολλούσαν(ε), κόλλαγαν, (κολλάγανε) κόλλησαν, κολλήσαν(ε) κολλιόνταν(ε), κολλιόντουσαν, κολλιούνταν κολλήθηκαν, κολληθήκαν(ε)
Future tenses ➤ Continuous ➤ Simple ➤ Continuous Simple
1 sg θα κολλάω, θα κολλώ ➤ θα κολλήσω ➤ θα κολλιέμαι ➤ θα κολληθώ ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl θα κολλάς, … θα κολλήσεις, … θα κολλιέσαι, … θα κολληθείς, …
Perfect aspect ➤ Perfect aspect
Present perfect ➤   έχω, έχεις, … κολλήσει
  έχω, έχεις, … κολλημένο, ‑η, ‑ο ➤ 		  έχω, έχεις, … κολληθεί
  είμαι, είσαι, … κολλημένος, ‑η, ‑ο ➤
Past perfect ➤   είχα, είχες, … κολλήσει
  είχα, είχες, … κολλημένο, ‑η, ‑ο 		  είχα, είχες, … κολληθεί
  ήμουν, ήσουν, … κολλημένος, ‑η, ‑ο
Future perfect ➤   θα έχω, θα έχεις, … κολλήσει
  θα έχω, θα έχεις, … κολλημένο, ‑η, ‑ο 		  θα έχω, θα έχεις, … κολληθεί
  θα είμαι, θα είσαι, … κολλημένος, ‑η, ‑ο
Subjunctive mood ➤ Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας).
Imperative mood ➤ Imperfective aspect Perfective aspect Imperfective aspect Perfective aspect
2 sg κόλλα, κόλλαγε κόλλησε, κόλλα — κολλήσου
2 pl κολλάτε κολλήστε κολλιέστε κολληθείτε
Other forms Active voice Passive voice
Present participle➤ κολλώντας ➤ —
Perfect participle➤ έχοντας κολλήσει ➤ κολλημένος, ‑η, ‑ο ➤
Nonfinite form➤ κολλήσει κολληθεί
Notes  
 
Appendix:Greek verbs 		 • (…) optional or informal.   […] rare.   {…} learned, archaic.
 • Multiple forms are shown in order of reducing frequency.
 • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.

Derived terms

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.