καλύπτω

Ancient Greek

Etymology

Uncertain. The etymology determination is complicated by the fact that the word is similar to Ancient Greek κρῠ́πτω (krŭ́ptō, “to hide; cover”) in form and sense, thus indicating possible (bi-directional) analogical influence.

Traditionally derived from Proto-Indo-European *ḱel- (“to cover”) (whence Latin cēlō (“to hide”)); however, Beekes considers κᾰλῠ́βη (kălŭ́bē, “hut; cabin”) and κᾰλῠ́φη (kălŭ́phē, “submerged land”) cognates, and argues that neither the α-vocalism nor the ύ (ú) + different labials can be convincingly explained by Indo-European etymology, and that therefore the root is likely from Pre-Greek.[1]

Pronunciation

 

Verb

κᾰλῠ́πτω • (kălŭ́ptō)

  1. to cover
    1. to cover; to conceal
      Synonyms: κεύθω (keúthō), κρῠ́πτω (krŭ́ptō)
      Antonym: ᾰ̓ποκᾰλῠ́πτω (ăpokălŭ́ptō)
    2. to cover with dishonour, throw a cloud over
  2. to put over as a covering

Conjugation

   Present: κᾰλῠ́πτω, κᾰλῠ́πτομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative κᾰλῠ́πτω κᾰλῠ́πτεις κᾰλῠ́πτει κᾰλῠ́πτετον κᾰλῠ́πτετον κᾰλῠ́πτομεν κᾰλῠ́πτετε κᾰλῠ́πτουσῐ(ν)
subjunctive κᾰλῠ́πτω κᾰλῠ́πτῃς κᾰλῠ́πτῃ κᾰλῠ́πτητον κᾰλῠ́πτητον κᾰλῠ́πτωμεν κᾰλῠ́πτητε κᾰλῠ́πτωσῐ(ν)
optative κᾰλῠ́πτοιμῐ κᾰλῠ́πτοις κᾰλῠ́πτοι κᾰλῠ́πτοιτον κᾰλῠπτοίτην κᾰλῠ́πτοιμεν κᾰλῠ́πτοιτε κᾰλῠ́πτοιεν
imperative   κᾰ́λῠπτε κᾰλῠπτέτω κᾰλῠ́πτετον κᾰλῠπτέτων   κᾰλῠ́πτετε κᾰλῠπτόντων
middle/passive indicative κᾰλῠ́πτομαι κᾰλῠ́πτῃ,
κᾰλῠ́πτει 		κᾰλῠ́πτεται κᾰλῠ́πτεσθον κᾰλῠ́πτεσθον κᾰλῠπτόμεθᾰ κᾰλῠ́πτεσθε κᾰλῠ́πτονται
subjunctive κᾰλῠ́πτωμαι κᾰλῠ́πτῃ κᾰλῠ́πτηται κᾰλῠ́πτησθον κᾰλῠ́πτησθον κᾰλῠπτώμεθᾰ κᾰλῠ́πτησθε κᾰλῠ́πτωνται
optative κᾰλῠπτοίμην κᾰλῠ́πτοιο κᾰλῠ́πτοιτο κᾰλῠ́πτοισθον κᾰλῠπτοίσθην κᾰλῠπτοίμεθᾰ κᾰλῠ́πτοισθε κᾰλῠ́πτοιντο
imperative   κᾰλῠ́πτου κᾰλῠπτέσθω κᾰλῠ́πτεσθον κᾰλῠπτέσθων   κᾰλῠ́πτεσθε κᾰλῠπτέσθων
active middle/passive
infinitive κᾰλῠ́πτειν κᾰλῠ́πτεσθαι
participle m κᾰλῠ́πτων κᾰλῠπτόμενος
f κᾰλῠ́πτουσᾰ κᾰλῠπτομένη
n κᾰλῠ́πτον κᾰλῠπτόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐκᾰ́λῠπτον, ἐκᾰλῠπτόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐκᾰ́λῠπτον ἐκᾰ́λῠπτες ἐκᾰ́λῠπτε(ν) ἐκᾰλῠ́πτετον ἐκᾰλῠπτέτην ἐκᾰλῠ́πτομεν ἐκᾰλῠ́πτετε ἐκᾰ́λῠπτον
middle/passive indicative ἐκᾰλῠπτόμην ἐκᾰλῠ́πτου ἐκᾰλῠ́πτετο ἐκᾰλῠ́πτεσθον ἐκᾰλῠπτέσθην ἐκᾰλῠπτόμεθᾰ ἐκᾰλῠ́πτεσθε ἐκᾰλῠ́πτοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: κᾰλῠ́ψω, κᾰλῠ́ψομαι, κᾰλῠφθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative κᾰλῠ́ψω κᾰλῠ́ψεις κᾰλῠ́ψει κᾰλῠ́ψετον κᾰλῠ́ψετον κᾰλῠ́ψομεν κᾰλῠ́ψετε κᾰλῠ́ψουσῐ(ν)
optative κᾰλῠ́ψοιμῐ κᾰλῠ́ψοις κᾰλῠ́ψοι κᾰλῠ́ψοιτον κᾰλῠψοίτην κᾰλῠ́ψοιμεν κᾰλῠ́ψοιτε κᾰλῠ́ψοιεν
middle indicative κᾰλῠ́ψομαι κᾰλῠ́ψῃ,
κᾰλῠ́ψει 		κᾰλῠ́ψεται κᾰλῠ́ψεσθον κᾰλῠ́ψεσθον κᾰλῠψόμεθᾰ κᾰλῠ́ψεσθε κᾰλῠ́ψονται
optative κᾰλῠψοίμην κᾰλῠ́ψοιο κᾰλῠ́ψοιτο κᾰλῠ́ψοισθον κᾰλῠψοίσθην κᾰλῠψοίμεθᾰ κᾰλῠ́ψοισθε κᾰλῠ́ψοιντο
passive indicative κᾰλῠφθήσομαι κᾰλῠφθήσῃ,
κᾰλῠφθήσει 		κᾰλῠφθήσεται κᾰλῠφθήσεσθον κᾰλῠφθήσεσθον κᾰλῠφθησόμεθᾰ κᾰλῠφθήσεσθε κᾰλῠφθήσονται
optative κᾰλῠφθησοίμην κᾰλῠφθήσοιο κᾰλῠφθήσοιτο κᾰλῠφθήσοισθον κᾰλῠφθησοίσθην κᾰλῠφθησοίμεθᾰ κᾰλῠφθήσοισθε κᾰλῠφθήσοιντο
active middle passive
infinitive κᾰλῠ́ψειν κᾰλῠ́ψεσθαι κᾰλῠφθήσεσθαι
participle m κᾰλῠ́ψων κᾰλῠψόμενος κᾰλῠφθησόμενος
f κᾰλῠ́ψουσᾰ κᾰλῠψομένη κᾰλῠφθησομένη
n κᾰλῠ́ψον κᾰλῠψόμενον κᾰλῠφθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐκᾰ́λῠψᾰ, ἐκᾰλῠψᾰ́μην, ἐκᾰλῠ́φθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐκᾰ́λῠψᾰ ἐκᾰ́λῠψᾰς ἐκᾰ́λῠψε(ν) ἐκᾰλῠ́ψᾰτον ἐκᾰλῠψᾰ́την ἐκᾰλῠ́ψᾰμεν ἐκᾰλῠ́ψᾰτε ἐκᾰ́λῠψᾰν
subjunctive κᾰλῠ́ψω κᾰλῠ́ψῃς κᾰλῠ́ψῃ κᾰλῠ́ψητον κᾰλῠ́ψητον κᾰλῠ́ψωμεν κᾰλῠ́ψητε κᾰλῠ́ψωσῐ(ν)
optative κᾰλῠ́ψαιμῐ κᾰλῠ́ψειᾰς,
κᾰλῠ́ψαις 		κᾰλῠ́ψειε(ν),
κᾰλῠ́ψαι 		κᾰλῠ́ψαιτον κᾰλῠψαίτην κᾰλῠ́ψαιμεν κᾰλῠ́ψαιτε κᾰλῠ́ψειᾰν,
κᾰλῠ́ψαιεν
imperative   κᾰ́λῠψον κᾰλῠψᾰ́τω κᾰλῠ́ψᾰτον κᾰλῠψᾰ́των   κᾰλῠ́ψᾰτε κᾰλῠψᾰ́ντων
middle indicative ἐκᾰλῠψᾰ́μην ἐκᾰλῠ́ψω ἐκᾰλῠ́ψᾰτο ἐκᾰλῠ́ψᾰσθον ἐκᾰλῠψᾰ́σθην ἐκᾰλῠψᾰ́μεθᾰ ἐκᾰλῠ́ψᾰσθε ἐκᾰλῠ́ψᾰντο
subjunctive κᾰλῠ́ψωμαι κᾰλῠ́ψῃ κᾰλῠ́ψηται κᾰλῠ́ψησθον κᾰλῠ́ψησθον κᾰλῠψώμεθᾰ κᾰλῠ́ψησθε κᾰλῠ́ψωνται
optative κᾰλῠψαίμην κᾰλῠ́ψαιο κᾰλῠ́ψαιτο κᾰλῠ́ψαισθον κᾰλῠψαίσθην κᾰλῠψαίμεθᾰ κᾰλῠ́ψαισθε κᾰλῠ́ψαιντο
imperative   κᾰ́λῠψαι κᾰλῠψᾰ́σθω κᾰλῠ́ψᾰσθον κᾰλῠψᾰ́σθων   κᾰλῠ́ψᾰσθε κᾰλῠψᾰ́σθων
passive indicative ἐκᾰλῠ́φθην ἐκᾰλῠ́φθης ἐκᾰλῠ́φθη ἐκᾰλῠ́φθητον ἐκᾰλῠφθήτην ἐκᾰλῠ́φθημεν ἐκᾰλῠ́φθητε ἐκᾰλῠ́φθησᾰν
subjunctive κᾰλῠφθῶ κᾰλῠφθῇς κᾰλῠφθῇ κᾰλῠφθῆτον κᾰλῠφθῆτον κᾰλῠφθῶμεν κᾰλῠφθῆτε κᾰλῠφθῶσῐ(ν)
optative κᾰλῠφθείην κᾰλῠφθείης κᾰλῠφθείη κᾰλῠφθεῖτον,
κᾰλῠφθείητον 		κᾰλῠφθείτην,
κᾰλῠφθειήτην 		κᾰλῠφθεῖμεν,
κᾰλῠφθείημεν 		κᾰλῠφθεῖτε,
κᾰλῠφθείητε 		κᾰλῠφθεῖεν,
κᾰλῠφθείησᾰν
imperative   κᾰλῠ́φθητῐ κᾰλῠφθήτω κᾰλῠ́φθητον κᾰλῠφθήτων   κᾰλῠ́φθητε κᾰλῠφθέντων
active middle passive
infinitive κᾰλῠ́ψαι κᾰλῠ́ψᾰσθαι κᾰλῠφθῆναι
participle m κᾰλῠ́ψᾱς κᾰλῠψᾰ́μενος κᾰλῠφείς,
κᾰλῠφθείς
f κᾰλῠ́ψᾱσᾰ κᾰλῠψᾰμένη κᾰλῠφεῖσᾰ,
κᾰλῠφθεῖσᾰ
n κᾰλῠ́ψᾰν κᾰλῠψᾰ́μενον κᾰλῠφέν,
κᾰλῠφθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. The passive participle κᾰλῠφείς (kălŭpheís) is based on an otherwise unattested second aorist stem.
   Aorist: κᾰ́λῠψᾰ, κᾰλῠψᾰ́μην, κᾰλῠ́φθην (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative κᾰ́λῠψᾰ κᾰ́λῠψᾰς κᾰ́λῠψε(ν) κᾰλῠ́ψᾰτον κᾰλῠψᾰ́την κᾰλῠ́ψᾰμεν κᾰλῠ́ψᾰτε κᾰ́λῠψᾰν
subjunctive κᾰλῠ́ψω,
κᾰλῠ́ψωμῐ 		κᾰλῠ́ψῃς,
κᾰλῠ́ψῃσθᾰ 		κᾰλῠ́ψῃ,
κᾰλῠ́ψῃσῐ(ν) 		κᾰλῠ́ψητον,
κᾰλῠ́ψετον 		κᾰλῠ́ψητον,
κᾰλῠ́ψετον 		κᾰλῠ́ψωμεν,
κᾰλῠ́ψομεν 		κᾰλῠ́ψητε,
κᾰλῠ́ψετε 		κᾰλῠ́ψωσῐ(ν)
optative κᾰλῠ́ψαιμῐ κᾰλῠ́ψαις,
κᾰλῠ́ψαισθᾰ,
κᾰλῠ́ψειᾰς 		κᾰλῠ́ψειε(ν),
κᾰλῠ́ψαι 		κᾰλῠψεῖτον κᾰλῠψείτην κᾰλῠψεῖμεν κᾰλῠψεῖτε κᾰλῠψεῖεν
imperative   κᾰ́λῠψον κᾰλῠψᾰ́τω κᾰλῠ́ψᾰτον κᾰλῠψᾰ́των   κᾰλῠ́ψᾰτε κᾰλῠψᾰ́ντων
middle indicative κᾰλῠψᾰ́μην κᾰλῠ́ψᾰο κᾰλῠ́ψᾰτο κᾰλῠ́ψᾰσθον κᾰλῠψᾰ́σθην κᾰλῠψᾰ́με(σ)θᾰ κᾰλῠ́ψᾰσθε κᾰλῠ́ψᾰντο
subjunctive κᾰλῠ́ψωμαι,
κᾰλῠ́ψομαι 		κᾰλῠ́ψῃ,
κᾰλῠ́ψεαι 		κᾰλῠ́ψηται,
κᾰλῠ́ψεται 		κᾰλῠ́ψησθον κᾰλῠ́ψησθον κᾰλῠψώμε(σ)θᾰ,
κᾰλῠψόμε(σ)θᾰ 		κᾰλῠ́ψησθε κᾰλῠ́ψωνται
optative κᾰλῠψαίμην κᾰλῠ́ψαιο κᾰλῠ́ψαιτο κᾰλῠ́ψαισθον κᾰλῠψαίσθην κᾰλῠψαίμε(σ)θᾰ κᾰλῠ́ψαισθε κᾰλῠψαίᾰτο
imperative   κᾰ́λῠψαι κᾰλῠψᾰ́σθω κᾰλῠ́ψᾰσθον κᾰλῠψᾰ́σθων   κᾰλῠ́ψᾰσθε κᾰλῠψᾰ́σθων
passive indicative κᾰλῠ́φθην κᾰλῠ́φθης κᾰλῠ́φθη κᾰλῠ́φθητον κᾰλῠφθήτην κᾰλῠ́φθημεν κᾰλῠ́φθητε κᾰλῠ́φθησᾰν,
κᾰ́λῠφθεν
subjunctive κᾰλῠφθῶ κᾰλῠφθῇς κᾰλῠφθῇ κᾰλῠφθῆτον κᾰλῠφθῆτον κᾰλῠφθῶμεν κᾰλῠφθῆτε κᾰλῠφθῶσῐ(ν)
optative κᾰλῠφθείην κᾰλῠφθείης κᾰλῠφθείη κᾰλῠφθεῖτον,
κᾰλῠφθείητον 		κᾰλῠφθείτην,
κᾰλῠφθειήτην 		κᾰλῠφθεῖμεν,
κᾰλῠφθείημεν 		κᾰλῠφθεῖτε,
κᾰλῠφθείητε 		κᾰλῠφθεῖεν,
κᾰλῠφθείησᾰν
imperative   κᾰλῠ́φθητῐ κᾰλῠφθήτω κᾰλῠ́φθητον κᾰλῠφθήτων   κᾰλῠ́φθητε κᾰλῠφθέντων
active middle passive
infinitive κᾰλῠ́ψαι,
κᾰλῠψᾰ́μεν,
κᾰλῠψᾰμέναι 		κᾰλῠ́ψᾰσθαι κᾰλῠφθῆναι,
κᾰλῠφθήμεναι
participle m κᾰλῠ́ψᾱς κᾰλῠψᾰ́μενος κᾰλῠφείς,
κᾰλῠφθείς
f κᾰλῠ́ψᾱσᾰ κᾰλῠψᾰμένη κᾰλῠφεῖσᾰ,
κᾰλῠφθεῖσᾰ
n κᾰλῠ́ψᾰν κᾰλῠψᾰ́μενον κᾰλῠφέν,
κᾰλῠφθέν
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. The passive participle κᾰλῠφείς (kălŭpheís) is based on an otherwise unattested second aorist stem.
   Perfect: κεκᾰ́λῠφᾰ, κεκᾰ́λῠμμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative κεκᾰ́λῠφᾰ κεκᾰ́λῠφᾰς κεκᾰ́λῠφε(ν) κεκᾰλῠ́φᾰτον κεκᾰλῠ́φᾰτον κεκᾰλῠ́φᾰμεν κεκᾰλῠ́φᾰτε κεκᾰλῠ́φᾱσῐ(ν)
subjunctive κεκᾰλῠ́φω κεκᾰλῠ́φῃς κεκᾰλῠ́φῃ κεκᾰλῠ́φητον κεκᾰλῠ́φητον κεκᾰλῠ́φωμεν κεκᾰλῠ́φητε κεκᾰλῠ́φωσῐ(ν)
optative κεκᾰλῠ́φοιμῐ,
κεκᾰλῠφοίην 		κεκᾰλῠ́φοις,
κεκᾰλῠφοίης 		κεκᾰλῠ́φοι,
κεκᾰλῠφοίη 		κεκᾰλῠ́φοιτον κεκᾰλῠφοίτην κεκᾰλῠ́φοιμεν κεκᾰλῠ́φοιτε κεκᾰλῠ́φοιεν
imperative   κεκᾰ́λῠφε κεκᾰλῠφέτω κεκᾰλῠ́φετον κεκᾰλῠφέτων   κεκᾰλῠ́φετε κεκᾰλῠφόντων
middle/passive indicative κεκᾰ́λῠμμαι κεκᾰ́λῠψαι κεκᾰ́λῠπται κεκᾰ́λῠφθον κεκᾰ́λῠφθον κεκᾰλῠ́μμεθᾰ κεκᾰ́λῠφθε κεκᾰλῠ́φᾰται
subjunctive κεκᾰλῠμμένος ὦ κεκᾰλῠμμένος ᾖς κεκᾰλῠμμένος ᾖ κεκᾰλῠμμένω ἦτον κεκᾰλῠμμένω ἦτον κεκᾰλῠμμένοι ὦμεν κεκᾰλῠμμένοι ἦτε κεκᾰλῠμμένοι ὦσῐ(ν)
optative κεκᾰλῠμμένος εἴην κεκᾰλῠμμένος εἴης κεκᾰλῠμμένος εἴη κεκᾰλῠμμένω εἴητον,
εἶτον 		κεκᾰλῠμμένω εἰήτην,
εἴτην 		κεκᾰλῠμμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		κεκᾰλῠμμένοι εἴητε,
εἶτε 		κεκᾰλῠμμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   κεκᾰ́λῠψο κεκᾰλῠ́φθω κεκᾰ́λῠφθον κεκᾰλῠ́φθων   κεκᾰ́λῠφθε κεκᾰλῠ́φθων
active middle/passive
infinitive κεκᾰλῠφέναι κεκᾰλῠ́φθαι
participle m κεκᾰλῠφώς κεκᾰλῠμμένος
f κεκᾰλῠφυῖᾰ κεκᾰλῠμμένη
n κεκᾰλῠφός κεκᾰλῠμμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: κεκᾰλῠ́φειν, κεκᾰλῠ́μμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative κεκᾰλῠ́φειν,
κεκᾰλῠ́φη 		κεκᾰλῠ́φεις,
κεκᾰλῠ́φης 		κεκᾰλῠ́φει(ν) κεκᾰλῠ́φετον κεκᾰλῠφέτην κεκᾰλῠ́φεμεν κεκᾰλῠ́φετε κεκᾰλῠ́φεσᾰν
middle/passive indicative κεκᾰλῠ́μμην κεκᾰ́λῠψο κεκᾰ́λῠπτο κεκᾰ́λῠφθον κεκᾰλῠ́φθην κεκᾰλῠ́μμεθᾰ κεκᾰ́λῠφθε κεκᾰλῠ́φᾰτο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

  • ᾰ̓γκᾰλῠ́πτω (ănkălŭ́ptō)
  • ᾰ̓μφῐκᾰλῠ́πτω (ămphĭkălŭ́ptō)
  • ᾰ̓νᾰκᾰλῠ́πτομαι (ănăkălŭ́ptomai)
  • ᾰ̓νᾰκᾰλῠ́πτω (ănăkălŭ́ptō)
  • ᾰ̓ποκᾰλῠ́πτομαι (ăpokălŭ́ptomai)
  • ᾰ̓ποκᾰλῠ́πτω (ăpokălŭ́ptō)
  • δῐᾰκᾰλῠ́πτω (dĭăkălŭ́ptō)
  • δῐᾰνᾰκᾰλῠ́πτω (dĭănăkălŭ́ptō)
  • ἐγκᾰλῠ́πτω (enkălŭ́ptō)
  • ἐκκᾰλῠ́πτομαι (ekkălŭ́ptomai)
  • ἐκκᾰλῠ́πτω (ekkălŭ́ptō)
  • ἐξᾰνᾰκᾰλῠ́πτομαι (exănăkălŭ́ptomai)
  • ἐξᾰνᾰκᾰλῠ́πτω (exănăkălŭ́ptō)
  • ἐπῐκᾰλῠ́πτω (epĭkălŭ́ptō)
  • κᾰτᾰκᾰλῠ́πτω (kătăkălŭ́ptō)
  • κᾰτᾰμφῐκᾰλῠ́πτω (kătămphĭkălŭ́ptō)
  • ξῠγκᾰλῠ́πτω (xŭnkălŭ́ptō)
  • πᾰρᾰκᾰλῠ́πτω (părăkălŭ́ptō)
  • περῐκᾰλῠ́πτω (perĭkălŭ́ptō)
  • προᾰποκᾰλῠ́πτω (proăpokălŭ́ptō)
  • προκᾰλῠ́πτω (prokălŭ́ptō)
  • προπροκᾰλῠ́πτω (proprokălŭ́ptō)
  • προσᾰνᾰκᾰλῠ́πτω (prosănăkălŭ́ptō)
  • προσᾰποκᾰλῠ́πτω (prosăpokălŭ́ptō)
  • προσεκκᾰλῠ́πτω (prosekkălŭ́ptō)
  • σῠγκᾰλῠ́πτω (sŭnkălŭ́ptō)
  • σῠγκᾰτᾰκᾰλῠ́πτω (sŭnkătăkălŭ́ptō)
  • σῠνᾰποκᾰλῠ́πτω (sŭnăpokălŭ́ptō)
  • ῠ̔πεκκᾰλῠ́πτω (hŭpekkălŭ́ptō)
  • ῠ̔ποκᾰλῠ́πτω (hŭpokălŭ́ptō)
  • ᾰ̓κᾰ́λῠπτος (ăkắlŭptos)
  • ᾰ̓κᾰτᾰκᾰ́λῠπτος (ăkătăkắlŭptos)
  • ᾰ̓νᾰκᾰλῠπτήρῐᾰ (ănăkălŭptḗrĭă)
  • ᾰ̓νᾰκᾰλῠπτήρῐον (ănăkălŭptḗrĭon)
  • ᾰ̓νᾰκᾰ́λῠπτος (ănăkắlŭptos)
  • ᾰ̓νᾰκᾰ́λῠπτρᾰ (ănăkắlŭptră)
  • ᾰ̓νᾰκᾰ́λῠψῐς (ănăkắlŭpsĭs)
  • ᾰ̓νεγκᾰ́λῠπτος (ănenkắlŭptos)
  • ᾰ̓νεπῐκᾰ́λῠπτος (ănepĭkắlŭptos)
  • ᾰ̓πᾰρᾰκᾰ́λῠπτος (ăpărăkắlŭptos)
  • ᾰ̓περῐκᾰ́λῠπτος (ăperĭkắlŭptos)
  • ᾰ̓ποκᾰ́λῠψῐς (ăpokắlŭpsĭs)
  • ᾰ̓προκᾰ́λῠπτος (ăprokắlŭptos)
  • ᾰ̓σῠγκᾰ́λῠπτος (ăsŭnkắlŭptos)
  • δῠσᾰνᾰκᾰ́λῠπτος (dŭsănăkắlŭptos)
  • ἐγκᾰλῠπτέον (enkălŭptéon)
  • ἐγκᾰλῠπτήρῐᾰ (enkălŭptḗrĭă)
  • ἐγκᾰ́λῠψῐς (enkắlŭpsĭs)
  • ἐκκᾰλῠπτέον (ekkălŭptéon)
  • ἐκκᾰ́λῠψῐς (ekkắlŭpsĭs)
  • ἐπῐκᾰλῠπτέον (epĭkălŭptéon)
  • ἐπῐκᾰλῠπτήρῐον (epĭkălŭptḗrĭon)
  • ἐπῐκᾰλῠπτήρῐος (epĭkălŭptḗrĭos)
  • ἐπῐκᾰ́λῠπτος (epĭkắlŭptos)
  • ἐπῐκᾰ́λῠψῐς (epĭkắlŭpsĭs)
  • εὐπερῐκᾰ́λῠπτος (euperĭkắlŭptos)
  • κᾰλῠ́πτειρᾰ (kălŭ́pteiră)
  • κᾰλῠπτήρ (kălŭptḗr)
  • κᾰλῠπτηρῐᾰ́ζω (kălŭptērĭắzō)
  • κᾰλῠπτηρῐ́ζω (kălŭptērĭ́zō)
  • κᾰλῠπτήρῐον (kălŭptḗrĭon)
  • κᾰλῠπτήρῐος (kălŭptḗrĭos)
  • κᾰλῠ́πτης (kălŭ́ptēs)
  • κᾰλῠπτός (kălŭptós)
  • κᾰλῠ́πτρᾰ (kălŭ́ptră)
  • κᾰλῠ́πτρη (kălŭ́ptrē)
  • κᾰ́λῠψ (kắlŭps)
  • κᾰ́λῠψῐς (kắlŭpsĭs)
  • κᾰλῠ́ψον (kălŭ́pson)
  • Κᾰλῠψώ (Kălŭpsṓ)
  • κᾰλῠ́ψω (kălŭ́psō)
  • κᾰτᾰκᾰ́λῠψῐς (kătăkắlŭpsĭs)
  • προκᾰ́λῠψῐς (prokắlŭpsĭs)
  • σῠγκᾰλῠπτός (sŭnkălŭptós)
  • σῠγκᾰλῠ́πτρᾰ (sŭnkălŭ́ptră)
  • σῠγκᾰ́λῠψῐς (sŭnkắlŭpsĭs)
  • ψῡχοᾰνᾰκᾰ́λῠπτος (psūkhoănăkắlŭptos)

Descendants

  • Greek: καλύπτω (kalýpto)

References

  1. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “καλύπτω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 628

Further reading

Greek

Etymology

Learned borrowing from Ancient Greek κᾰλῠ́πτω (kălŭ́ptō) and semantic loan from French couvrir or English cover.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /kaˈli.pto/
  • Hyphenation: κα‧λύπ‧τω

Verb

καλύπτω • (kalýpto) (past κάλυψα, passive καλύπτομαι, p‑past καλύφτηκα/καλύφθηκα, ppp καλυμμένος / κεκαλυμμένος)

  1. to cover, coat
  2. to cover, provide covering fire

Conjugation

καλύπτω   καλύπτομαι
Active voice ➤ Passive voice ➤
Indicative mood ➤ Imperfective aspect ➤ Perfective aspect ➤ Imperfective aspect Perfective aspect
Non-past tenses ➤ Present ➤ Dependent ➤ Present Dependent
1 sg καλύπτω καλύψω καλύπτομαι καλυφθώ, καλυφτώ
2 sg καλύπτεις καλύψεις καλύπτεσαι καλυφθείς, καλυφτείς
3 sg καλύπτει καλύψει καλύπτεται καλυφθεί, καλυφτεί
1 pl καλύπτουμε, [‑ομε] καλύψουμε, [‑ομε] καλυπτόμαστε καλυφθούμε, καλυφτούμε
2 pl καλύπτετε καλύψετε καλύπτεστε, καλυπτόσαστε καλυφθείτε, καλυφτείτε
3 pl καλύπτουν(ε) καλύψουν(ε) καλύπτονται καλυφθούν(ε), καλυφτούν(ε)
Past tenses ➤ Imperfect ➤ Simple past ➤ Imperfect Simple past
1 sg κάλυπτα κάλυψα καλυπτόμουν(α) καλύφθηκα, καλύφτηκα
2 sg κάλυπτες κάλυψες καλυπτόσουν(α) καλύφθηκες, καλύφτηκες
3 sg κάλυπτε κάλυψε καλυπτόταν(ε) καλύφθηκε, καλύφτηκε
1 pl καλύπταμε καλύψαμε καλυπτόμασταν, (‑όμαστε) καλυφθήκαμε, καλυφτήκαμε
2 pl καλύπτατε καλύψατε καλυπτόσασταν, (‑όσαστε) καλυφθήκατε, καλυφτήκατε
3 pl κάλυπταν, καλύπταν(ε) κάλυψαν, καλύψαν(ε) καλύπτονταν, (καλυπτόντουσαν) καλύφθηκαν, καλυφθήκαν(ε),
καλύφτηκαν, καλυφτήκαν(ε)
Future tenses ➤ Continuous ➤ Simple ➤ Continuous Simple
1 sg θα καλύπτω ➤ θα καλύψω ➤ θα καλύπτομαι ➤ θα καλυφθώ / καλυφτώ ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl θα καλύπτεις, … θα καλύψεις, … θα καλύπτεσαι, … θα καλυφθείς / καλυφτείς, …
Perfect aspect ➤ Perfect aspect
Present perfect ➤   έχω, έχεις, … καλύψει
  έχω, έχεις, … καλυμμένο, ‑η, ‑ο ➤ 		  έχω, έχεις, … καλυφθεί / καλυφτεί
  είμαι, είσαι, … καλυμμένος, ‑η, ‑ο ➤
Past perfect ➤   είχα, είχες, … καλύψει
  είχα, είχες, … καλυμμένο, ‑η, ‑ο 		  είχα, είχες, … καλυφθεί / καλυφτεί
  ήμουν, ήσουν, … καλυμμένος, ‑η, ‑ο
Future perfect ➤   θα έχω, θα έχεις, … καλύψει
  θα έχω, θα έχεις, … καλυμμένο, ‑η, ‑ο 		  θα έχω, θα έχεις, … καλυφθεί / καλυφτεί
  θα είμαι, θα είσαι, … καλυμμένος, ‑η, ‑ο
Subjunctive mood ➤ Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας).
Imperative mood ➤ Imperfective aspect Perfective aspect Imperfective aspect Perfective aspect
2 sg κάλυπτε κάλυψε — καλύψου
2 pl καλύπτετε καλύψτε καλύπτεστε καλυφθείτε, καλυφτείτε
Other forms Active voice Passive voice
Present participle➤ καλύπτοντας ➤ καλυπτόμενος, ‑η, ‑ο ➤
Perfect participle➤ έχοντας καλύψει ➤ καλυμμένος, -η-, ο, {κεκαλυμμένος, ‑η, ‑-ο} ➤
Nonfinite form➤ καλύψει καλυφθεί, καλυφτεί
Notes  
 
Appendix:Greek verbs 		 • In the passive "-φθ-" may become "-φτ-" e.g. καλύφθηκα → καλύφτηκα. The forms "-φθ-" are learned.
 • (…) optional or informal.   […] rare.   {…} learned, archaic.
 • Multiple forms are shown in order of reducing frequency.
 • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.
Verb-compounds

References

  1. ^ καλύπτω, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.